Κατέθεσε την απαιτούμενη μαρτυρία ο Τσίπρας

Η «υπόθεση Γεωργίου», του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, που τον επιστράτευσαν οι ιμπεριαλιστές δανειστές για να κάνει την απαραίτητη «δουλειά» όταν έβαζαν τη χώρα στα Μνημόνια (υποχρέωσαν το δίδυμο Γιωργάκη-Παπακωνσταντίνου να τον φέρει από το ΔΝΤ και να τον τοποθετήσει επικεφαλής στη νεοσύστατη ΕΛΣΤΑΤ), συνιστά ένα πολιτικό σκάνδαλο. Οι ιμπεριαλιστές δανειστές ύψωσαν ασπίδα προστασίας γύρω από το στέλεχός τους και απαιτούν την απαλλαγή του από κάθε δικαστική εμπλοκή. Απαίτησαν ακόμα και να του πληρώσει τα δικαστικά έξοδα η ελληνική κυβέρνηση, πράγμα που έγινε. Οι δε απανωτές δημόσιες δηλώσεις παραγόντων των Βρυξελλών ξεπερνούν κάθε έννοια «ισότιμων σχέσεων», καθώς παρεμβαίνουν με τον πιο ωμό τρόπο στην πολιτειακή λειτουργία μιας (υποτίθεται) ανεξάρτητης χώρας.
 
Ο Γεωργίου έχει δυο εμπλοκές με την ελληνική Δικαιοσύνη. Η πρώτη αφορά την κατηγορία για παράβαση καθήκοντος, επειδή για κάποιους μήνες το 2010 είχε διατηρήσει και το πόστο του στο ΔΝΤ, πράγμα που απαγορεύεται, κι ακόμα ότι δε συγκαλούσε το ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ και ότι έστειλε μόνος του στις Βρυξέλλες τα στοιχεία για το έλλειμμα του έτους 2009, χωρίς προηγουμένως να τα θέσει υπόψη του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ. Πρωτόδικα αθωώθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, η Εισαγγελία Πρωτοδικών άσκησε έφεση και σε δεύτερο βαθμό καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο  Πλημμελημάτων Αθηνών σε φυλάκιση δύο ετών με τριετή αναστολή, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό.
 
Ακόμα και αυτή η καταδίκη, που αφορά ζητήματα λειτουργίας της υπηρεσίας, όπως ορίζονται από τη νομοθεσία του ελληνικού κράτους, ξεσήκωσε την οργή των Βρυξελλών, που εκφράστηκε με μια ακόμα ιταμή δήλωση εκπροσώπου της Κομισιόν. Ομως, το «ζουμί» βρίσκεται στη δεύτερη εμπλοκή του Γεωργίου, που αφορά κατηγορία για παραποίηση του ελλείμματος, ώστε να στηριχτεί το πέρασμα στα Μνημόνια. Δύο φορές μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί απαλλακτικά βουλεύματα από το Συμβούλιο Εφετών για την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης κατά του Γεωργίου, δύο φορές έχει ασκήσει αναίρεση η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του ανώτατου δικαστηρίου, που θα κρίνει αν θα απορρίψει την αναίρεση της εισαγγελέα ή αν θα την κάνει δεκτή και θα την ξαναστείλει στο Συμβούλιο Εφετών.
 
Για την ουσία του «μαϊμουδίσματος» των στατιστικών στοιχείων (που ξεκινά πολύ πριν τον Γεωργίου και δεν αφορά μόνο τις ελληνικές κυβερνήσεις αλλά συνολικά την Ευρωένωση) έχουμε μιλήσει στο παρελθόν. Εδώ μας αφορά η πολιτική της διάσταση. Ρωτήθηκε, λοιπόν, ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη για το αν η στάση και οι πιέσεις των «εταίρων» συνιστά «τιμωρητικό καπιταλισμό». Απέφυγε οποιοδήποτε σχόλιο για τις ιταμές δηλώσεις των Βρυξελλών. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά τους πρόσφερε και πολιτική κάλυψη: «Δεν μπορούμε, δεν θα μπορούσαν και οι εταίροι μας -νομίζω ότι είναι και υπερβολή όλα αυτά που ακούγονται για το θέμα της δικαστικής υπόθεσης του κυρίου Γεωργίου- να αναζητούν παρεμβάσεις στον χώρο της δικαιοσύνης. Αντιθέτως, το αντίθετο ζητούν οι εταίροι, και σωστά, από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Να μην παρεμβαίνουν στον χώρο της δικαιοσύνης».
 
Δεν παρέλειψε, όμως, να μπει και στην ουσία: «Από εκεί και πέρα, όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, ξέρετε, εμείς έχουμε τοποθετηθεί. Η Ελλάδα και η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται πλήρως και με βάση αυτά τα στοιχεία λειτουργεί, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, με βάση αυτά τα στοιχεία προχώρησαν όλα τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και με βάση αυτά τα στοιχεία προχωράμε και δημιουργούμε προϋποθέσεις ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας».
 
Ο πρωθυπουργός μετατράπηκε σε μάρτυρα υπεράσπισης του Γεωργίου. Αυτή τη δήλωση θα την πάρουν οι συνήγοροι του υπάλληλου των ιμπεριαλιστών δανειστών, θα την πακετάρουν όμορφα και θα την καταθέσουν στον Αρειο Πάγο, στηρίζοντας σ' αυτή τη δήλωση την αθωότητα του πελάτη τους. Οταν ο πλέον αρμόδιος, ο πρωθυπουργός της χώρας, δηλώνει ότι η κυβέρνηση -όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις- «αποδέχεται πλήρως» τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και με βάση αυτά προχωρά ακόμα και σήμερα, πώς μπορεί να σταθεί κατά του Γεωργίου η κατηγορία ότι παραποίησε τα στοιχεία του ελλείμματος;
 
Ο Τσίπρας δεν ήταν υποχρεωμένος να κάνει αυτή τη δήλωση. Θα μπορούσε να οχυρωθεί πίσω από την «ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης» και να σταματήσει εκεί. Κανείς δε θα του έλεγε τίποτα, καθώς μάλιστα υπάρχει εν εξελίξει ποινική διαδικασία. Εκανε τη δήλωση γιατί αυτή την υποχρέωση ανέλαβε έναντι των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Μετατράπηκε αυτοβούλως σε μάρτυρα υπεράσπισης του Γεωργίου. Και κανένας δεν έβγαλε κιχ. Οταν ο Τσίπρας, πριν από ένα χρόνο, έλεγε πως δεν υπάρχει περίπτωση το ΣτΕ να κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο Παππά, η αντιπολίτευση «έπεσε να τον φάει». Τον κατηγόρησε για προσπάθεια παρέμβασης στην «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη». Τώρα, που με μια κατηγορηματική δήλωση παρεμβαίνει σε ανοιχτή ποινική διαδικασία υπέρ του κατηγορούμενου Γεωργίου, η δήλωσή του θεωρήθηκε καλοδεχούμενη. Βλέπετε, και η μνημονιακή αντιπολίτευση αισθάνεται την ίδια δουλοπρέπεια έναντι των ιμπεριαλιστών της Ευρωένωσης.