* Che Guevara 1: «Επιτρέψτε μου να σας πω, με κίνδυνο να φανώ γελοίος, ότι ο πραγματικός επαναστάτης οδηγείται από το σπουδαίο συναίσθημα της αγάπης. Ισως αυτό να είναι ένα από τα μεγάλα δράματα του πολιτικού καθοδηγητή. Πρέπει να συνδυάζει την ψυχρή ευφυΐα με το παθιασμένο πνεύμα. Πρέπει να διαθέτει κανείς μεγάλη δόση ανθρωπισμού, έντονη αίσθηση δικαιοσύνης κι αλήθειας». Προς όσους χλευάζουν τις μη αποσπασμένες από τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα επαναστατικές κριτικές.
* Che Guevara 2: «Οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο ενάντια στο στρατό. Δεν πρέπει να περιμένουμε να υπάρξουν οι συνθήκες για την επανάσταση, η εστία της εξέγερσης μπορεί να τις δημιουργήσει». Προς όλους μας.
* Οι δαιμόνιοι παραγωγοί που έκαναν γνωστή τη Σύμη μέσα από ένα σίριαλ επαναλαμβάνουν το «επιτυχημένο» εγχείρημα. Τη φορά αυτή στην Κω, όπου τούρκος καπετάνιος ερωτεύεται ελληνίδα κόρη ταβερνιάρη. Η στήλη προτείνει ως τρίτο βήμα, την Μύκονο και την περιγραφή ενός έρωτα μεταξύ ενός έλληνα κι ενός τούρκου γκέι. Επιτυχία εξασφαλισμένη.
* Τρία εξάρια (Ρίχτερ) κοντά στη γειτονιά μας; Τρία εξάρια; Δηλαδή 6 – 6 – 6; Χριστόδουλεεεεε!
* Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και εύκολο διαζύγιο αυτό! Κράτος κι εκκλησία, χέρι χέρι αιώνες τώρα στα καλά και στα κακά! Είναι σα να λέμε Δάμων και Φιντίας, τζιν και τόνικ, κόκα και κόλα, Μπόνι και Κλάιντ.
* Χαρείτε και πανηγυρίστε σύντροφοι, γιατί αλλάζουν τα βιβλία στην εκπαίδευση! Περνάμε στην διαθεματική προσέγγιση της γνώσης, στο βίωμα, στη σοφία, λέει το υπουργείο παιδιάς (σωστά μπήκε ο τόνος σ. διορθωτές). Ας πει καλύτερα κάτι η καθ’ ύλην αρμόδια σ. Γιούλα, γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα είναι και λίγο νευρική, άγαρμπη κι επιρρεπής στο καντηλοκατέβασμα (να δείτε τι είπε στη γιαγιά τις προάλλες…).
* Και φυσικά, κάθε χρόνο στις επετείους θυμούνται κάποιοι αλιείς μαργαριταριών την ελλιπή ιστορική γνώση των νέων, για να κάνουν χαβαλέ για κατανάλωση. Δηλαδή εκείνοι γνωρίζουν τα δικά τους και γελάνε με τους άλλους; Γνωρίζουν ότι κάποιοι τους δουλεύουν ψιλό γαζί; Οτι κάποιοι τους ληστεύουν, ότι κάποιοι τρώνε και πίνουν εις υγείαν των κορόιδων; Κι αν ναι, πώς αποδεικνύεται; Ας δουν τα μούτρα τους πρώτα και μετά να γελάνε με τα παιδιά, που και γι’ αυτά, πάλι οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι. Ετσι απλά κι απλοϊκά…(και σε τρίτο πρόσωπο, γιατί υπάρχουν και όρια στο πρόστυχο «εμείς»).
* Ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου κι αυτό συνιστά λόγο (τον επικαλούνται επίσημα) για ν’ ανεβάσουν την διατίμηση στο φυσικό αέριο! Ωραία λογική! Για ψάξτε, έχουν αγόρια τα καλόπαιδα ή θα ορμήσουν σ’ εκείνα όσων έχουν;
* «Οι κουλοχέρηδες έγιναν κυβέρνηση. Σίγουρα τώρα θα μας κόψουν το ένα χέρι» (Ντίνος Χριστιανόπουλος).
* Τουλάχιστον η νόσος των πτηνών είναι ίσως παροδική. Εκείνη που βλέπω παγιωμένη είναι η νόσος των φτηνών…
* Ως ρέπουσα προς τον αστεϊσμό η Κοκκινοσκουφίτσα, έχει πάντα κατά νου αυτό: «Απόφευγε εκείνον που αποστρέφεται το γέλιο ενός παιδιού κι εκείνον που όταν γελάει, το στομάχι του μένει ακίνητο».
* Τί θα γίνει με τον Σάββα ρεεεεεεε;
* Γιατί αναγραμματίζοντας το όνομα Χίτλερ βγαίνει Λεχρίτ; Γιατί η Νατάσα γίνεται Σατανά, γιατί η Μαριέτα οδηγεί σε Ρεματιά, γιατί ο Κόφι Ανάν γίνεται Να Φονικά και η ΕΙΝΑΠ πείνα, γιατί ο Δούκας φτιάχνει Κάδους, γιατί ο Πασόκος καθίσταται Ασκοπος και γιατί από το Αλαβάνος πάμε εις Αναβολάς; Γιατί; Τί λέει γι’ αυτές τις Τροπές ο Πέτρος;
* Και στο κάτω κάτω ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς. Γιατί και παπά και ρήγα; Δεν είναι εκ του περισσού;
* Πώς αλλάζουν οι καιροί! Από τη διεκδίκηση του δικαιώματος στη διαφορά, στο κεκτημένο πια δικαίωμα στη διαφθορά κι από την εξαγγελλόμενη μεταρρύθμιση στην απορύθμιση! Οπως από την υγιεινή διατροφή στην κατεστημένη πια υγιεινή διαστροφή, από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ’ στον Λουδοβίκο των Ανωγείων, από τον υπομονετικό όνο στην Γιόκο Ονο, από τη βρακοζώνη στην ευρωζώνη.
* Κι από την οδική στην ωδική βοήθεια. Για τις συνεργασίες ετερόκλητων τραγουδιστών μιλάω, αυτές που συμφιλιώνουν το ετερόκλητο κυνό που σέρνουν πίσω τους και δημιουργούν νέες πιάτσες απαθών καταναλωτών μουσικής. O tempora o hamoures!
* «Παραγιός κάθε λεχρίτη, ξενοσκύφτης, ξενογλύφτης,
προσκυνά τον όποιον τύχει, παλιοταγματασφαλίτης,
της πατρίς άξιος πολίτης»
(Χρήστος Κατσιγιάννης – «Ο άξιος πολίτης»)
Κοκκινοσκουφίτσα
