Ο Ρέντφορντ αποφάσισε να αγγίξει ένα ευαίσθητο για την Αμερική θέμα, αυτό της δράσης της ένοπλης επαναστατικής ομάδας των «Weather Underground», που ξεπήδησε από τους φοιτητικούς κύκλους τη δεκαετία του ’70, με κύριο αίτημα το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ, και από την πασιφιστική αρχικά δράση πέρασε στην ένοπλη, έχοντας στο ενεργητικό της σωρό από βομβιστικές επιθέσεις και άλλες μαχητικές ενέργειες. Το σενάριο της ταινίας του είναι κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Νιλ Γκόρντον, το οποίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Τα μέλη της οργάνωσης για περίπου 30 χρόνια καταζητούνται και κρύβονται αλλάζοντας συνεχώς ταυτότητες, μέχρι που το FBI συλλαμβάνει μία παλιά αγωνίστρια και ξεκινά ένα ανθρωποκυνηγητό, στο οποίο συμβάλλει –με το δικό του τρόπο– και ένας δημοσιογράφος που για τους δικούς του λόγους τρέχει πίσω από τον πρωταγωνιστή. Ο νυν επιφανής δικηγόρος της Νέας Υόρκης και πρώην μέλος της οργάνωσης καταζητείται για ανθρωποκτονία και προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν είχε καμία ανάμιξη στην υπόθεση για την οποία τον κατηγορούν. Βασικό του κίνητρο αποτελεί η μικρή του κόρη, για την οποία θα έκανε σχεδόν τα πάντα. Ο Ρέντφορντ αποδίδει μεγάλη σημασία στις σκέψεις και τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών του στο σήμερα, τριάντα χρόνια μετά τη δράση τους ως Weathermen, όπως ήταν γνωστά τα μέλη της οργάνωσης.
Δεν ξέρουμε σε ποιο βαθμό τα γεγονότα που περιγράφονται είναι αληθινά. Πιο πολύ ενδιαφέρουν οι διάλογοι που εξηγούν τα κίνητρα και την εξέλιξη των ηρώων μέσα στο χρόνο. Πάντως, οι περισσότεροι εμφανίζονται ως μετανοημένοι για τις «ακραίες πράξεις» τους ή απομακρυσμένοι πια από τις ιδέες τους, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Ο πυρήνας του πολιτικού σχολίου του σκηνοθέτη συνοψίζεται στη δικαίωση των κινήτρων και των σκοπών του κινήματος, αλλά ταυτόχρονα στην καταδίκη της χρήσης της αντιβίας. Ο ίδιος στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο φεστιβάλ της Βενετίας το 2012 (όπου πρωτοπαρουσίασε την ταινία του) δήλωσε ανάμεσα σε άλλα: «Πιστεύω βαθιά πως τότε όπως και τώρα τέτοιοι στόχοι είναι δίκαιοι και αληθινοί … Δεν έπαψα ποτέ, να πιστεύω στο δίκαιο των επιδιώξεων του κινήματος, ακόμα και σε περιπτώσεις που οι επιλογές του είχαν οδηγήσει κάποιους όπως τους Weathermen στα άκρα!».
Παρά την ξεκάθαρη ηθική δικαίωση της δράσης των Weather Underground από τον Ρέντφορντ, ο ίδιος παραμένει εγκλωβισμένος σε μια συναισθηματική προσέγγιση της ιστορίας, σε μια πιο «ανθρώπινη πλευρά» της, γεγονός που στερεί ουσία από την πολιτική κρίση του. Αλλωστε, αυτό είναι το πρόβλημα όλων των λεγόμενων liberals, επιφανή εκπρόσωπο των οποίων αποτελεί και ο Ρέντφορντ. Δεν μπορούν με τίποτα να φτάσουν στη ρίζα του κακού, τον καπιταλισμό ως σύστημα και την αστική δημοκρατία ως πολιτικό του εποικοδόμημα, και να απαιτήσουν την εκρίζωσή της. Μάλιστα, η όλη συμπεριφορά τους είναι εξαιρετικά «αμερικάνικη», χωρίς τις «λειάνσεις» που έχουν τα διάφορα αστοφιλελεύθερα ρεύματα της Ευρώπης
Ελένη Π.
