Δύο χιλιάδες δώδεκα. Μεγάλη κατηφόρα…
Χρέος μας η ανατροπή. Φωτιά-τσεκούρι, τώρα!
Εκατό χρόνια «ελεύθερη» Θεσσαλονίκη πριν λίγες μέρες, αλλά και εκατό χρόνια Παττακός την Πέμπτη! Και 67 χρόνια Παπαρήγα τη Δευτέρα…
Αναμεταδίδουμε την είδηση όπως τη διαβάσαμε σε «μεγάλο» αστικό ηλεκτρονικό μέσο, χωρίς εκ των υστέρων σχολιασμό: «Η αρχή έγινε από τον Εβρο, όπου οι συνοριοφύλακες της περιοχής ενημερώθηκαν ότι την 28η Οκτωβρίου θα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα, γιατί ενδέχεται να χρειαστεί η συνδρομή τους στις παρελάσεις που θα γίνουν στην Αλεξανδρούπολη, στην Ορεστιάδα και άλλες πόλεις της χώρας. Οι αντιδράσεις των αστυνομικών είναι έντονες κάνοντας λόγο για σπασμωδικές κινήσεις του υπουργείου που θέτουν σε κίνδυνο τη φύλαξη των συνόρων. “Δηλαδή τις ημέρες που έχουμε εθνικές επετείους και κάνουμε παρελάσεις, η φύλαξη των συνόρων παύει να αποτελεί ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας;” αναρωτιέται ένστολος»…
Κατά τα λοιπά, η συμβασιλεύουσα πέρασε ένα λαμπρό (μοιχέ Shaw) τριήμερο που ξεκίνησε από την εκατοστή επέτειο της απελευθέρωσής της από τον τουρκικό και προσχώρησης στον νεοελληνικό ζυγό. Και που ολοκληρώθηκε με την επίδειξη ισχύος (αλλά και τρόμου) της άρχουσας τάξης και των πωλητικών υπηρετών της, με την εμφιαλωμένη παρέλαση και τις ακροβατικές και άλλες εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου. Ενδιάμεσα είχαμε και την «αναβίωση» της προ εκατονταετίας (ποιας γέννησης του αμετανόητου χουντικού ρε;) είσοδο του ελληνικού στρατού στην πόλη. Την οποία ακολούθησε και ο –μεγάλοι οι χάροι του– βασιλεύς ένα τριήμερο αργότερα, αφού είδε και αποείδε (όταν δεν του έβγαινε να πάει στο αλβανικό Μοναστήρι. Αλλωστε προς τα εκεί είναι ακόμη στραμμένος –προς σιωπηλή ανάμνηση των αποσιωπηθεισών ιστορικών «λεπτομερειών»– ο ίδιος και ο ίππος που κοσμούν την πλατεία… Δημοκρατίας).
Συναγερμός σήμανε (ως παγίως) προχθές, όταν σε γραφείο αρχισυντάκτη ειδήσεων τηλεοπτικού καναλιού βρέθηκε στικάκι που είχε γραμμένη την ένδειξη «λίστα Λαγκάρντ». Τελικά, όπως αποδείχτηκε, επρόκειτο για ένα απλό αρωματικό στικάκι (συγκεκριμένα σανδαλόξυλο, από αυτά που καίγονται), το οποίο θα χρησιμοποιούνταν στη διάρκεια του δελτίου ειδήσεων «για να ξεβρωμίσει ο τόπος», δηλαδή το στούντιο των καθημερινών παραστάσεων…
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες που προέκυψαν από έρευνες των άμισθων επιστημονικών συμβούλων της στήλης, η «καταιγίδα της ερήμου» ήταν αυτή που αναβαθμίστηκε σε «υπερκαταιγίδα Sandy» και επέστρεψε στις κολλημένες πολιτείες…
Η στήλη χαιρετίζει την πρώτη στα χρονικά κινητοποίηση υπαλλήλων της ΕΥΠ, που βγήκαν την Τρίτη στους δρόμους (έστω κι αν δεν πήγαν μακριά, παρά έμειναν στην ασφάλεια της Κατεχάκη). Χαιρετίζει επίσης την πρωτοβουλία Σόρος για τους μετανάστες στην Ελλάδα. Την βρίσκει πολύ… Σοροπτιμιστική (Σόρος + οπτιμιστική).
Κάθε βδομάδα και μια εξαγγελία για πάταξη του λαθρεμπορίου, κονιορτοποιεί τα όρια της γελοιότητας και κάνει την κοροϊδία πολύ μεγάλη και πολύ εξοργιστική για να εξακολουθεί να την καταπίνει κανείς. Ομως «οι Ελληνες άντεξαν και αντέχουν τόσα και τόσα», όπως δηλώνει ο κάθε… καμένος και κάθε πικραμένος, στηρίζοντας την αθλιότητα διά της δήθεν εναντίωσής του… Κι ούτε κουβέντα για ανατροπή αυτού του σάπιου μέχρι το μεδούλι οικοδομήματος, ούτε κουβέντα για ακηδεμόνευτη πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης, ούτε κουβέντα για ανοιχτή και απροσχημάτιστη αμφισβήτηση, για έμπρακτη εναντίωση και εν τέλει για ανατροπή αυτής της γλοιώδους, θανατηφόρας μέγγενης που στραγγαλίζει δικαιώματα και ζωές…
Μια κακή κουβέντα για τον καθένα έχει ο ομώνυμος του παππού-δικτάτορα εγγονός Θεόδωρος Πάγκαλος, με τελευταίο «θύμα» τον δημοσιογράφο Κώστα Αρβανίτη. Αν θελήσει κανείς να σχολιάσει τα εκάστοτε λεγόμενά του, θα πρέπει να γεμίζει σελίδες και πάντα με τον κίνδυνο να βρεθεί και ο ίδιος «πολτοποιημένος»…
«…Θα θέλεις να υπάρχει μια πλατιά, ανθρώπινη εκπαίδευση για όλους μέσα στο σχολείο και έξω από αυτό. Και βλέποντας ότι αυτό είναι αδύνατο μέσα στις συνθήκες που επικρατούν, θα χτυπήσεις τα ίδια ακριβώς τα θεμέλια της αστικής κοινωνίας. Τότε, διωγμένος καθώς θα είσαι από το υπουργείο Παιδείας, θα εγκαταλείψεις το σχολείο σου και προσχωρώντας στο στρατόπεδό μας θα γίνεις ένας από μας. Θα πεις σε ανθρώπους που είναι μεγαλύτεροι από σένα αλλά που έχουν πετύχει λιγότερα στη ζωή τους, πόσο δελεαστική είναι η γνώση, πώς όφειλε να είναι η ανθρωπότητα, αλλά και τι θα μπορούσαμε να είμαστε. Θα έρθεις και θα εργαστείς με τους επαναστάτες για τον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό του επικρατού-ντος συστήματος. Θα αγωνιστείς δίπλα μας για να πετύχουμε την αληθινή ισότητα, αδελφότητα και την ατελείωτη ελευθερία για όλο τον κόσμο» (Pjotr Kropotkin – «Προς τους δασκάλους»).
«Κι εσύ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς τον όρο: pauvre»…
Κοκκινοσκουφίτσα
