παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Τα 66 χρόνια του κλείνει σήμερα (16 Ιούνη) ο γεννημένος στον Αγιο Παύλο (Saint Paul, εντάξει) της Μινεσότα Γιώργος Παπανδρέου, το και «παιδί» επονομαζόμενο.
Επίσης, να μη λησμονήσουμε (απευθυνόμαστε στο χριστεπώνυμο πλήθος που όλο αυξάνεται και πληθύνεται) ότι τη Δευτέρα 18 Ιούνη συμπληρώνονται δεκατέσσερα χρόνια από τότε που ο εθνικός στυλοβάτης, ακρογωνιαίος λίθος της συμβασιλευούσης και διάπυρος εχθρός του κομμουνιστοσυμμοριτισμού Ανθιμος Ρούσας, γινόταν ο 127ος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Αξίωμα που από το 1145 ως το 1168 κατείχε ο Βασίλειος Δ' ο Αχρίδος (φαντάζομαι όλοι γνωρίζουμε πού βρίσκεται η Αχρίδα ε;). Στα δε έτη 1874-1878, μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ήταν ο Ιωακείμ Γ' από το Κρούσοβο, της ιδίας… γεωγραφικής περιοχής. Κι αυτά με μια πρόχειρη, διαγώνια ματιά, γιατί γρήγορα θυμηθήκαμε την παροιμία για «το πολύ το τάκα-τάκα» και σταματήσαμε να ψάχνουμε. Ομως, για κοίτα κάτι… εκνευριστικά ιστορικά παιχνίδια!
«Ο ατομικισμός και ο εγωκεντρισμός που συνοδεύονται από μια υποταγή σε μια ανώτερη και αδιαμφισβήτητη εξουσία, είναι θεμελιώδης αρχή του φασισμού» (Περικλής Κοροβέσης).
Με την κοινωνία βυθισμένη μέχρι το λαιμό στα περιττώματα των καναλιών και του κυρίαρχου λόγου, βλέπουμε ότι λίγοι είναι ενήμεροι για το γεγονός ότι τρεις στρατιώτες βρέθηκαν υπό δικαστική δίωξη επειδή συμμετείχαν στον εορτασμό της πρωτομαγιάς και σε αντιπολεμικό συλλαλητήριο. Ακόμη λιγότεροι δε, είναι εκείνοι που μπορούν πλέον να παρακάμψουν τις προκατ σκέψεις και να συνειδητοποιήσουν ότι –αντίθετα- πολλοί εν ενεργεία καραβανάδες συμμετείχαν ακόμη και ως ομιλητές(!) σε εθνικιστικά συλλαλητήρια…
Ακυκλοφόρητο, από τη νέα ποιητική συλλογή «Παρ' άνοια και παρ' ανία παράνοια»:
Μας πήρανε τα σώβρακα, μας κλέβουν την ανάσα
κι εμείς δεν αντιδράσαμε. Μα τη Μακεδονία
δεν θα την ονομάσουνε όπως τη λέν' ως τώρα…
Μπορεί να βγαίνουμε από τα μνημόνια (τι γελάτε ρε;) αλλά ο «άδικος και υπό κατάργηση» ΕνΦΙΑ «αναβαθμίζεται». Οι δε τιμές των διοδίων εκτοξεύονται και σε συνδυασμό με τη «φωτιά» στα καύσιμα, καθιστούν απαγορευτικές τις μετακινήσεις. Με λίγα λόγια: ούτε σπίτι ούτε δρόμοι. Push κατά να πάμε;
Φώναζαν για καμιά επταετία αλλά οι κυβερνήσεις τους είχαν γραμμένους (τι άλλο;). Για ένα διάστημα έφαγαν το παραμύθι των ΤσιπροΣυριζαίων και χαμήλωσαν τις φωνές τους, ελπίζοντας και περιμένοντας (τι γελάτε ρε;). Τώρα που βυθίστηκε το «επιφανειακό φράγμα συγκράτησης πετρελαιοειδών» (τι ξαναγελάτε ρε;) οι Σαντορινιοί πνέουν και πάλι μένεα. Στο μεταξύ έχουν περάσει έντεκα χρόνια από το ναυάγιο του «Sea Diamond» και με κα'να δυο κυβερνητικά και εταιρικά τερτίπια ακόμη θα περάσουν κι άλλα πολλά…
Ποιος είδε τη Λιογέννητη και ποιος την Πανωραία
μα απ' όλους περισσότερο, ποιος είδε τον κα(η)μένο;
Μην περπατά καμαρωτός; Στα θέρετρα μην πάει;
Ή μήπως το χαμόγελο του κόπηκε μαχαίρι
μετά από την εξέλιξη για τη Μακεδονία
και δώσει μια γκρεμίζοντας την άγια κομπανία;
Τι κραίνεις ωρέ Κωνσταντή; Τι 'ν' τούτα που ακούω;
Ούτε μια πιθανότητα στις εκατό χιλιάδες.
Θα πάει λίγο προς τα δω και προς τα κει κατόπι
θ' ανακατέψει τα χαρτιά, μυαλά θ' ανακατέψει
κι όλα θα 'ναι σαν πάντοτε με μέλι και με γάλα.
Οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 25% στις ΗΠΑ και οι επιστήμονες κάνουν λόγο για «κρίση». Στη μακάρια Μπανανία μας, από το 2008 ως το 2013 οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 43,3% σύμφωνα με στοιχεία της ΕλΣτατ (διπλάσιο ποσοστό από αυτό των ΗΠΑ), αλλά δεν είδαμε καμιά επιστημονική αναταραχή. Αλλωστε εδώ ανέκαθεν ήταν η χώρα του καθησυχασμού, ώριμου τέκνου του εφησυχασμού. Απλά έχουμε μια επιβεβαιωμένη «γενική κρίση» και καθαρίσαμε. Φυσικά, για τα αίτια και τον ανθρωποβόρο καπιταλισμό που πλέον έχει λυσσάξει και δαγκώνει μεταδίδοντας θανατηφόρα μικρόβια, καμία διάγνωση. Μόνο παράθεση της συμπτωματολογίας, ευχολόγια και… ασπιρίνες.
Κοκκινοσκουφίτσα
