Μια παλαιότερη (2008) ταινία του σουηδού σκηνοθέτη της «Ανωτέρας βίας» θα παίζεται αυτήν την εβδομάδα. Πέντε ιστορίες που δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους, αλλά συνθέτουν την εικόνα της σύγχρονης σουηδικής κοινωνίας, αποτελούν τον κορμό της ταινίας. Ενας τραυματισμένος σε οικογενειακή γιορτή οικοδεσπότης που αρνείται να πάει στο νοσοκομείο, ένας τολμηρός κι έκφυλος πλακατζής σε μια αντρική παρέα, μια δασκάλα που προσπαθεί να υπερασπιστεί τις αρχές της, δυο έφηβα κορίτσια που δοκιμάζουν τα όριά τους και ένας παράξενος οδηγός λεωφορείου με περίεργη αίσθηση καθήκοντος είναι οι πρωταγωνιστές του Εστλουντ.
Επιλέγοντας μια αποστασιοποιητική στάση απέναντι στις ιστορίες του και υιοθετώντας ένα στιλ κινηματογράφισης που επιτείνει το ρεαλιστικό στοιχείο, ακτινογραφεί τη σουηδική κοινωνία. Με τρόπο απλό και ήσυχο ασκεί κοινωνική κριτική στην υποκριτικά πολιτικά ορθή, τυπική, οργανωμένη, τάχα χαρούμενη κι ανέμελη κοινωνική πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει το σαχλό, χυδαίο και βαθιά συντηρητικό πρόσωπό της.
Ελένη Π.
