Δύο χιλιάδες δώδεκα. Μεγάλη κατηφόρα…
Χρέος μας η ανατροπή. Φωτιά-τσεκούρι, τώρα!
Από το «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», στο «δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνομαι». Oλα ήρθαν τούμπα, εκτός από εκείνο που –μεσούντος του καύσωνα θα προτιμούσαμε ανάποδα απ’ ό,τι είναι: Τα κινητά μας να φορτίζονται κι εμείς να κάνουμε διακοπές…
Πάντως τα μπακάλικα έγιναν super markets, τα χασάπικα μπουτίκ κρεάτων, οι καπότες προφυλακτικά, αλλά ο ΟΠΑΠ εκεί, σταθερός: Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου! Ελα μου Ν. στον τόπο σου!
«Είναι έγκλημα το να παίρνει κανείς αυτά που χρειάζεται για να ζήσει και δεν είναι έγκλημα να πλουτίζει μέσα σε μια μέρα από τη δουλειά χίλιων εργατών! Η δύναμη μασκαρεμένη από την υποκρισία είναι αυτή που θριαμβεύει πάνω στους αδύναμους και στους αμαθείς. Κι όταν αυτοί εξεγείρονται, γίνονται “εγκληματίες”» (Λουίτζι Μολινάρι – «Η παρακμή του ποινικού δικαίου»).
Θα ήθελα να παρακαλέσω ορισμένους (ξέρουν αυτοί) να μη χτυπάνε τόσο ανελέητα το σύστημα από μέσα, γιατί θα πέσει προς τα έξω και θα πλακώσει ανθρώπους που είναι ακόμα εκεί.
«Βοηθός στο πλευρό του λαού θα ‘μαι πάντα / γιατί ξύπνησα ανθρώπους που κοιμόταν βαριά / και γιατί ύμνησα αισθήματα εξευγενισμένα / και στα δίσεχτα χρόνια τη λευτεριά. / Νικητής και περίφημος θα ‘μαι όσο βρίσκεται ακόμα / έστω κι ένας στον κόσμο ποιητής» (Αλεξάντρ Πούσκιν – «Το τραγούδι του Οράτιου»)
Τελικά ξαναέπεσε ή όχι από το ποδήλατο ο Giorgakis; Οι διαψεύσεις και οι διαμάχες δεν μας αφήνουν να ασκήσουμε απαρασάλευτα το ιερό καθήκον της ενημέρωσης και μάλιστα σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Με κομμένη ανάσα ο λαός περιμένει να μάθει την αλήθεια. Πάντως, ο πρώην πρωθυπουργός επέστρεψε στις αγαπημένες ενασχολήσεις του και δη στο γυμναστήριο της Κηφισιάς. Ναι, χωρίς την μπίρα του Μπίλι (beer Billy), γιατί ρωτάτε; Εκείνη είναι τακτοποιημένη εις την Ευρωλάνδη, εκεί που δήθεν θα πήγαινε και ο μέντοράς της. Oπως ακριβώς θα πήγαινε και ο Σημίτης. Δε γαλέγω…
«Μείνανε πίσω οι πυρκαγιές, το κούρσεμα, το χάος. Μόνο λίγα βιβλία και καμιά ζωγραφιά αυτού του κόσμου του ανήκουν. Κα’νας κιμπάρης άντρας ή καμιά αφεντογυναίκα φίλη των ωραίων πραγμάτων. Ανάμεσα σε γέλια ανθρώπων δίχως γούστο, ούτε συμπόνια, ούτε ευφυΐα» (Λουίς Αντόνιο ντε Βιγένα – «Μια ηθική της παραίτησης»).
Αδικα ανησυχήσαμε, αφού οι γίγαντες τροφοδότες των παραπολιτικών στηλών δεν γίνεται να χαθούν τελικά. «Αυτά παθαίνουμε τώρα όσοι πιστέψαμε τις αντιμνημονιακές δεσμεύσεις Σαμαρά! Παραιτούμαστε ή γινόμαστε μνημονιακοί καραγκιόζηδες!», έγραψε στο twitter ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μανώλης.
Πανικός κυριαρχεί στην κυβερνητική τρόικα μετά από την «βόμβα» ΓΣΕΕ ότι «οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν». Ανησυχία επικρατεί όμως και μεταξύ των ιδιοκτητών μπουτίκ του Κολωνακίου αλλά και εμπορικών οίκων σε Ελλάδα και εξωτερικό, μετά την απόρριψη αιτήματος της Βίκυς (ποιας Λέανδρος ρε;) να εξεταστεί για να διαπιστωθεί αν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Τελικά η κρατική αναλγησία απέναντι στους φυλακισμένους αγωνιστές προσλαμβάνει μνημειώδη χαρακτηριστικά.
Αυτοκτονούν σωρηδόν οι απελπισμένοι, που τους σκυλεύουν και τα ΜΜΕ με τις «ανακοινώσεις» τους, οι οποίες συχνά καταλήγουν με το «οι αρχές ερευνούν τις αιτίες που οδήγησαν τον αυτόχειρα στο απονενοημένο διάβημα»! Καμιά δυσπεψία, η ήττα της ομάδας τους ή καμιά ερωτική απογοήτευση μάλλον…
«Κι όμως, το να βοηθάμε ο ένας τον άλλον είναι κάτι θεμελιώδες, ενώ το να τρωγόμαστε ο ένας με τον άλλον ως συνήθως, είναι κάτι που ωφελεί μόνο αυτούς που βρίσκονται από πάνω μας. (…) Πιστεύω ακράδαντα ότι ένας εργαζόμενος που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του δεν είναι τρομοκράτης, όπως μας αποκαλούν σήμερα επειδή αγωνιζόμαστε για τη ζωή των οικογενειών μας. Σας καλώ όλους να βγείτε απ’ τα σπίτια σας και να υπερασπιστείτε τις ζωές όλων μας. Οσο μας κρατούν κλεισμένους στο σπίτι, τους επιτρέπουμε να μας ρίξουν λίγο-λίγο, μέτρα μετά από άλλα μέτρα, στην πείνα. Θέλουν τα παιδιά σας και τα παιδιά μας να μείνουν αμόρφωτα σαν εμάς, που βλέπαμε τους τοίχους των σχολείων περισσότερο απ’ έξω παρά από μέσα, καθώς ένας αμόρφωτος άνθρωπος είναι πιο εύκολο να υποταχθεί. (…) Αφαιρέστε τη λέξη “φόβος” και τη φράση “και τί θα αλλάξει μ αυτό;” απ’ το μυαλό σας και πάρτε το μέλλον σας στα χέρια σας» (Juan Jose Fernandes – ανθρακωρύχος – Asturias).
«Ωρίμασαν οι συνθήκες» και η Κοκκινοσκουφίτσα απαιτεί να αποκαλυφθεί επιτέλους το μυστικό: Προς τιμή τίνος ονομάστηκε μια ολόκληρη περιοχή στη Σιγκαπούρη, Μαλάκα;
Κοκκινοσκουφίτσα
