ως πότε, σύντροφοι, με τα σκατά;
Μόνο τα κινητά τηλέφωνα μπορούν πλέον να κάνουν διακοπές. Το τρίτο –και μακρύτερο- μνημόνιο έβαλε την ταφόπλακα στην ελπίδα που δεν πρόκειται να έρθει εις τον αιώνα τον άπαντα. Και κατέστησε ουτοπικές όχι μόνο τις διακοπές, αλλά και αυτή την επιβίωση. Από τους λίγους τυχερούς η λαϊκή μούσα, περιδιαβαίνει τους ναούς και τα ιερά των αρχαίων και νέων θεών της δεξιάς του Κυρίου και των αγίων καπιταλισμού και κατανάλωσης και γράφει τις μπαλάντες της στους άδοξους ποιητές των αιώνων. Τσιπραλέξι, Πολάκη, Eldorado και τα λοιπά και ταλιμπάν.
Ξεχασμένους στις αποσκευές της από τις καλοκαιρινές διακοπές στην απέναντι ραχούλα (πού σκέψη για θάλασσα! Ενας αχυρώνας τη φιλοξένησε κι αυτό για να θυμίζει «rooms to let») βρήκε τους ακόλουθους στίχους η λαϊκή μούσα. Από τη συλλογή «Θα σε πάρω στην Πάρο».
κι έξυνες τάπα, Πάρη, άσου πάνω από συναγρίδες;
Μην πήγες στην Παροναξιά και άφησες τον Τζέρι
μες στον δεκαπενταύγουστο μόνο του να νηστεύει;
Μην έκανες τα μπάνια σου με κότερα και σκάφη
μη λούφαξες μες στις σπηλιές σαν Ροβινσώνας Κρούσος;
Κι εμένα, στα 'πα παρία μου, μη βλέπεις που ρωτάω.
Πράττεις καθ' υπαγόρευση του «αριστερού» σου ήθους.
Και μερικοί στίχοι ακόμη, από τη συλλογή «Καρδιακοί φίλοι»:
Πολάκη ίντα έπαθες κι ούλους μας ετρομάζεις;
Ιντα αρρυθμίες είναι αυτές και κόντρα εξετάσεις;
Εχεις κι ελόγου σου καρδιά; Εχουμε πάθει πλάκα!
Τέλος, βρέθηκαν και κάτι παραπεταμένοι στίχοι που είναι εμφανές ότι θέλουν δουλειά, ακόμη και ως προς το πουλί που αναφέρεται σ' αυτούς:
Κάθισε περιστέρα μου, κάτσε να σε τσακώσω
δεν θα σου τσαλακώσω καθόλου το συνολάκι
Για το άνοιγμα των σχολείων: «Κάθε χρόνο τον Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία / στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία / και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους. / Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους / και την τελευταία δεκάρα / όλο παράπονο / που η γνώση είναι τόσο ακριβή. / Κι όμως μήτε που υποπτεύονται / πόσο κακή είναι η γνώση / που προορίζεται για τα παιδιά τους» (Bertolt Brecht).
με το κακό που γίνηκε πέρα στο Τσιπραλέξι.
Εχουν για χρόνια αμέτρητα στο υπόγειο κλειδώσει
έναν ολάκερο λαό και τον εκμηδενίζουν!
– Τι είν' ετούτα που μας λες; Τι είν' αυτά που κραίνεις;
Πέφτουμε απ' τα σύννεφα! Βρε, μήπως κάνεις λάθος;
Το Τσιπραλέξι είναι φτωχό πλην τίμιο. Και έχει
κορώνα στο κεφάλι του τις λαϊκές ανάγκες.
– Δώσ' μου και μένα «σύντροφε» να πιω απ' αυτό που πίνεις
να κάνουμε συζήτηση και… ζύμωση αντάμα.
«Σύντροφοι πάψτε να οχυρώνεστε πίσω απ’ τις μάζες, σταματήστε να μεταθέτετε στις μάζες το ζήτημα της αντίστασης! Σταματήστε να εκλογικεύετε τον φόβο σας μπροστά στην άκρατη βία του συστήματος ως δήθεν πρόβλημα σύνδεσης και επικοινωνίας με την κοινωνία! Σταματήστε να επιδεικνύετε την αμηχανία σας ως πολυπραγμοσύνη, την ανημποριά σας ως διεισδυτική διορατικότητα» (R.A.F.).
από της Πίνδος τις κορφές και του Υμηττού τη ράχη.
Επειτα ο Οκτώβριος ο χιλιοπαινεμένος
φέρνει μαύρους κατακλυσμούς, των φόρων πρωτοβρόχια
και ο χειμώνας έρχεται να μας αποτελειώσει.
Φεύγει η «Eldorado gold» από τη χώρα; Πρόβλημα και με τη «Fraport»; Μα τι μου λέτε; Μισό λεπτό. Αλέέέέέξηηηη!
Κοκκινοσκουφίτσα
