Κλί(σ)μα εκλογικού ενθουσιασμού
Συγκέντρωση για την Πάρνηθα (08/07/07). Βασικά: O! media, o! mores
Εκλογές: στα camπάρια μας!
♦ Κάτω από ‘να μαστίγιο χαρακώνοντας πλάτες κι ουρανό/ μεγάλωσε τούτος ο τόπος, δούλος εκπορνευμένος/ κι οι φόροι, φόροι για όλα, φόροι για τη ζωή και για τη νύχτα/ υποτέλεια και προδοσία και μια αγορά γιγάντια/ όπου όλα απλωμένα πουλιούνται στις ανάλογες τιμές/ κίναιδοι και ψωμί, τιμή και αδέρφια και της γυναίκας το χάδι/ της μάνας η γλύκα, κατάδοση και περηφάνια/ κάτω απ’ της Πολιτείας την άγρυπνη επίβλεψη/ μην τύχει και το παζάρι διαλύσει (Τίτος Πατρίκιος – «Φόροι»)
♦ Μούγκα οι ποιητές στην Ελλάδα για το Γκουαντάναμο – ακόμα και για την υπό έκδοση συλλογή «Ποιήματα από το Guantanamo». (Τι να ανακατεύονται τώρα με τρομοκράτες… Είναι κι αυτός ο γαμημένος ο μισθός που πρέπει να φανούν άξιοί του…).
♦ «Ναρκωτικά και κουκούλες» βλέπει στο «πατριδογνωμόνιό» της (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 08/07/07) η γνωστή-άγνωστη Λιάνα μιλώντας για τα πάρτυ («αμερικάνικο τρόπο ζωής») που μόνο το (πάλαι ποτέ αλήστου μνήμης) φυλλάδιο του Φαράκου μπορεί να διαγωνιστεί. Μας μιλάει για party η κομμουνίστρια της Εκάλης, η καραμανλικιά, η χριστοδουλικιά (fight for your right to party!).
♦ «Ο Μάριος Τσουραπάς και ο Χρυσόστομος Κοντορεβυθάκης, στο γράμμα που έγραψαν από τις φυλακές όπου κρατούνται αναφέρουν: “… μη ανεχόμενοι άλλο τα εγκλήματα που ξεκινούν από τα σχολικά κελιά, τα ψυχιατρεία και τις φυλακές και συνεχίζονται μέσω του θεσμού της μισθωτής σκλαβιάς, επιλέξαμε να πάρουμε μέρος σε αυτό τον πόλεμο με το στρατόπεδο της επανάστασης ως αναρχικοί…”. Στα πλαίσια αυτού του καθημερινού πολέμου η προφυλάκιση και κακοποίηση των δυο τους, αλλά και της κοπέλας δεν κρίνεται ως “παράνομη” ή “απάνθρωπη”. Είναι απλά μια ακόμα άδικη κίνηση καταστολής ενάντια στα αντιστεκόμενα κομμάτια αυτής της κοινωνίας…» (από προκήρυξη).
♦ «Εχουμε αποφασίσει να ανακτήσουμε τους φυσικούς μας πόρους ώστε να μας επιτραπεί να επιλύσουμε τα οικονομικά προβλήματα στη χώρα μας. Η Βολιβία έχει σημαντικό πλούτο αλλά, επίσης, σημαντική φτώχεια. Δεν πρόκειται για αναδιανομή της φτώχειας αλλά για αναδιανομή του πλούτου. Εδώ δεν απαλλοτριώνεται τίποτα, δεν εκδιώκεται κανείς. (Οι ξένες επιχειρήσεις) έχουν δικαίωμα να ανακτήσουν τις επενδύσεις τους και έχουν δικαίωμα στα κέρδη αλλά όχι στον έλεγχο των δικών μας φυσικών πόρων. Θα είναι συνέταιροι αλλά όχι ιδιοκτήτες». (Από ομιλία του Εβο Μοράλες στο Ευρωκοινοβούλιο). Για να γίνει κατανοητό μέχρι που φτάνει «ο άλλος κόσμος, ο εφικτός…».
♦ Και κλάααμα για τις «μικρές επιχειρήσεις» ο Ριζοσπάστης (11/07/07). Αυτές που μαζί με την εργατική τάξη θα κάνουν τον ιστορικό συμβιβασμό (μικρού) κεφαλαίου και εργασίας πραγματικότητα στην λαϊκή εξουσία.
♦ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 11/07/07. Στήλη «η άποψή μας»: «Το ρόλο του τιμωρού δεν μπορεί και δεν πρόκειται να αναλάβει άλλος, πέρα από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις ερχόμενες εκλογές δεν είναι μόνο μια “ηχηρή” και αποτελεσματική τιμωρία. Μπορεί και ν’ ανοίξει το δρόμο για να μπει οριστικό τέρμα στα ίδια τα εγκλήματα». Ποια η διαφορά ανάμεσα στην ΠεριSOS Α.Ε. και την Ριζο(και πολύ)σπαστική αριστερά;
♦ Τελικά γιατί έκανε τόσο καιρό να “εμφανιστεί” (από 22/06/07) το επόμενο φύλλο της εφημερίδας ΑΡΙΣΤΕΡΑ της ΚΟΕ;
♦ Ενα δείγμα του τι ακριβώς εννοεί ο ΠεριSOS με τη λέξη σοσιαλισμός είναι και η επίσκεψη και παρουσίαση σε κομματικά ακροατήρια (Λάρισα) του Πρακάς Καράτ, Γ.Γ. του Κ.Κ. Ινδίας (μαρξιστικού) το οποίο είναι υπεύθυνο (λόγω διακυβέρνησης από μέρους του εδώ και δεκαετίες του κρατιδίου της Δυτ. Βεγγάλης) για τις σφαγές φτωχών αγροτών στις περιοχές Νανμτιγκράμ και Σινγκούρ. Ο «σ.» Καράτ εξέφρασε μάλιστα και την αλληλεγγύη στους αγώνες των φτωχών αγροτών του θεσσαλικού κάμπου (ποια αιδώς και ποιοι Αργείοι…). (Οι πληροφορίες από την ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, 07/07/07).
♦ ΝαρκισιστικΟΙ πομφόλυγες (ω δαίμων).
♦ «Τα χρόνια που πέρασαν από τη σύγκρουση μεταξύ των δυο παρατάξεων προσέδωσαν σοφία στις νεότερες γενιές τους, που μπορεί μεν να διατηρούν την ιδεολογία τους και να αγωνίζονται γι’ αυτήν με πάθος, αλλά ο αγώνας τους διεξάγεται με διαφορετικό ψυχισμό από αυτόν του παρελθόντος. Η γνήσια Δημοκρατία που προέκυψε για τον τόπο μας και τον ελληνικό λαό την 24η Ιουλίου 1974 συνέτριψε συμπλέγματα και κατήργησε διαχωριστικές γραμμές που υπήρχαν ακόμα και ανάμεσα σε γονείς και παιδιά. Στον κόσμο που ζούμε αποτελεί παραλογισμό να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε οι Ελληνες μεταξύ μας, ανεξάρτητα από τις αξίες που πρεσβεύουμε. Και μπορεί μεν να μας χωρίζουν οι ιδέες μας ενώνει όμως η πατρίδα. Αυτό είναι βέβαιο». Πρωτοσέλιδο σημείωμα της ΑΠΟ-ΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ, 05/07/07, με αφορμή τη συνέντευξη της Αλ. Παπαρήγας στο ίδο φύλλο. Λεπτομέρεια: Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ της επόμενης μέρας (06/07/07) δεν κάνει κανένα σχόλιο για το σχετικό σημείωμα.
♦ Και μέσα σ’ όλα Η ΑΥΓΗ να επιμένει (γιατί άραγε;) (φύλλο 10/07/07) να στηρίζει Βουλγαράκη: «Με νέο νομοσχέδιο που προωθεί ο Γ. Βουλγαράκης: Μέτρα για την προστασία των πολιτιστικών αγαθών». Πρόκειται για τον ίδιο Γ. Βουλγαράκη που δήλωνε ως υπουργος Δημόσιας Τάξης «…με γνώμονα το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα ληφθούν μέτρα εκδίωξης μετά μαστιγίου». Αναφερόταν, βέβαια, σε τοξικομανείς, μετανάστες «κ.λ.π.».
♦ Πήραν το κατιτίς(;) τους ΚΚΕ και ΣΥΝ από το νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ: μπορούν να έχουν δικό τους σταθμό τηλεόρασης και ραδιοφώνου χωρίς άδεια.
♦ «Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι κρίσιμες γιατί μπλα-μπλα-μπλα» (απόφαση της συνδιάσκεψης του ΣΕΚ). Λεπτομέρεια: η ημερομηνία, 28/02/07. Για σκεφτείτε τι κίνημα υπήρχε τότε…
♦ Εντάξει η παραλία Αλίμου-Ελληνικού; Χωρίς κάγκελα; (Και μέχρι πότε;).
Βασίλης
