Η Αμπχαζία είναι μια περιοχή στον Καύκασο, που αποτελεί διά του νόμου (de jure) αυτόνομη δημοκρατία της Γεωργίας, αλλά έχει διακηρύξει την ανεξαρτησία της μετά τον πόλεμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Παραμένει εκ των πραγμάτων (de facto) ανεξάρτητη από τη Γεωργία, παρόλο που ελάχιστες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ρωσία (στης σφαίρα επιρροής της οποίας ανήκει), την έχουν αναγνωρίσει.
Η ταινία αναφέρεται στα γεγονότα του 1992, όταν ο πόλεμος έχει ξεσπάσει. Πρωταγωνιστές είναι δυο Εσθονοί που δε θέλουν να αφήσουν το χωριό τους (στην περιοχή της Αμπχαζίας υπάρχουν εσθονικά χωριά). Ετσι, παρά τον πόλεμο και το γεγονός ότι οι οικογένειές τους έχουν φύγει για την Εσθονία, οι δυο τους προσπαθούν να μαζέψουν τη σοδειά των μανταρινιών. Μέχρι που ο Ιβο θα σώσει δυο αντίπαλους τραυματίες στρατιώτες, έναν Γεωργιανό κι ένα μισθοφόρο Τσετσένο, και θα τους φιλοξενήσει σπίτι του. Τα μηνύματα της ταινίας δεν είναι απλώς αντιπολεμικά ή φιλειρηνικά. Στηρίζονται στο γεγονός ότι αυτός ο πόλεμος κρίνεται (μέσω του πρωταγωνιστή) ως πόλεμος χωρίς νόημα, δίχως βέβαια να γίνεται μια πιο εκτενής αναφορά. Η ταινία είναι γεμάτη ανατροπές και καταφέρνει να κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο. Επίσης, έχει προταθεί για Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, γεγονός που για πρώτη φορά πετυχαίνεται από γεωργιανή/εσθονική παραγωγή.
Ελένη Π.
