Κινηματογραφικό δοκίμιο, κατά κάποιο τρόπο, της άρρηκτης σχέσης ζωής και θανάτου, οι «Αναχωρήσεις» επιβεβαιώνουν την ιδιαιτερότητα του γιαπωνέζικου σινεμά ως μέσου που ποτέ δεν σταμάτησε να επικοινωνεί με την ποίηση και τη φιλοσοφία. Εδώ, μέσα από την ιστορία ενός απολυμένου μουσικού που καταλήγει εργαζόμενος σε γραφείο τελετών, ο θεατής καλείται να εξοικειωθεί με τη νομοτέλεια του θανάτου, να εκτιμήσει την ομορφιά της ζωής, να συναισθανθεί την ταπεινότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Εξάλλου, οι ανατολικές θρησκείες ήταν ανέκαθεν πιο κοντά σε μια πιο ανθρωποκεντρική θεώρηση των πανάρχαιων υπαρξιακών ερωτημάτων.
Πιστός στις καλύτερες παραδόσεις του γιαπωνέζικου κινηματογράφου ο Γιοτζίρο Τακίτα παραδίνει μια ταινία όχι μόνον πρωτότυπη και πολυεπίπεδη αλλά και άρτια από κάθε άποψη. Δεν είναι η ταινία που κάποιος θα στεναχωριόταν αν έχανε, είναι όμως μια αξιοσημείωτη εμπειρία που σίγουρα θα οδηγούσε αρκετούς σ` ένα μεγαλύτερο σεβασμό των αξιών της ζωής και σε μια βαθύτερη κατανόηση της αμφίδρομης σχέσης ζωής και θανάτου.
Ελένη Σταματίου
