Με ρυθμό αργό, τοπίο υποβλητικό και ένταση υποβόσκουσα, ο Αλπέρ διηγείται την ιστορία του πολιτικού κρατούμενου Γιουσούφ, που μόλις αποφυλακίστηκε ύστερα από δέκα χρόνια φυλακής και μία απεργία πείνας που του δημιούργησε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ο σκηνοθέτης, δίχως να μας δίνει πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή και την πολιτική δράση του ήρωά του, επικεντρώνεται στη ζωή του μετά τη φυλακή. Ο Γιουσούφ έρχεται αντιμέτωπος με μια νέα πραγματικότητα, εφόσον οι δικοί του άνθρωποι έχουν προχωρήσει τις ζωές τους, η κατάσταση στο κίνημα στην Τουρκία είναι πολύ διαφορετική τώρα πια και οι παλιοί του σύντροφοι πιο πολύ με μελαγχολία θυμούνται το πολιτικό τους παρελθόν παρά με διάθεση αγωνιστική. Ο σκηνοθέτης κάνει ευθεία αναφορά στην κοινωνικοπολιτική κατάσταση της σημερινής Τουρκίας, η οποία είναι τελείως διαφορετική από τη δεκαετία του ’90 και μετά.
Διαλέγοντας το φθινόπωρο σαν εποχή εκτύλιξης της ιστορίας του και τα άγρια ορεινά τοπία σαν φόντο, με διαλόγους και σενάριο άκρως λιτό, ο νέος και πολλά υποσχόμενος Αλπέρ γύρισε μια ταινία μελαγχολική, πεσιμιστική, αλλά τουλάχιστον τίμια και ειλικρινή.
Ελένη Π.
