πού είσαι, της ανατροπής γενιά;
Για να έχουμε ένα μπούσουλα στη μάχη κατά των αστικών μέσων εξημέρωσης, να υπενθυμίσουμε ότι τέτοιες μέρες (17 του Ιούνη) του 1952 ιδρύθηκαν στη Λάρισα δύο εργοστάσια κατασκευής δημοσιογραφικού χαρτιού από το άχυρο του θεσσαλικού κάμπου (τι γελάτε ρε; Δεν πάλευαν από τότε οι καπιταλιστές και οι μπάτλερς τους για περιορισμό του κόστους;)… Ωστόσο, μέγιστο γεγονός του επετειολογίου των ημερών, είναι η συμπλήρωση την Τρίτη (18 του Ιούνη) μιας δεκαπενταετίας που κατέχει τον θρόνο του ο 127ος μητροπολίτης της συμβασιλεύουσας Ανθιμος. Εστω πλέον και χωρίς τους δύο εκ δεξιών παραστάτες Πανίκα και Φτερωτογιατρόπουλο.
με τη σχισμή της να κοσμεί τάξεις κάθε σχολείου.
Τρεις οργασμοί (έστω λειψοί) σε τρεις μονάχα μήνες!
Σεξιστικό; Ε όχι δα! Δικαίωμα στους κηφήνες.
Κι επειδή δεν προκάναμε να αναφερθούμε στο προηγούμενο φύλλο, το κάνουμε τώρα για λόγους καταγραφής ενός σπουδαίου και ιστορικού γεγονότος:
Χάσαμε ένα κεφάλαιο οι αριστεροί και κλαίμε
τέτοιο αδάμα ηθικής δεν είδε ο τόπος λέμε!
Δε στέγνωσε το δάκρυ μας, χάσαμε την ουσία
και την αξιοπρέπεια. Χάσαμε την Τασία!
Ας επιστρέψουμε όμως στα καθημερινά, που δεν υπολείπονται σοβαρής σημασίας –τουλάχιστον αυτό τον μήνα- αφού έχουμε πραγματική κοσμογονία σε άστεα, κώμες και χωριά:
Αντιλαλούν οι ρεματιές, αχολογά η φύση
κάτω από κάθε πλάτανο μαζεύεται μελίσσι
και συγκροτεί την κλίκα του και φτιάχνουν πλάνα ούλοι
με την κουτάλα σύμβολο για τις εφτά του Ιούλη.
Αντώνης, Φώφη και λοιποί, ο Αλέξης και ο Κούλης
κάθε αντιπαθητικός ή συμπαθητικούλης
κουκιά μετράει, κούνελους βγάζει απ' το καπέλο
για να βρεθεί μ' αυτούς που θα διοικήσουν το μπουρδέλο.
Εχουμε βέβαια και τα παρασκηνιακά, που καμιά φορά οι κουρελιασμένες κουρτίνες της αστικής τάξης και οι άγαρμπες υπηρέτριές της που δεν τις μαντάρουν, αφήνουν να βγουν στη φόρα:
ο μπατζανάκης της Θεανώς με βλέμμα σα γελάδα,
η κόρη του διευθυντή, του γραμματέα η νύφη
σπρώχνονται, διορίζονται όσο προφταίνουν. Στίφη!
Είναι το «διαφορετικό», «δίκαιο που 'γινε πράξη»
γελοίοι, απόντος του χεριού που θα τους ξετινάξει.
Ολα εκείνα με τα οποία μπολιάζονται από… κάποιους οι Ελληνες, η «εξυπνάδα» (κουτοπονηριά), βλαχομαγκιά μα και ραγιαδισμός, η ξενομανία, η ξιπασιά και τα στερεότυπα που έγιναν ανέκδοτα, όλα όσα τους έκαναν δακτυλοδεικτούμενους από την Ευρώπη και τον πολιτισμένο κόσμο, στην απάντηση του εστιάτορα που πήρε 591 ευρώ για έξι μερίδες καλαμαράκια! Την παραθέτουμε αυτούσια, όπως δόθηκε στο «Open» και αναδημοσιεύτηκε από πάμπολλα μέσα ενημέρωσης: «Απευθυνόμαστε σε συγκεκριμένο κοινό, το οποίο έρχεται από το εξωτερικό και κυρίως δουλεύουμε με ξένο πελατολόγιο. Αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, ένας απλός Ελληνας δεν μπορεί να το πληρώσει το κόστος. Οχι μόνο ένας απλός, αλλά το 90%. Μπροστά στο μαγαζί έχουμε ενυδρεία με ζωντανούς αστακούς, οι οποίοι άλλοι έρχονται από εισαγωγή από τον Καναδά και άλλοι είναι ελληνικοί. Τα όστρακά μας είναι από τα καλύτερα που υπάρχουν στον κόσμο καθώς έρχονται απευθείας από τη Γαλλία με αεροπλάνο».
Θα 'χει η στήλη υλικό, τέλος η ξηρασία.
Εχει κάποιος καμιά πειστική απάντηση για το τι ακριβώς το εθνικό έχουν η μετεωρολογική υπηρεσία, οι μεγάλες οδοί της χώρας, το Κτηματολόγιο, το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αστεροσκοπείο, τα ομώνυμα λαχείο, θέατρο, αρχαιολογικό μουσείο, τυπογραφείο, ίδρυμα ερευνών και κέντρο τεκμηρίωσης, το συμβούλιο ραδιοτηλεόρασης και πολλά άλλα ων ουκ εστί αριθμός;
κι αντί να πω κάτι βαρύ, βάζω εδώ τελείτσες…
Κοκκινοσκουφίτσα
