Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Σήμερα (Σάββατο 10 Ιούλη) κλείνει τα 71 χρόνια του ο καθηγητής (ήταν απαίτηση να προσφωνείται έτσι), πάλαι ποτέ πρόεδρος και χορηγός της στήλης Προκόπης Παυλόπουλος. Να κάτι από τα πολλά του παρελθόντος:
“Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται” να ‘ούμε
μάγκεψαν όλοι, μάγκεψε και το άγαλμα Προκόπης.
Επίσης, αύριο (11 Ιουλίου) συμπληρώνονται δεκαεφτά χρόνια από την κουμπαριά Ερντογάν – Καραμανλή, που τόσα και τόσα προσέφερε στις καλές σχέσεις των δύο χωρών (τι γελάτε ρε;).
Τα εντεύθεν παρεπιδημούντα χιλιάδες αμερικανάκια που γιορτάζουν το “Χάλοου γουίν”, γιόρτασαν τελικά και την 4η Ιουλίου;
Ατίθασος, δυναμικός ο σύντροφος Δημήτρης
δοξάστε τον ωρέ παιδιά που επανεξελέγη.
Ενα από τα πολλά που θα μείνουν αξέχαστα από τη σημερινή κυβέρνηση, είναι και η διαρκής παρουσία της γάμα-γάμα πι-πι στον πολιτικό και κοινωνικό βίο. Γάμα-γάμα πι-πι. Σεξιστικό εν τη γενέσει του, μα πιο σεξιστικό μετά τους αλλεπάλληλους βιασμούς της κοινής λογικής.
Ας δούμε και λίγη αριθμο-ποίηση, χωρίς περιττά σχόλια: “Το μισό χρόνο δουλεύουμε προκειμένου να πληρώνουμε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές“, προκύπτει από πρόσφατη μελέτη, αναλύοντας: “Τις 179 από τις 365 ημέρες του τρέχοντος χρόνου εργαστήκαμε προκειμένου να πληρώσουμε φόρους και εισφορές, με την ημέρα φορολογικής ελευθερίας να έρχεται στις 29 Ιουνίου (σ.σ. η ημέρα φορολογικής ελευθερίας είναι η πρώτη ημέρα κατά την οποία το εισόδημα του φορολογούμενου από κάθε πηγή, τού ανήκει εξ ολοκλήρου). Αν συνυπολογιστεί το έλλειμμα, τότε η ημέρα φορολογικής ελευθερίας μετατοπίζεται στην 10η Αυγούστου, με 221 ημέρες εργασίας“. Και επιπλέον: «Το 2021 θα χρειαστεί να δουλέψουμε 75 ημέρες για την πληρωμή έμμεσων φόρων, εξήντα ημέρες για την πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών, 43 ημέρες για την πληρωμή άμεσων φόρων και μία ημέρα για την πληρωμή των φόρων κεφαλαίου». Συγκριτικά: «Το 2020 εργαστήκαμε για το κράτος 175 ημέρες, ενώ αν συνυπολογιστεί το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, τότε η ημέρα φορολογικής ελευθερίας το 2020 ήρθε 42 ημέρες αργότερα, δηλαδή την 6η Αυγούστου». Και μια ματιά πιο πίσω: «Την εικοσαετία 1999-2018, προστέθηκαν 47 παραπάνω ημέρες εργασίας για το κράτος. Συγκεκριμένα το 1999 εργαστήκαμε 139 ημέρες, το 2012 έγιναν 174 οι ημέρες, ενώ το 2018 φτάσαμε τις 186 ημέρες εργασίας για να πληρωθούν οι φόροι και οι εισφορές».
Υπό δίωξη από παντού λόγω της αποδιοπομπαίας και απολίτιστης συνήθειας του καπνίσματος, η στήλη τείνει χείρα αλληλεγγύης στη νέα κοινωνική ομάδα διωκόμενων, τους ανεμβολίαστους. Υπομονή παιδιά, εδώ τον Δανιήλ τον έριξαν στα λιοντάρια, θα κωλώσουμε μ’ έναν απλό κυνωνικό αποκλεισμό;
Οσο δεν διώχνουμε αυτούς τους άθλιους Λαιστρυγόνες
“τα καλοκαίρια μας μικρά κι ατέλειωτοι χειμώνες“.
“Στόχος τα μονοψήφια ποσοστά κόκκινων δανείων το 2022“, λέει ο υπουργός Οικονομικών. Ξέρουμε κι εμείς τρόπους ακόμη και να μηδενιστούν κυρ-Σταϊκούρα μου. Κι όπως αποδεικνύεται, τους ξέρετε κι εσείς…
«Τα σημαίνοντα της τάξης και του πλούτου ακόμη υπογραμμίζουν τις αισθητικές και ηθικές μας αξίες. Σκεφθείτε τους όρους “ευγενής“ και “ταπεινός“ όταν εφαρμόζονται στην ανθρώπινη επαφή, την καταγωγή της λέξης μας “κακός“ (villain) από το vileyn που σημαίνει δουλοπάροικος, όπως και τη συγγένεια του vileyn με το “πρόστυχο“ (νίle), από τη λατινική λέξη vilis που σημαίνει φτηνό. Αυτό το πολιτιστικό σύμπλεγμα επέτρεψε στους Ευρωπαίους να σκλαβώσουν και να σφάξουν τους Αφρικανούς και τους ιθαγενείς Ινδιάνους με καθαρή συνείδηση, που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τους επέτρεπε κάτι τέτοιο» (Adam Cornford – “Η κατεργασία των κοπράνων”).
Καλοκαίρι και καύσωνας, σύντροφοι. Δείξτε κατανόηση κατά νόηση…
Και να που φτάσαμε εδώ σκυφτοί και τσακισμένοι
και πρέπει ν’ αντικρίσουμε το μόνο που μας μένει…
Κοκκινοσκουφίτσα
