δεν έχει τέλος η ύπνωση;
Εντάξει Μαρέβα με το βάρεμα (αναγραμματισμός του ονόματός σου) από τους παλαμακιστές των εξωστών;
Σας έχουμε προτάσεις συντρόφια, για να απαλύνουμε τον εγκλεισμό (τι γελάτε ρε;) μέσα από τις παγκόσμιες ημέρες των ημερών: Σήμερα Σάββατο θα διασκεδάσουμε με την ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων, παλαμακίζοντας (χειροκροτώντας) από τα μπαλκόνια τους τυχερούς που την κάνουν πράξη στον Eβρο. Αύριο Κυριακή 22 Μαρτίου είναι η παγκόσμια ημέρα ευγένειας στους δρόμους. Θα βγούμε έξω και θα απολαύσουμε τις διαρκείς εκδηλώσεις της. Eπειτα θα τιμήσουμε την ημέρα νερού με διαρκές πλύσιμο και απολυμάνσεις και το βράδυ θα σβήσουμε τα φώτα των κελιών για την ημέρα της Γης.
«Στη νέα τάξη πραγμάτων, εμείς είμαστε τα πράγματα» έλεγε ο Τζιμάκος. Κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα άλλη μια φορά, με την αποθήκευσή μας και με όλα αυτά τα ψυχρά νούμερα των καθημερινών στοιχείων.
«Είμαι η θρησκεία, που φανερώνω τη θέληση των ουρανών στα πλήθη που δεν έχουν θέληση γιατί δεν έχουν γνώση. Είμαι η Θρησκεία, που ευλογάει τους χρυσούς, τους επίσημους φονιάδες που λάμπουν από λίπος κι από ακαματιά κ’ έχουν τα μάτια του πετρίτη που από το πιο μεγάλο ψήλος βρίσκουν το πιο βαθιά κρυμμένο κέρδος. Είμαι η θρησκεία, που καταριέται τα θύματα, τα θύματά της και που, όσο αρνιόνται, τόσο τα βυθίζει μες την τρομάρα αιώνιας ποινής πάνω στη Γη και κάτου από το Χώμα! (Κώστας Βάρναλης – «Η πόρνη»).
Κάθε κρίση είναι και μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία να διαπιστώσουμε σε τι βαθιά σκοτάδια οδηγούν την ανθρωπότητα, μέσα από μια παιδεία υποταγής στο παίδεμα, μέσα από μια βαριά άρρωστη υγεία, μέσα από την αποστέρηση της νοητικής λειτουργίας και τη σταδιακή αντικατάστασή της από την τεχνητή άγνοια και τον φόβο.
Ιός ο καπιταλισμός, κορώνα στο κεφάλι
θα βρει κι εδώ τον τρόπο μια χαρούλα να τη βγάλει.
Δηλαδή, έχει σημασία να μάθουμε αν ο κορονοϊός είναι εργαστηριακό αποτέλεσμα για βιολογικό πόλεμο ή αν ξεπήδησε από νυχτερίδες κι αράχνες γλυκιά μου ή ό,τι άλλο; Δεν πρέπει πρώτα να δούμε (και να εξεγερθούμε εναντίον της) την αιτία όλων των δεινών, που είναι πάντα η ίδια πίσω από όλα τα πράγματα και δεν είναι άλλη από αυτό το βρωμερό, δολοφονικό σύστημα, τον καπιταλισμό; Και για τον «Εμπολα» έφταιγαν οι νυχτερίδες, θύματα κι αυτές του καπιταλισμού που τις εξανάγκασε βίαια να εγκαταλείψουν τα (αποψιλωμένα) δάση τους και να μεταφέρουν στον άνθρωπο όσα αλλιώς δεν θα μεταφέρονταν.
«Ωραίο, φρικτό και απέριττο τοπίο! / Ελαιογραφία μεγάλου διδασκάλου. / Αλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων / κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου» (Κώστας Καρυωτάκης).
Και η πραγματικότητα να ξεπερνά κάθε φαντασία, κάθε «1984» και κάθε σχετικό. Εφιάλτης. Και να μη σηκώνονται ακόμη οι λαοί να τσακίσουν αυτό το δολοφονικό σύστημα!
Κι αφού τον αναφέραμε: «Η γλώσσα των πολιτικών είναι έτσι φτιαγμένη ώστε τα ψέματα να φαίνονται αλήθειες και το έγκλημα αξιοσέβαστο, ενώ από την άλλη προσδίδει μια αίσθηση στερεότητας στον αέρα τον κοπανιστό» (George Orwell).
«Μένουμε Ευρώπη», «μένουμε σπίτι», μένουμε γενικώς. Το θέμα είναι να μην αναπτύσσονται δράσεις, απλά να μένουμε. Κινητικότητα πρέπει να έχει μόνο το κεφάλαιο.
«Σε εσάς που κρατάτε τώρα στα χέρια σας είκοσι πακέτα μακαρόνια. Σε εσάς που ψάχνετε στη μαύρη αγορά απολυμαντικό για τα χέρια. Σε εσάς που περπατάτε στο δρόμο με τη μάσκα στο πρόσωπο. Και σε εσάς που σχεδιάζετε να φύγετε με τα παιδιά σας προς περιοχές που δεν έχουν μολυνθεί από τον κορωνοϊό: Μην κοιτάξετε ποτέ ξανά με απαξίωση τους ανθρώπους που φεύγουν λόγω πολέμου και φτώχειας» (Dejan Kulusevski, από τη σελίδα των «αλληλέγγυων αθλητών», Ελλήνων και ξένων).
«Ολα όσα πρέπει να ειπωθούν έχουν ήδη ειπωθεί, αλλά μιας και κανένας δεν ακούει, πρέπει να γυρίζουμε συνεχώς πίσω και να τα λέμε όλα ξανά από την αρχή» (Andre Gide).
Κοκκινοσκουφίτσα
