Κι άλλο πακέτο φωτογραφιών μοίρασε στα μίντια ο Πιερρακάκης, μετά τη δεύτερη μέρα των συνεδριάσεων των Ecofin/Eurogroup στις Βρυξέλλες. Δε θα του κάνουμε τη χάρη, αλλά θα μείνουμε σε κάποιες… λεπτομέρειες που δείχνουν το ποιόν του ανθρώπου και επιβεβαιώνουν ότι ο γερμανογαλλικός άξονας (κυρίως οι Γερμανοί) τον επέλεξαν για να λειτουργεί σαν γιουσουφάκι τους στο Eurogroup.
Μπαίνει ο Πιερρακήκς στο κτίριο, μαζεύονται οι δημοσιογράφοι και περιμένουν να τους κάνει τη δήλωση που κάνει κάθε φορά ο πρόεδρος του Eurogroup. Με το που ακούγεται το πρώτο ερώτημα, οι δημοσιογράφοι μένουν κάγκελο. «Θα δεχτώ τις ερωτήσεις σας στη συνέντευξη Τύπου αργότερα», λέει ο Πιερρακάκης. Λογικό από τη μεριά του. Το θέμα των αμερικάνικων απειλών για προσάρτηση της Γροιλανδίας ήταν κυρίαρχο, οπότε περίμενε να πάρει «γραμμή» από τους «μεγάλους» και μετά ν’ απαντήσει στα δημοσιογραφικά ερωτήματα. Σιγά μην είχε και άποψη. Αυτόν τον έβαλαν πρόεδρο μόνο για να βαράει την κουδούνα (όπως έκαναν παλιά οι επιστάτες των σχολείων, μόλις τελείωνε το διάλειμμα) και όχι για να έχει άποψη.
Βαράει την κουδούνα ο Πιερρακάκης και ξεκινά τη συνεδρίαση με μια δική του εισαγωγή, ως είθισται. Και λέει τα εξής… συγκλονιστικά: Συναντιόμαστε σήμερα υπό το πρίσμα των πρόσφατων διεθνών εξελίξεων σε ένα εξαιρετικά ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου η ευρωπαϊκή ενότητα, ο διάλογος και ο ευρωπαϊκός συντονισμός είναι ουσιαστικής σημασίας, προκειμένου να τηρηθούν οι βασικές αρχές της κυριαρχίας και της τήρησης του διεθνούς δικαίου! Αερολογίες, δηλαδή.
Φτιάχνουν το κλίμα Γάλλοι και Γερμανοί, που τα έχουν ετοιμάσει στο παρασκήνιο. «Δεν μας αρέσει να χρησιμοποιούμε τους δασμούς ως γεωπολιτικό όπλο», λέει ο Γάλλος, απαντώντας στις απειλές του Τραμπ. Ο Γερμανός μιλάει για τις συνεχείς προκλήσεις και μορφές αντιπαλότητας» από τον Τραμπ και ζητάει να καταστεί σαφές ότι «το όριο έχει πλέον ξεπεραστεί». Πήρε τη «γραμμή» ο Πιερρακάκης και στο τέλος δήλωσε περιχαρής: «Η εδαφική ακεραιότητα και η κυριαρχία είναι θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου. Είναι απαραίτητες για την Ευρώπη. Είναι απαραίτητες για τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της. Ο διάλογος παραμένει το κλειδί. Οι δασμοί θα υπονόμευαν συνολικά τις διατλαντικές σχέσεις και θα τις έθεταν σε κίνδυνο σε μια επικίνδυνη καθοδική πορεία. Και η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει ενωμένη, συντονισμένη και αφοσιωμένη στην υπεράσπιση της κυριαρχίας της». Μαζεμένος μεν, όπως τον είχε διατάξει ο Κούλης, αλλά στη γραμμή των Γαλλογερμανών. Κανονικό delivery boy.
Ξανά στον κουβά ο ανιψιός Δημητριάδης
Μια ακόμα αγωγή του Γρηγόρη Δημητριάδη πήγε «στον κουβά». Αξίωνε αποζημίωση 450.000 ευρώ από τον Στέλιο Κούλογλου, για μία επιστολή που αυτός είχε στείλει ως ευρωβουλευτής στην πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα, καταγγέλλοντας ότι ο πρώην πανίσχυρος παράγοντας του μεγάρου Μαξίμου έχει προχωρήσει σε «βιομηχανία» αγωγών «εναντίον δημοσιογράφων, ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και όσων άλλων αναφέρονται στο σκάνδαλο» των υποκλοπών. Ο Κούλογλου ανέφερε ακόμα ότι ο Δημητριάδης παραιτήθηκε από διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού «όταν αποκαλύφθηκε ότι λειτουργούσε ένα ολόκληρο εργοστάσιο παρακολουθήσεων», ότι υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι «είχε στενές σχέσεις με πρόσωπα τα οποία συνδέονταν με τις παράνομες παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων μέσω του κακόβουλου λογισμικού κατασκοπείας Predator» και ότι παρέμενε «ανενόχλητος από τη Δικαιοσύνη».
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή του Δημητριάδη, κρίνοντας ότι όλες οι αναφορές του Κούλογλου δεν ήταν ανακριβείς. Εκρινε την αγωγή «απορριπτέα στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν» και επέβαλε στον Δημητριάδη να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα στον Κούλογλου. Το δικαστήριο έκρινε, επίσης ότι «η στενή σχέση του ενάγοντος (σ.σ.: του Δημητριάδη) με πρόσωπα τα οποία εμπλέκονται στο σκάνδαλο των παρακολουθήσεων δεν είναι ψευδής, διότι πράγματι, όπως κατέθεσε και η μάρτυρας του ενάγοντος ενώπιον του ακροατηρίου, ο τελευταίος είναι κουμπάρος με έναν εκ των κατηγορουμένων ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων για την υπόθεση αυτή». Η μάρτυρας που έφερε ο Δημητριάδης επιβεβαίωσε την κουμπαριά του με έναν από τους… πρεντατορίστας. Ακόμα και για την κατηγορία περί «βιομηχανίας αγωγών», που του απέδωσε ο Κούλογλου, το δικαστήριο έκρινε ότι «δεν είναι ψευδής, διότι, όπως επίσης κατέθεσε και η μάρτυρας του ενάγοντος ενώπιον του ακροατηρίου, πράγματι έχει καταθέσει πολλές τέτοιου είδους αγωγές κατά οποιουδήποτε έχει εμπλέξει το όνομά του με το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων».
Μιλάμε για κανονικό Βατερλό.
Μνήμη Λωτοφάγων
Ας δεχτούμε ότι η σημερινή ΝΔ (ολόκληρη;) θεωρεί πως το δικαίωμα στην άμβλωση «είναι λυμένο», όπως είπε ο κυθβερνητικός εκπρόσωπος, για να την πέσει στην Καρυστιανού. Πόση υποκρισία, όμως, κρύβει η δήλωση Μαρινάκη πως «το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό» και πως «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για ορίζει το σώμα της, τελεία και παύλα». Εχει η ΝΔ την παραμικρή συνεισφορά στην άρση της ποινικοποίησης των αμβλώσεων; Καμία. Αντίθετα, την πολέμησε πιο σκληρά απ’ όσο την πολεμούν σήμερα διάφοροι θρησκόληπτοι και αλιεύοντες ψήφους στους κόλπους των θρησκόληπτων.
Η Tζίνα Μοσχολιού, στο χτεσινό φύλλο των «Νέων», μας θύμισε τι είχε γίνει στη Βουλή το 1986, όταν ψηφίστηκε ο νόμος 1609/1986. Ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ (και γιατρός, έτσι Παύλο Μαρινάκη;), έκανε λόγο για «εγκλήματα εμβίων όντων». Ο Σωτήρης Κούβελας ότι το νομοσχέδιο οδηγεί «ελαφρά τη καρδία τη μητέρα να σκοτώσει το παιδί της». Ο βουλευτής της ΝΔ Κατσαρός έκρινε ότι «ναι μεν έχει η γυναίκα το δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά της, αλλά το δικαίωμά της αυτό είναι σχετικό και τελεί υπό περιορισμό, να μην προσβάλει τα δικαιώματα των άλλων και να μην παραβιάζει το Σύνταγμα και τα χρηστά ήθη». Ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς ξεσπάθωσε: «Θίγει ανεπανόρθωτα την ιδέα του έθνους που επιβίωσε και αναγεννήθηκε χάρη στην Εκκλησία μας, που δικαίως αποκαλείται κιβωτός του. Αλλά στρέφεται και κατά του πρώτιστου ατομικού δικαιώματος, του δικαιώματος στη ζωή, που κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα. Στηριζόμενο σε επιστημονικά αυθαίρετες απόψεις για το πότε αρχίζει η ζωή, επιτρέπει χωρίς κανένα σοβαρό λόγο τον φόνο όλων των εμβρύων κάτω από τους 3 μήνες με μόνη την απόφαση της εγκύου; Μα αυτή η νοοτροπία δεν είναι στη βάση κάθε δικτατορίας, ότι κάποιος άλλος αποφασίζει για τη ζωή μου; ‘Η μήπως αρκεί το επιχείρημα ότι υπάρχει διάσταση νόμου και πραγματικότητας; Τότε γιατί δεν νομιμοποιεί η κυβέρνηση και τις κλοπές και τους βιασμούς και τα ναρκωτικά;».
Την Καρυστιανού δικαιούμαστε να την «χτυπήσουμε» όσες και όσοι ήμασταν υπέρ του δικαιώματος της γυναίκας, που άργησε πέντε χρόνια να το νομοθετήσει το ΠΑΣΟΚ, παρά την πίεση που δεχόταν από την προοδευτική κοινωνία. Η ΝΔ καλύτερα να το βουλώσει.
Η ασθενής (ή, μάλλον, επιλεκτική) μνήμη των liberals
Μετά τον Μαρκ Ράφαλο ο Μπρους Σπρίνγκστιν. Εμφανίστηκε σε φιλανθρωπικό φεστιβάλ στο Νιου Τζέρσεϊ και τα έχωσε στον Τραμπ για τους πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που έχει ξαμολήσει σε διάφορες αμερικάνικες πόλεις. Αφιέρωσε και το «The Promised Land» στη δολοφονημένη Ρενέ Γκουντ. Και προτού πει το τραγούδι, είπε στο κοινό πως αυτό γράφτηκε ως φόρος τιμής στο αμερικανικό όνειρο: σε μια χώρα που είναι «όμορφη, αλλά με ελαττώματα» και σε αυτό που θα μπορούσε ακόμα να γίνει. «Ζούμε απίστευτα κρίσιμες στιγμές» είπε, προσθέτοντας ότι οι αξίες και τα ιδανικά που έχουν ορίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία 250 χρόνια δοκιμάζονται «όπως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη εποχή».
Δηλαδή, εμείς που φωνάζουμε «Αμερικάνοι, φονιάδες των λαών», οι Λατινοαμερικάνοι που φωνάζουν το ίδιο, ενθυμούμενοι τα στρατιωτικά πραξικοπήματα, τις δολοφονίες αριστερών, την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών, οι Ιρανοί, οι Αφγανοί, οι Ιρακινοί, οι Παλαιστίνιοι και τόσοι άλλοι λαοί που φωνάζουν το ίδιο σύνθημα, δεν ξέρουν για τα αμερικάνικα… ιδανικά και το αμερικάνικο όνειρο και πρέπει να περάσουν εντατικά μαθήματα από τον Σπρίνγκστιν και τους υπόλοιπους liberals της αμερικάνικης show biz.
Mπροστά στους Σπρίνγκστιν, ο πασιφιστής Ρότζερ Γουότερς είναι επαναστάτης. Κι όσοι χαρακτηρίζουν τον Σπρίνγκστιν «διάδοχο του Γούντι Γκάθρι» θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Καμία σχέση… O λίμπεραλ Σπρίνγκστιν αποθεώνει το αμερικάνικο όνειρο, ο κομμουνιστής Γκάθρι το συνέτριβε, καταδεικνύοντας την απάτη του.
Από την κατινιά στη μαύρη αντίδραση
Στην Κατινιά είναι πρώτος ο Κασσελάκης. «Υπάρχουν πολλοί γκέι στη Βουλή, αλλά και στην κυβέρνηση, που κρύβονται επειδή φοβούνται ότι θα πληγεί η εικόνα τους», ακούγεται να λέει σε τρέιλερ εκπομπής περιφερειακού καναλιού. Κι εσένα τι σε νοιάζει, ρε μεγάλε; Δεν είναι δικαίωμά τους να μην αναφέρονται στο σεξουαλικό τους προσανατολισμό, όποιος κι αν είναι ο λόγος που το κάνουν; Τι θα κάνεις την επόμενη φορά για να εξασφαλίσεις μια πρόσκληση σε κατινοεκπομπή, θ’ αρχίσεις να λες ονόματα;
Η κατινιά είναι σ’ ένα βαθμό διασκεδαστική, η μαύρη αντίδραση, όμως, όχι. Ακούστε τι είπε ο στόμας του: «Ηρθε η ώρα να τελειώσουμε με τους μουλάδες. Και ήρθε η ώρα η Ευρωπαϊκή Ενωση να ηγηθεί. Ευρωπαίοι ηγέτες: δώστε τους δορυφορικό ίντερνετ. Δώστε τους ανθρωπιστική βοήθεια. Χτυπήστε τα διυλιστήριά τους. Αποκλείστε τα δεξαμενόπλοιά τους. Καταστρέψτε τις στρατιωτικές υποδομές του καθεστώτος». Ζητάει από τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές να ξεπεράσουν τον Τραμπ, κηρύσσοντας πόλεμο στο Ιράν! Σε ποιους προσπαθεί να γίνει αρεστός;
Aυτοχειρία χαρακτήρα
«Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησής μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου. Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν», έγραψε η Μαρία Καρυστιανού, μετά το θόρυβο που ξέσπασε για όσα είπε για τις αμβλώσεις. Αρκεί να θυμίσουμε τι είπε: «Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου» […] «δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Γι’ αυτό λέω για δημόσια διαβούλευση». Ας μην πιπιλάει, λοιπόν, την καραμέλα της «δολοφονίας χαρακτήρα», που πιπιλάνε όλοι οι αστοί πολιτικοί όταν δέχονται πολεμική. Εδώ έχουμε… αυτοχειρία χαρακτήρα. Την οποία διέπραξε όταν από πρόσωπο-σύμβολο των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, που έχαιρε καθολικού σεβασμού, λόγω της σεμνής και συγκροτημένης παρουσίας της στην «αγορά του δήμου», μετατράπηκε σε φιλόδοξη αρχηγό κόμματος.
Toν ανθρωποδιώκτη έχει ο «γέροντα η ευχή»;
Και μιας και βρισκόμαστε στο χώρο της θρησκόληπτης ή ντεμέκ θρησκόληπτης Ακροδεξιάς, να σημειώσουμε τη νέα ήττα του Νίκου «γέροντα η ευχή» Νικολόπουλο, ο οποίος ισχυριζόταν ότι ήταν στη… συμμαχία της Καρυστιανού (επί Καραχάλιου). Η Μαρία Καρυστιανού δηλώνει πως ο «γέροντα η ευχή» όχι μόνο δεν είναι στην ομάδα της αλλά δεν τον έχει καν γνωρίσει. Ο «γέροντα η ευχή» στην αρχή προσπάθησε να κάνει ντρίπλα, με την παροιμιώδη ψυχραιμία του. Εγώ κάνω πως δεν ακούω γιατί της έπεσαν πολλά και είναι άμαθη, οπότε δεν ξέρει πώς να τα διαχειριστεί», έίχε πει. Προχτές, όμως, άρχισε να γκαζώνει: «Μαρία, προσοχή! Ο θυμός μη γίνει πολιτικό καύσιμο χωρίς τιμόνι», έγραψε σε ανάρτησή του. Λυπούμαστε που το γράφουμε, γιατί πρόκειται για καλό πελάτη της στήλης, αλλά ο «γέροντα η ευχή» Νίκος φαίνεται πως έχει τον ανθρωποδιώκτη. Σε τόσες πρωτοβουλίες πήγε να ανακατευτεί τα τελευταία χρόνια, ούτε μία δεν ευοδόθηκε. Ετσι, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, του οποίου είναι πρόεδρος (τι γελάτε, ρε;), όχι μόνο παραμένει χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αλλά δεν κατεβαίνει καν στις εκλογές, μολονότι η απήχησή του στον ελληνικό λαό, όπως διαβεβαιώνει ο «γέροντα η ευχή» πρόεδρος, είναι τεράστια.
Ο γάλλος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει το άρθρο 49.3 του Συντάγματος, προκειμένου να περάσει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026, παρακάμπτοντας την κοινοβουλευτική ψηφοφορία, γιατί προφανώς μέτρησε τα κουκιά και δεν του βγαίνουν. «Το κάνω με λύπη, επειδή γνωρίζω ότι είμαι αναγκασμένος να αθετήσω τον λόγο μου», δήλωσε ο Λεκορνί, που είχε δεσμευτεί στους σοσιαλδημοκράτες, για να μην υπερψηφίσουν την εναντίον του πρόταση μομφής, ότι δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να χρησιμοποιήσει το άρθρο 49.3 του Συντάγματος. Και δε φοβάται μήπως μια νέα πρόταση μομφής ρίξει την κυβέρνησή του; Φαίνεται πως έχει εξασφαλίσει ανοχή από τους γκολικούς και την παραδοσιακή δεξιά. Ισως και από τους σοσιαλδημοκράτες. Βλέπετε, το γαλλικό ιμπεριαλιστικό κράτος χρειάζεται έναν προϋπολογισμό λιτότητας και αυτό είναι υπεράνω της κομματικής αντιπαράθεσης. Η συντηρητική αντιπολίτευση δε θα «λερώσει τα χέρια της» υπερψηφίζοντας τον προϋπολογισμό, αλλά και δε θα ρίξει την κυβέρνηση, προκαλώντας νέα όξυνση της πολιτικής κρίσης.
