«Is it peace or war? better, war! loud war by land and sea/ War with a thousand battles, and shaking a hundred thrones»
(Αλφρεντ Λορντ Τέννυσον – «Maud»)
«Ειρήνη ή πόλεμος; Κάλλιο πόλεμος ν’ αντηχεί σε στεριά και σε θάλασσα/ πόλεμος χιλιόμαχος, πόλεμος να τρίζουν θρόνοι αναρίθμητοι» (Δια τους εννοούντας)
Λοιπόν, θα κουνηθούμε ή μόνο κουνήματα θα κάνουμε;
► Περί ατομοκεντρισμού: «Ηταν ένας άνθρωπος ηλικιωμένος κι αναντίρρητα ευφυής. Μίλαγε κι αυτός το ίδιο ειλικρινά, αν κι αστειευόταν, κι αστειευόταν πικρά. Εγώ, έλεγε, αγαπάω την ανθρωπότητα μα απορώ κι ο ίδιος με τον εαυτό μου: Οσο περισσότερο αγαπώ την ανθρωπότητα γενικά, τόσο λιγότερα αγαπάω τον κάθε άνθρωπο χωριστά. Στις ονειροπολήσεις μου, έλεγε, φτάνω συχνά να λαχταράω μέχρι πάθους να εξυπηρετήσω την ανθρωπότητα και ίσως στ’ αλήθεια να δεχόμουνα να σταυρωθώ για τους ανθρώπους, αν παρουσιαζόταν ξαφνικά μια τέτοια ανάγκη. Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ ούτε δυο μέρες να ζήσω στο ίδιο δωμάτιο μ’ άλλον άνθρωπο. Αυτό το ξέρω από πείρα. Μόλις βρεθεί κάποιος κοντά μου, νιώθω πως μου πληγώνει την ατομικότητά μου και μου περιορίζει την ελευθερία μου. Μπορώ μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο να μισήσω τον πιο καλό άνθρωπο. Αλλον γιατί τρώει αργά, άλλον γιατί έχει σινάχι και σκουπίζει συνεχώς τη μύτη του με το μαντήλι. Γίνομαι, έλεγε, εχθρός των ανθρώπων μόλις οι σχέσεις μας γίνουν κάπως στενότερες. Μα γι’ αυτό, όσο περισσότερο μισούσα ορισμένους ανθρώπους προσωπικά, τόσο πιο φλογερά αγαπούσα την ανθρωπότητα στο σύνολό της». (Φ. Ντοστογιέφσκη: «Αδελφοί Καραμαζόφ»)
► «Τραγουδάω με τον Καραμανλή, αλλά δεν τον ψηφίζω», λέει ο Λουδοβίκος που όπως πολλοί «τέως» ή «δήθεν» είναι των Ανωγείων (και όχι των Κατωγείων)… Δοξάστε τον!
► «… έντεκα Σεπτέμβρη κάθε μέρα νάταν» (ΗΠΑ ή Ιταλία;).
► Καλό φθινόπωρο εύχεται η ΕΠΟΧΗ (4/9/2005). Και γιατί όχι; Στο φύλλο αυτό έχει πρωτοσέλιδη διαφήμιση MEGA ΤΖΑΚ ΠΟΤ και στην τελευταία σελίδα διαφήμιση της γενικής γραμματείας ανάπτυξης του Υπουργείου Ανάπτυξης. Στο δε φύλλο της 11/9/2005 πάλι MEGA TZAK ΠΟΤ (πρώτη σελίδα) και ολοσέλιδη διαφήμιση του ΥΠΕΧΩΔΕ (πάντα για την «κομμουνιστική ανανέωση, για το σοσιαλισμό»). Και φυσικά αναρωτιέται η εφημερίδα (φύλλο 4ης/9/2005) εάν «υπάρχει απάντηση της αριστεράς στο 42%» (κατά το άσμα του Λ. Πανταζή «ρωτάω, υπάρχει κανείς;») Ανάμεσα δε στα άλλα «ωραία» προβάλλει το «Αριστερό Κόμμα» Γερμανίας το οποίο -σύμφωνα με την εφημερίδα- είναι ένα συνονθύλευμα τάσεων, προτάσεων, εξετάσεων. (Το μόνο θετικό ίσως είναι η θεο-μοντέλα μασκώτ του).
► Από την «Εποχή» μαθαίνουμε επίσης ότι στο «Αριστερό Κόμμα» συμμετέχει και το DKP (ή Γ.Κ.Κ. του «αείμνηστου» γραμματέα Χέρμπερτ Μις). Περισσέ, τ’ ακούς;
► Αλλά τι ν’ ακούσει ο Περισσός; Στο φύλλο του Ριζο-σπάστη (4/11/2005) στο β! μέρος άρθρου της Αλέκας για τη νεολαία μας κάνει σαφές ότι ενδιαφέρεται κα… για την προεφηβική ηλικία (10 -14) ετών γιατί σε λίγα χρόνια αυτή η νεολαία θα ψηφίσει… (για τα κουκιά τα κάνεις όλα).
► Το εφετείο του Αρράς απέρριψε την αίτηση αποφυλάκιση της Ναταλί Μενιζόν (Action Directe). «Δεν αποτελεί έκπληξη (η απόφαση)» δήλωσε ο συνήγορος Ζαν-Λουί Σαλενσέ, «είναι πολιτική θέληση μαζί και δικαστική απόφαση. Να σημειωθεί ότι η αγωνίστιρια Ν. Μενιζόν υποφέρει από μερική ημιπληγία και έχει κάνει έφεση άλλες δύο φορές και οι δύο αιτήσεις απορρίφθηκαν. (Από την εφημερίδα La Forge, Ιούλης – Αύγουστος 2005).
► Δικαιούμεθα δια να ομιλούμε κ. Μ. Τζιαντζή του ΠΡΙΝ (11/9/2005) εφόσον τον τίτλο «Τυφώνας ταξικός» τον είχε η ΚΟΝΤΡΑ ακριβώς την προηγούμενη μέρα (η ουρά του γαϊδάρου…).
► «Το κείμενο εκφράζει την αποστολή της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση στο 16ο φεστιβάλ Νεολαίας και φοιτητών στη Βενεζουέλα» διευκρινίζει το ΠΡΙΝ για το κείμενο που δημοσιεύει με τίτλο «Ελπίδα από τη Βενεζούλα» (11/11/2005). Καλά τί έγινε εκείνος ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα»;
► Διάπλους: περιοδικό θεωρητικών αναζητήσεων. Από συνέντευξη του εκδότη του στην εφ. «Αριστερά!» (10-9-05): «Η θεωρία του Μαρξ και η πολιτική και θεωρητική προσφορά του Λένιν είναι τεράστιες αξίες… Ομως εκατόν πενήντα χρόνια σχεδόν μετά το ΚΕΦΑΛΑΙΟ και εκατό χρόνια μετά τον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ οι συνθήκες έχουν αλλάξει αρκετά… Υπάρχει μια πραγματική άνοιξη μαρξιστικών ιδεών. Είναι ίσως η εποχή που όλα τα λουλούδια ανθίζουν…». (Τα λουλούδια ανθίζουν, τα πουλάκια κελαηδάνε, κι αυτοί μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε…).
