παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Οταν γράφαμε παλιότερα ότι αυτοί οι «αριστερο»-(ακρο)δεξιοί σαλτιμπάγκοι είναι ικανοί να έχουν πουλήσει και το καλοκαίρι, κάποιοι γελούσαν. Τώρα τα γράφουν και τα λένε κι οι ίδιοι…
…Κι αν δεν το πήρατε χαμπάρι, η παιδική φτώχεια στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 1,8%. Το είπε η ΕλΣτατ! Αυτή ντε, που λέει ότι το όριο της φτώχειας είναι 6.480 κατ' άτομο ετησίως, τουτέστιν 540 ευρώ μηνιαίως!…
Σε υψηλά επίπεδα παραμένει ακόμη ο αριθμός εκείνων που δεν χρησιμοποιούν το κινητό τηλέφωνό τους για συνομιλία, αποστολή μηνυμάτων και σερφάρισμα, καθώς οδηγούν. Κάποιοι αρνούνται να εξελιχθούν και να ευθυγραμμιστούν με την εποχή. Ελπίζουμε σύντομα να εκλείψει αυτό το θλιβερό φαινόμενο, καθώς έχουμε δει έκπληκτοι ανθρώπους ακόμη και να περπατούν μόνοι χωρίς να μιλάνε στο κινητό!
κι αχολογούν οι ρεματιές και σείονται απ' τα γέλια.
Μονάχα ένας τσέλιγκας από την πέρα ράχη
φωνή υψώνει βροντερή και του μηνάει και λέει:
– Βγάλ'τηνε ρε ρεντίκολο, που σόουμαν την είδες
ανάθεμα τη φάρα σου της φτήνιας, της ξευτίλας,
βγάλ'τηνε και λευτέρωσε τον φουσκωτό λαιμό σου
για να χωράει η λαιμαριά από την Ευρωλάνδη.
Σιγά-σιγά αρχίζουν να καταλαβαίνουν οι ιθαγενείς της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, οι κατά πλειοψηφία πάντα πρόθυμοι, επιρρεπείς στον εμπαιγμό κάτοικοι της φτωχότερης ευρωπαϊκής περιφέρειας (φυσική συνέπεια), τι σημαίνει το πέρασμα του T.A.P. (του αγωγού ντε, του TransAtlantic Pipeline). Και αρθρώνονται οι πρώτες σοβαρές και υπολογίσιμες αντιρρήσεις μετά τη σύλληψη κάποιων (επειδή θίχτηκαν στενά και όχι γενικά συμφέροντα, μη φανταστείτε τίποτε άλλο) και την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας.
Ασε ρε καμμενόπανο τις παρόλες και βρες άλλο τρόπο να κατευνάσεις το ακροδεξιό σινάφι σου που –φυσικά- σου ζητάει όσα ζητάει για το «μακεδονικό».
Μαθαίνεις για ένα (πανέμορφο και γραφικό) ισπανικό χωριό που έχει δώδεκα βιβλιοπωλεία για διακόσιους κατοίκους και μοιραία αποτελεί πόλο έλξης. Βλέπεις ωραίες φωτογραφίες, φαντάζεσαι, ονειρεύεσαι. Κι έπειτα σκέφτεσαι τις τόσες άλλες παραμέτρους, το βλέπεις ξεκάθαρα μέσα στον ζοφερό καπιταλιστικό κυκεώνα και η αρχική χαρά γίνεται «ε και;»…
«Επί αιώνες, το κυρίαρχο ευρωπαϊκό ιδεώδες της ανθρώπινης ομορφιάς τόνιζε το λευκό δέρμα. Ο προφανέστερος λόγος γι’ αυτό είναι ότι το κοκκινισμένο ή μαυρισμένο δέρμα σημαίνει έκθεση στον ήλιο, τον αέρα και τη βροχή. Μια και η φεουδαρχική κοινωνία ήταν αγροτική, μια τέτοια έκθεση για ένα νεαρό άτομο (ή για μια γυναίκα οποιασδήποτε ηλικίας) σήμαινε δουλειά – συνήθως στους αγρούς. Οι ρυθμιστές του γούστου ήταν αριστοκράτες, για τους οποίους η απόλυτη αποφυγή της δουλειάς ήταν κρίσιμης σημασίας για τον ταξικό τους αυτοκαθορισμό. Αυτή η απόλυτη διαίρεση του κόσμου με τον δικό της συμβολισμό του μαύρου-άσπρου, έφτασε στον υπερθετικό βαθμό από τον αριστοκρατικό δυϊσμό σε λευκή ευγένεια και σκοτεινή ταπεινότητα. Το αριστοκρατικό ιδεώδες της ομορφιάς που ισχύει ακόμη και σήμερα, διαμορφώθηκε σύμφωνα με τα σημεία απόστασης από τη δουλειά – το αθλητικό παρά το ογκώδες κορμί στον άνδρα, το ανάλαφρο αν και αισθησιακό σώμα στη γυναίκα, με τα λεπτά δάχτυλα κ.ο.κ. Η απόσταση από τη δουλειά σε μια κυρίως αγροτική κοινωνία, σήμαινε επίσης την απόσταση από τη βρώμα, την επαφή με το χώμα. Μέχρι σήμερα το χώμα σημαίνει βρωμιά, ακριβώς όπως το σκούρο σημαίνει κακό ή απειλή. Τα σημαίνοντα της τάξης και του πλούτου ακόμη υπογραμμίζουν τις αισθητικές και ηθικές μας αξίες. Σκεφθείτε τους όρους “ευγενής“ και “ταπεινός“ όταν εφαρμόζονται στην ανθρώπινη επαφή, την καταγωγή της λέξης μας “κακός“ (villain) από το vileyn που σημαίνει δουλοπάροικος, όπως και τη συγγένεια του vileyn με το “πρόστυχο“ (νίle), από τη λατινική λέξη vilis που σημαίνει φτηνό. Αυτό το πολιτιστικό σύμπλεγμα επέτρεψε στους Ευρωπαίους να σκλαβώσουν και να σφάξουν τους Αφρικανούς και τους ιθαγενείς Ινδιάνους με καθαρή συνείδηση, που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τους επέτρεπε κάτι τέτοιο» (Adam Cornford – «Η κατεργασία των κοπράνων»).
Κοκκινοσκουφίτσα
