παρόν και μέλλον: σκότος πηχτό
Σήμερα (2 Ιούνη) γιορτάζει τα 78α γενέθλιά του ο πάλαι ποτέ βασιλεύς των Ελλήνων Κωνσταντίνος Β΄ Γκλύξμπουργκ, ο και Ντεγκρέτσια ή απλά Κοκός επονομαζόμενος ευσυγκίνητος των καναλιών.
Και τι είναι ο Γιάννης Μπουτάρης αν όχι ο Γιάννης Ρουμπάτης αναγραμματισμένος;
Σαν έτοιμα δείχνουν όλα για την αποδοχή του ονόματος «Βόρεια (ποια Κορέα ρε;) Μακεδονία», χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε αν δεν έχει ήδη αλλάξει κι αυτό μέσα στον ορυμαγδό των «εξελίξεων»… Και μένουν η προσμονή για τις έριδες ανάμεσα στα κυβερνητικά συνεταιράκια, η ανυπομονησία για τις αντιδράσεις στο κοινοβούρλιο, η άγρια χαρά για τις ψυχαγωγικές αντιδράσεις των… συνελλήνων.
Ο Νίκος το καλό παιδί και τ' άξιο παλικάρι
με το 'να χέρι στο βιολί και τ' άλλο στο δοξάρι
σηκώθηκε, ξυρίστηκε, φόρεσε και τη μάσκα
και πάει να διαπραγματευτεί ξανά για τη Βαρντάρσκα.
«Η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας ή μάλλον το γεγονός ότι μια μειονότητα μετατρέπεται από μόνη της σε ένα πυρήνα επαγγελματιών πολιτικών με το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις και να τις επιβάλλει στις μάζες, υποδηλώνει τη δημιουργία των σπόρων της γραφειοκρατικοποίησης και της αντεπανάστασης. Θέτει τη βάση για μια επιστροφή σε μια κοινωνία διαιρεμένη σε μια προνομιούχα μειονότητα και μια τεράστια καταπιεσμένη και κυριαρχούμενη πλειοψηφία» (Alianza de Los Comunistas Libertarios – Μεξικό).
Το ότι η αμάθεια, η ανυπέρβλητη δυσχέρεια στην ορθογραφία και άγνοια της ορθής απλής γλώσσας χαρακτηρίζει συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες ανθρώπων, είναι πλέον γνωστό και παροιμιώδες. Eνα καίριο «χτύπημα» έρχεται από τις ΗΠΑ, όπου δασκάλα διόρθωσε επιστολή του Donald Trump και την έστειλε πίσω στον Λευκό Οίκο! Μια επιστολή γεμάτη λάθη και με εσφαλμένη χρήση κεφαλαίων (σας θυμίζει κάτι;). «Ουδέποτε στη ζωή μου έλαβα επιστολή που να είχε τόσα ανόητα λάθη», λέει η ίδια. Η πράξη της είναι ένα μικρό τσίμπημα ενάντια στη βαρβαρότητα που πάντα έχει κοινό υπόβαθρο και ίδια χαρακτηριστικά.
Για κοίτα ποιοι χοιρίζονται (δεν είναι ορθογραφικό λάθος, αλλά μια πικρή αλήθεια) τις υποθέσεις μας! Οι χοιρότεροι, επιχοιρώντας, χοιραγωγώντας, ενίοτε και χοιροδικώντας… Και μάλιστα μέσα από διαδικασίες που ενώ στο σύνολό τους φαντάζουν ως διαγωνισμός, ατομικά πρόκειται για απευθείας ανάθεση! Τα πάντα εν σοφία εκποιήθηκαν…
Μια λυγερή βαριαρρωστά, μια λυγερή πεθαίνει
για του Δημήτρη τα φιλιά μαραίνεται η Εφη.
Πολλά τριγύρω λέγονται, αντιλαλούν οι ράχες
και τρεις καλές συντρόφισσες επήγαν να τη δούνε.
Η μια άρχισε να της μιλεί, η άλλη να τη βρίζει
και κείνη που την αγαπά, καλά της ξαγορεύει:
«Κι εμείς δεν αγαπήσαμε; Κι εμείς δε λαχταράμε;
Μα δεν τα βάλαμε φωτιά να τα διαλύσουμ' όλα!
Κάναμε σίδερο καρδιά γιατί μπρος στην κουτάλα
ένα είναι το όραμα κι έπειτα όλα τ' άλλα».
Προκρούστης, Σίνης και Σκίρωνας, ήταν τρεις ληστές που κατατρόπωσε ο Θησέας. Οι ληστές αυτοί, αλλάζοντας ονόματα και πρακτικές, κατόρθωσαν να επιβιώσουν ως τις μέρες μας. Ο λαϊκός θρύλος λέει πως ήταν πρόδρομοι των σημερινών διοδίων, του Τ.Ε.Ο. (Ταμείο Ενθυλακώσεως Οδοιπορικών), που ακολουθούν την ίδια τακτική επί των οδοιπόρων. Προστιθέμενων και των ληστών των καυσίμων, έχουμε μια ανάγλυφη εικόνα των δρόμων…
«Στις προσβολές, στις αδικίες, στα βάσανά σου / συμπαραστάτες μη ζητάς εσύ. / Ζήσε όπως έμαθες, στητός κι άγρυπνος στάσου / δίχως εκπτώσεις κι «όμφακες εισίν». / Απ’ τη δική σου μη ξεφύγεις στράτα / να μείνεις ίδιος στις ενάντιες εποχές/ τη μοίρα σου να την ορίζεις όπως θες… / Μ’ αυτή τη μοίρα του πλησίον τη μοίρα κράτα / με την ψυχή σου ζέστανε κι άλλες ψυχές» (Aleksandr Trifonovich Tvardovsky).
Κοκκινοσκουφίτσα
