Γιώργος Λαζάνης

Οι άνθρωποι που έχουν επαφή με το θεατρικό γίγνεσθαι έχουν από χρόνια σχηματίσει άποψη για την προσφορά του Γιώργου Λαζάνη, που πέθανε στις αρχές της εβδομάδας.Οσοι δεν ασχολούνται με το θέατρο, που πιθανόν να αγνοούν την πορεία του σ’ αυτό, ας εκτιμήσουν το γεγονός ότι ο Λαζάνης δε μπήκε ποτέ στα κυκλώματα του lifestyle, δεν υπήρξε κοσμικός, απέφευγε όπως ο διάβολος το λιβάνι τις δημόσιες εμφανίσεις, ήταν σεμνός, μαζεμένος, σχεδόν αγοραφοβικός. Καμάρωνε για την εργατική του καταγωγή, δήλωνε αριστερός κι έγραψε ένα και μοναδικό έργο, που ανέβηκε μόνο μια φορά σε δική του σκηνοθεσία. «Λευκή απεργία» λεγόταν και είχε σαν θέμα την προσωπική του εμπειρία από τους εργατικούς αγώνες σ’ ένα εργοστάσιο όπου δούλευε νεαρός, πριν ακολουθήσει το δύσκολο δρόμο του θεάτρου δίπλα στον Κουν. Αυτός ο άνθρωπος, με την ιστορία που είχε, θα μπορούσε να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και να απολαμβάνει τιμές μοναδικές. Αυτές τις άφησε για διάφορους επιπλέοντες φελούς και παρέμεινε σεμνός μέχρι το τέλος.