ως πότε, σύντροφοι, με τα σκατά;
Κάτι σάπιο υπάρχει στη Δανιμαρκία (σύνθετη λέξη εκ του «δάνεια» και «μάρκα»), στη μακάρια Μπανανία του νότου που διέρχεται άλλο ένα θέρος δίχως θερισμό, άλλο ένα καλοκαίρι με τον κακό της τον καιρό. Τον ψυχρό και τον ανάποδο…
«Η γλώσσα των πολιτικών είναι έτσι φτιαγμένη ώστε τα ψέματα να φαίνονται αλήθειες και το έγκλημα αξιοσέβαστο, ενώ από την άλλη προσδίδει μια αίσθηση στερεότητας στον αέρα τον κοπανιστό» (George Orwell).
Και αφού αναφερόμαστε στη (θερμο)κοιτίδα του πωλητισμού, γνωρίζει κανείς τι έγινε μ' εκείνη την ταλιμπανικού τύπου καισαροπαπική απόφαση του (ακρο)δεξιού σκέλους της «αριστερής» κυβέρνησης, περί επιραμμάτων… αγίων-προστατών στις στολές στρατιωτικών;
χωρίς καμιά προοπτική να κάνει ένα μπάνιο
να κάνει λίγες διακοπές, να πάρει μια ανάσα
μετά από τόσο στρίμωγμα στη φάμπρικα για χρόνια
γιατί του τα σκουπίσανε να κάνουν μπάνια άλλοι
κι εκείνος παρακολουθεί τις μούρες τις θρεμμένες
που φτύνουνε απ' το γυαλί εκείνον κι εμάς όλους…
Καιρό έχει να καλέσει σε συμμετοχή σε απεργιακή κινητοποίηση ο ΣυΡιζΑ. Τι έγινε, έχασαν ξαφνικά το χιούμορ και τη γελοιότητά τους οι τύποι;
«Δεν υπάρχει κάτι μέχρι τη σημερινή ημέρα, που να χρίζει τον τίτλο “ανεξάρτητος Τύπος“. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Δεν υπάρχει ούτε ένας από εσάς που να τολμάει να γράψει την ειλικρινή του γνώμη και αν το κάνετε, ξέρετε εκ των προτέρων ότι δεν θα τυπωθεί ποτέ. Πληρώνομαι για να κρατάω τις έντιμες απόψεις μου έξω από την εφημερίδα με την οποία συνδέομαι. Αλλοι από εσάς λαμβάνετε παρόμοιους μισθούς για παρόμοια θέματα και όποιος από εσάς φανεί τόσο ανόητος ώστε να γράψει ειλικρινείς απόψεις, θα βρεθεί στον δρόμο να ψάχνει για άλλη δουλειά. Αν επέτρεπα στις ειλικρινείς απόψεις μου να εμφανιστούν στην εφημερίδα μου, πριν περάσουν 24 ώρες θα έχανα τη δουλειά μου. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται κατάφωρα, να διαστρεβλώνει, να διαβάλλει, να κολακεύει τον θεό του χρήματος και να πουλάει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του για το καθημερινό του ψωμί. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω και δεν μπορώ να καταλάβω τι ανοησία είναι αυτή η πρόποση στον “ανεξάρτητο Τύπο“. Είμαστε υποτελείς και εργαλεία των πλουσίων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε μαριονέτες, εκείνοι τραβάνε τα κορδόνια και εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι δυνατότητες και οι ζωές μας, είναι όλα ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες» (John Swinton).
Ηρθε λοιπόν μέσα σ' όλα και η Τράπεζα της Ελλάδος να διαπιστώσει τι; «Την κατάρρευση του καθαρού πλούτου, των περιουσιακών στοιχείων, του εισοδήματος και της κατανάλωσης των ελληνικών νοικοκυριών για το διάστημα 2009-2014». Και να μας πει ότι «η διάμεση αξία του καθαρού πλούτου των νοικοκυριών κατά τη διάρκεια της κρίσης μειώθηκε κατά 40% και η μεταβολή αυτή είναι στατιστικά σημαντική», καθώς και τα ακόλουθα: «Εκτός από τον καθαρό πλούτο των νοικοκυριών, το διάμεσο ετήσιο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 26% την περίοδο 2009-2014. Το περιορισμένο εισόδημα και η επιβολή φόρων έπληξαν σημαντικά και την κατανάλωση των νοικοκυριών. Το διάμεσο ύψος της συνολικής ετήσιας κατανάλωσης τροφίμων μειώθηκε κατά 27%. Η μείωση αυτή είναι στατιστικά σημαντική σε όλο το εύρος της κατανομής. Τέλος, η αποταμίευση των νοικοκυριών περιορίστηκε κατά την περίοδο της κρίσης». Δε γαλέγω…
Το ίδιο δούλεμα τόσα χρόνια, ζωές ολάκερες. Αηδία, πικρά χαμόγελα, ειρωνεία, οργή, τα ίδια αισθήματα να εναλλάσσονται. Κι έπειτα, ανοργάνωτοι, τσακισμένοι, «μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» προσμένουμε… τι άραγε;
Καλό καλοκαίρι. Εντάξει, τηρούμε την παράδοση του τελευταίου φύλλου πριν από το καλοκαιρινό κλείσιμο της «Κ» και αστειευόμαστε και φέτος. Ισως αυτό να εξακολουθήσει να συμβαίνει για πολλά χρόνια ακόμη. Εκτός και αν…
Κοκκινοσκουφίτσα
