* Δηλαδή το να πίνεις καφέ στου Νώντα είναι αποδοχή προϊόντος εγκλήματος; Ω ρε ούπστη μου! Τώρα πρέπει να επιστρέψουμε τους καφέδες κι είμαστε και δυσκοίλιοι.
* Γενέθλια σήμερα (4/6) για τον θιασώτη του Παπαρίζειου και ευρωβίζιου πολιτισμού Κάρολο Παπούλια που κλείνει τα 76 χρόνια του.
* Ευρω-πέος, ευρω-βύζιον, όλο στα ευρώ και στο κοκό έχουν το νου τους τα συνεταιράκια.
* Μεθαύριο Κυριακή (6/6) ο Κώστας και η Μαρίκα Μητσοτάκη κλείνουν 52 χρόνια γάμου! Εμπειρία ζωής! Η χώρα ούτε τετραετία δεν τον άντεξε ως κολόνα της…
* Τι ζητάει η πάμφτωχος, ασκητικώς ζώσα εκκλησία της Θεσσαλονίκης; Ενα ταπεινό κομμάτι γης από το κράτος ή από ευσεβή ιδιώτη, για να φτιάξει ένα ίδρυμα περίθαλψης χρονίως πασχόντων (δεν διευκρινίζει από τι). Και πού νομίζετε ότι το θέλει το κομμάτι γης; Οχι στον Δενδροπόταμο, ούτε στο Καλοχώρι. Το θέλει εντός των δήμων Θεσ/νίκης, Πυλαίας ή Πανοράματος! Παρακαλείται όποιος φιλεύσπλαχνος αναγνώστης μας μπορεί, να βοηθήσει να πραγματοποιήσει τα όνειρά της η εκκλησία στη γη, κι εμείς θα μεσολαβήσουμε να πραγματοποιηθούν τα δικά του στον ουρανό…
* Κι αν έχει καμιά έλλειψη κι ο ισόβιος Ειρηναίος, ας μας το γνωρίσει να τον τακτοποιήσουμε.
* «Με μια ευχή στα χείλη προσμένουν τον Βαβύλη: Πριν σβήσει το καντήλι να δώσει νέα ύλη
για να μπορούν οι φίλοι να τρώνε το τριφύλλι». (Κώστας Καριολάκης – «Μου-νηπενθή»)
* Οσοι Θεσσαλονικείς δεν διαβάσατε την «Αυλαία» (δυστυχώς δεν φτάνει ως την Αθήνα), αναζητήστε την και διαβάστε το άρθρο του αγαπητού Γρηγόρη Γρηγορά. Πρόκειται για ό,τι καλύτερο, τολμηρότερο και πιο εμπεριστατωμένο έγραψε αρθρογράφος τον τελευταίο καιρό, για το τι γίνεται σε έντυπα και ραδιόφωνα της πόλης. Θερμά συγχαρητήρια σε όσους σκέφτονται και αντιστέκονται ακόμα, μέσα στον εσμό των ξεπουλημένων τσαρλατάνων κονδυλοφόρων. Ο αγώνας συνεχίζεται.
* Στα πακέτα των τσιγάρων φρόντισαν να βάλουν απειλές του στυλ «Αν το ανάψεις θα πεθάνεις» ή «μην καπνίζεις, βλάπτεις το πουλί σου». Δεν είναι καιρός να μπουν ανάλογες επισημάνσεις και στους φακέλους μισθοδοσίας (αρχίζοντας από τον δημόσιο τομέα), όπως «το χρήμα διαφθείρει εσάς και τα παιδιά σας» ή «όσο πιο πολύ μαζεύεις τόσο πιο πολύ χαζεύεις»;
* Λόγια του βρετανού υπουργού εμπορίου και βιομηχανίας Νίκολας Ρίντλεϊ στο περιοδικό «Spectator», τον Ιούλη του 1990: «Η Γερμανία είναι μια απαιτητική χώρα που επιδιώκει με την οικονομική-πολιτική ισχύ της να καταλάβει όλη την Ευρώπη. Οσο για την εγκατάλειψη της εθνικής κυριαρχίας υπέρ της ευρωπαϊκής ένωσης, είναι σαν να παραχωρείται και στον Χίτλερ».
* Ηταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση, που όμως δεν κατάφερε να συσπειρώσει πολύ κόσμο (ναι, ξέρω, έβρεχε και θα χαλούσε το σαββατιάτικο χτένισμα. Υστερα είμαι αυστηρός). Ελαμψαν δια της απουσίας τους πολλά άτομα και συλλογικότητες, από το πανεπιστήμιο Μακεδονίας, παρακάμπτοντας την ενημέρωση για την νομολόγηση της ναζιστικής «συλλογικής ευθύνης», τη δίκη του ΕΛΑ και την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους. Κι η φρίκη της εξουσίας προελαύνει ακάθεκτη κι αναπάντητη…
* Λείπουν όμως πολλοί και από τις τέντες του Μπαχόζ στην Καμάρα. Το επιλεγόμενο «κίνημα» θα έπρεπε να ψιλοντρέπεται πριν μείνει από απουσίες. Στο περασμένο φύλλο, η Κόντρα ρωτούσε: «Θα τον αφήσουμε μόνο του;» Κανείς από τους απόντες δεν μας γνωστοποίησε το «ναι» του. Πού είστε;
* Η Κοκκινοσκουφίτσα σκέφτεται να αναρτήσει την πρόσφατη (μνημειώδη) απολογία Τσιγαρίδα στα δέντρα του δάσους, μπας και ταρακουνηθεί καμιά συνείδηση μέσα στον ορυμαγδό της αδιαφορίας και της ανέξοδης και αδιέξοδης δράσης.
* Μέχρι τώρα ξέραμε πως ο δήμαρχος Βασίλης Φτερωτογιατρόπουλος είχε μια ιδιαίτερη εμμονή με τον φωτισμό «της πόληος». Κι όμως, επί ένα δεκαήμερο και βάλε, ο κεντρικός δρόμος στα κάστρα των Αγίων Αναργύρων θυμίζει τον «εφιάλτη στο δρόμο με τις λεύκες». Δεν υπάρχει ούτε κωλοφωτιά (πυγολαμπίδα). Τι έγινε δήμαρχε, μαζεύετε φράγκα για το νέο δημαρχείο ή απλά αδιαφορείτε οραματιζόμενοι την κεντρική πολιτική σκηνή;
* Η Κοκκινοσκουφίτσα καταγγέλλει επίσης ότι ο δήμος έσπασε τα πεζοδρόμια πίσω από τη Ροτόντα. Σύμφωνα με τους νομοθετούντες της…δικαστικής εξουσίας (έχουμε επικάλυψη εξουσιών εδώ, αγνοώντας τον Μοντεσκιέ που την απαγόρευε) ο χώρος είναι «κοινής ωφέλειας». Δεν θα έπρεπε να πάνε εκατοντάκις ισόβια οι εργάτες που το έκαναν, ο δήμαρχος ως αρχηγός-εγκέφαλος και το δημοτικό συμβούλιο για ψυχική συνδρομή;
* «Συλλογισμένος περπατάω στα πεζοδρόμια, κοιτάζοντας όλες τις ανθρώπινες βιτρίνες, τα πρόσωπα, διερωτώμενος ποιος αγαπάει. Ωρα να πάω σπίτι να μαγειρέψω και ν’ ακούσω τα ρομαντικά πολεμικά νέα στο ραδιόφωνο» ( «Ο θλιμμένος μου εαυτός» – Allen Ginsberg).
Κοκκινοσκουφίτσα
