Δύο χιλιάδες έντεκα και τζάμπα φασαρία
Αναζητείται έξοδος απ’ την προϊστορία…
Είμαστε όλοι μετανάστες.
Οταν τα Masturbation Media Emesis (Μ.Μ.Ε.) «δεν βρίσκουν» και πολλά να γράψουν για την απεργία πείνας των μεταναστών, τι περιμένετε να είχαν γράψει σαν σήμερα το 2001, όταν ο 47χρονος Ρουμάνος Κονσταντίν Κατούρ, παρά τον βαρύ τραυματισμό του, δεν μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο και πέθανε στα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος; Τι να έγραφαν –πάλι σαν σήμερα το 2006– όταν στην Πάτρα ένας 15χρονος Αφγανός κακοποιείται άσχημα από λιμενικό και ένας 21χρονος που συμμετείχε στο επεισόδιο πέφτει νεκρός κάτω από «αδιευκρίνιστες» συνθήκες; Ομως, άσχετα με το τι έκαναν τότε, σε λίγες μέρες θα αναγκαστούν να γράψουν και να ασχοληθούν πολύ με τους μετανάστες και τους συν αυτοίς…
Αφού κάναμε την αρχή, ας συνεχίσουμε τον περίπατο στα μονοπάτια της μνήμης και της ιστορίας. Μένουμε στη σημερινή μέρα που το 1957 νέκρωσαν τα πάντα για μια ώρα (12.00-13.00) σε πανελλαδική διαμαρτυρία για την Κύπρο. Στη μέρα που το 1970, περίπου τριακόσιοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες των ΗΠΑ ζητούν την απελευθέρωση του Μίκη Θεοδωράκη, που βρισκόταν εκτοπισμένος στη Ζάτουνα της Αρκαδίας. Χωρίς να νοιαστούν για μας τους μεταγενέστερους… Στη μέρα που το 1976 τα Σπάτα γίνονται πεδίο μάχης, με τραυματισμούς, καταστροφές, καθώς και συλλήψεις κατοίκων που αντιδρούν στην προοπτική κατασκευής νέου αεροδρομίου. Ομως αυτή η βδομάδα έχει και μνήμες επιβολής στρατιωτικού νόμου. Στις 14 Φλεβάρη του 1901 επιβλήθηκε στη Μαδρίτη για να καταστείλει εξεγερμένους κατά της φορολογίας, την ίδια ημέρα του 1902 για να πνίξει στο αίμα εξέγερση (μετά από απεργίες) για τη μείωση του ωραρίου εργασίας στην Τεργέστη και στις 16 Φλεβάρη του 1935 στην Αυστρία, μετά την εξέγερση των σοσιαλδημοκρατών και τις συγκρούσεις με τον στρατό.
Ας κλείσουμε τη μακρά περιπλάνησή μας, με μια βόλτα σ’ ένα τετραήμερο της Ελλάδας του 1973: Στις 14 Φλεβάρη η αστυνομία μπουκάρει στο Πολυτεχνείο (ποιο άσυλο ρε;) εναντίον 1.500 φοιτητών και ακολουθούν ξυλοδαρμοί και εκατό συλλήψεις. Την επόμενη ξαναμπουκάρει, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν έντεκα φοιτητές σε δίκη και 37 να στρατευθούν με διακοπή της αναβολής τους, ενώ παραιτείται η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου. Τέλος, στις 17 του μήνα έχουμε νέες συγκρούσεις αστυνομίας-φοιτητών, τη φορά αυτή στη Νομική. Οι αθλοπαιδιές τελειώνουν με την ανακοίνωση άλλων 51 διακοπών αναβολής στράτευσης.
Υποθέτοντας ότι διαβάζετε την «Κόντρα» καθιστοί, θα σας παρακαλούσα τώρα να εγερθείτε για να προσδώσετε την προσήκουσα τιμή στην ανάγνωση μιας σπουδαίας δήλωσης από χειλιών (άνω) της αναπληρώτριας υπουργού Εξωτερικών Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου: «Η προσέγγιση της Ελλάδας με το Ισραήλ δεν συνιστά διάρρηξη των παραδοσιακά καλών σχέσεων της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο, ούτε εγκατάλειψη της πάγιας θέσης της υπέρ της δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους», είπε η iron woman και ακοίμητος όφις του greek foreign office, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του Συριζοβουλευτή Θεόδωρου Δρίτσα. Θα μπορούσαμε να συνοδεύσουμε την παραπάνω δήλωση με ένα κάρο σχόλια, όμως για λόγους ευπρέπειας δεν θα το πράξουμε. Αλλωστε είναι γνωστές οι αρχές της στήλης, σε αντίθεση με τα τέλη της που παραμένουν άγνωστα και διαρκώς αυξανόμενα.
Μεγάλο κέρατο αυτή η Κερατέα, ε, shoe-maker; Οσοι παπουτσήδες, πεταλωτές και ιππουργοί κι αν επιστρατευτούν, όσοι επίδοξοι Κορκονείς (πληθυντικός κατά το κουρέας – κουρείς) κι αν ομοσταυλιστούν εκεί, τα λαϊκά άλογα εξακολουθούν να καλπάζουν και να ποδοπατούν εκείνους που νομίζουν ότι είναι τα μοναδικά φαβορί στον ιππόδρομο.
Ρερητόρευσα το ρερητορευμένο ρο, γεγάμηκα το γεγαμημένο γάμα και τώρα ρεμβάζω και αναθυμούμαι. Τι ωραίες οι παλιές καλές μέρες, με τα ραδιόφωνάκια που παιάνιζαν ακόμα και στη Δέλτα της γειτονιάς, μα το Δία… Θα μας επιτρέψετε να κλείσουμε σήμερα με μια αφιέρωση, όπως έκαναν οι παλιοί ραδιοπειρατές με τους μεγάλους νταλκάδες. Γεώργιος Δροσίνης και: «Κάθε νύχτα στην αυλή / γάβου-γάβου το σκυλί / δώσ’ του και γαβγίζει. / Του σπιτιού εδώ αυτός / είναι φύλακας πιστός / ποιος δεν τον γνωρίζει; / Αψηλά τ’ αφεντικά / κοιμηθήκανε γλυκά / πέρασε η ώρα. / Το γνωρίζει το σκυλί / και φωνάζει απ’ την αυλή / γάβου-γάβου τώρα. / Για να ξέρουν οι κακοί / που γυρνούν εδώ κι εκεί / κάτι να σουφρώσουν, / πως σαν έμπουν στην αυλή / θα τους πιάσει το σκυλί / και δε θα τη γλιτώσουν…».
Κοκκινοσκουφίτσα
