Αλλη μια εκδοχή του ολοκαυτώματος, βασισμένη στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του νομπελίστα συγγραφέα Ιμρε Κέρτεζ, ο οποίος επιμελήθηκε και το σενάριο της ταινίας. Πρόκειται για την τρομακτική ιστορία ενός παιδιού από την Ουγγαρία, που η εβραϊκή καταγωγή του θα το οδηγήσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι Εβραίοι της Ουγγαρίας, όπως συνέβη και σε άλλες χώρες, έρμαια της νομιμοφροσύνης, της επιρροής της θρησκείας, της παθητικότητας, του ατομικισμού, αφέθηκαν να οδηγηθούν χωρίς αντίσταση στα ναζιστικά σφαγεία και αυτό είναι κοινό υπόβαθρο όλων των βιβλίων και των ταινιών που είχαν αυτό το θέμα. Παραπέρα, ο αντισημιτισμός των τοπικών κοινωνιών και ο κρατικός μηχανισμός, με προεξάρχουσα την αστυνομία, που περνούσε με το μέρος των κατακτητών, έπαιξαν το δικό τους ρόλο.
Η ιστορία, λοιπόν, που αφηγούνται ο Ιμρε Κέρτεζ και ο Λάγιος Κολτάι, δεν έχει τίποτα πρωτότυπο από την άποψη αυτή. Αν κάτι αξίζει σ’ αυτή, είναι η εκπληκτική φωτογραφία του επί 23 χρόνια συνεργάτη του Ιστβαν Ζαμπο, Κολτάι, και η εν γένει τεχνική της αρτιότητα. Αξιοπρόσεκτη είναι η μουσική του Ενιο Μορικόνε και συγκλονιστική η ερμηνεία του δεκαπεντάχρονου Μαρσέλ Νάγι.
Ελένη Σταματίου
