Ο Ντάλτον Τράμπο ήταν ήδη στα 1940 ένας από τους πιο αναγνωρισμένους και καλοπληρωμένους σεναριογράφους στο Χόλιγουντ και αναπόσπαστο κομμάτι του κυκλώματος της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Ταυτόχρονα, όντας κομμουνιστής, υποστηρίζει τις απεργίες των τεχνικών, τα εργατικά συνδικάτα κλπ. Είναι ένας από τους δέκα του Χόλιγουντ που καταγγέλλει την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Υποθέσεων και αρνείται να απαντήσει στις ερωτήσεις της, μπαίνει από τους πρώτους στη μακαρθική μαύρη λίστα και οδηγείται στη φυλακή. Οταν αποφυλακίζεται, όλα τα στούντιο έχουν την πόρτα τους κλειστή. Τελικά, γράφοντας με ψευδώνυμο και για δεύτερης κατηγορίας ταινίες, κερδίζει δυο Οσκαρ σεναρίου (τα οποία αργότερα του παραδόθηκαν κι επισήμως).
Η ταινία βασίζεται στην πραγματική ιστορία του διάσημου σεναριογράφου. Ο Ρόουτς μένει πιστός στην κλασική, αλλά ξεπερασμένη πια συνταγή της -σχεδόν τηλεοπτικής αισθητικής- παρουσίασης μιας βιογραφίας. Γραμμική αφήγηση, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις, οι αντιφάσεις των πρωταγωνιστών (πάρα πολλές στην πραγματικότητα) ίσα που υπαινίσσονται, αποδυναμώνοντας το τελικό αποτέλεσμα.
