Γερμανία 1958. Ενας δημοσιογράφος προσπαθεί να στείλει στη Δικαιοσύνη έναν δάσκαλο, ο οποίος αναγνωρίστηκε από θύμα του ως μέλος των SS στο Αουσβιτς. Ο δημοσιογράφος συναντά έναν νεαρό εισαγγελέα, ο οποίος δεν έχει ιδέα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τελικά, η έρευνά τους θα οδηγήσει στις δίκες του Αουσβιτς στη Φρανκφούρτη.
Μοιάζει σαν, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου, μεγάλο κομμάτι των Γερμανών να μην ήξερε τι συνέβη, και μεγαλύτερο κομμάτι να θέλει να θάψει στη λήθη ό,τι συνέβη. Οι Γερμανοί εμφανίζονται να πιστεύουν ότι όλες αυτές οι θεωρίες είναι αντεθνική προπαγάνδα και ότι οι στρατιώτες συμπεριφέρονταν όπως επιτάσσουν οι συνθήκες πολέμου. Εντωμεταξύ, μεγάλο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού στελεχώθηκε από ναζιστές που αλληλοκαλύπτονταν.
Ο Ρικιαρέλι δε ρισκάρει καθόλου από κινηματογραφική άποψη. Υιοθετεί μια γραμμική αφήγηση και χαμηλούς τόνους, στοιχεία που κρατά με συνέπεια ως το τέλος. Ως εκ τούτου, πρόκειται για μια εντελώς προβλέψιμη και φλατ ταινία.
Ελένη Π.
