Ο σκηνοθέτης του πολυβραβευμένου «No man’s land» από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη επιστρέφει με την πέμπτη κατά σειρά ταινία του. Λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο ο Ναζίφ, Ρομά, μεταπωλεί παλιοσίδερα για να ζήσει την οικογένειά του. Οταν θα πουν στη γυναίκα του ότι το παιδί που περιμένει είναι νεκρό και κινδυνεύει από σηψαιμία, μια Οδύσσεια ξεκινά για την οικογένεια καθώς ο Ναζίφ όχι απλά δεν είναι ασφαλισμένος, αλλά δεν έχει στον ήλιο μοίρα…
Με την ταινία του αυτή ο Τάνοβιτς αναδεικνύει το ζήτημα της περιθωριοποίησης των μειονοτήτων και τις ταξικές διακρίσεις που αυτή τη στιγμή ταλανίζουν τη χώρα του. Μας συστήνει τη σύγχρονη Βοσνία-Ερζεγοβίνη όπως πραγματικά είναι. Απελπισία, φτώχεια και καθημερινή πάλη για την επιβίωση και τη διατήρηση της αξιοπρέπειας.
Η ταινία αποτελεί τυπικό δείγμα της παράδοσης του νεορεαλιστικού κινηματογράφου. Σε ένα ζοφερό περιβάλλον, ήρωες που υποφέρουν με μια ανθρώπινη απλότητα, μακριά από οποιοδήποτε ίχνος μελοδραματικής προσέγγισης (αν και το θέμα προσφέρεται). Κινηματογράφηση λιτή, με έμφαση στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών και διάθεση αποστασιοποιητική που θυμίζει τεχνικές ντοκιμαντέρ. Η ταινία έχει βραβευτεί σε διάφορα φεστιβάλ, με σημαντικότερες διακρίσεις αυτή του βραβείου της Οικουμενικής Επιτροπής/Ειδική Μνεία και της αργυρής άρκτου ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Ελένη Π.
