Με παραπολιτικά θα μπορούσαμε να γράψουμε τόμο, αλλά δεν έχουμε και τόση όρεξη ν’ ασχολούμαστε με παραπολιτικά στις συνθήκες των ημερών, που τις σφραγίζει η αντίσταση του παλαιστινιακού λαού στη σιωναζιστική βαρβαρότητα. Προτού ασχοληθούμε με τις βασικές πολιτικές επισημάνσεις, ολίγη αριθμητική, που αποδεικνύει ότι ο μεγάλος νικητής του δεύτερου γύρου των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών ήταν η αποχή, που ήταν σημαντικά μεγαλύτερη απ’ αυτή του πρώτου γύρου. Και έπληξε κυρίως τη ΝΔ.
Στους δύο πίνακες που ακολουθούν φαίνεται η εξέλιξη της συμμετοχής στον πρώτο και δεύτερο γύρο στις έξι περιφέρειες και στους δύο μεγαλύτερους δήμους της χώρας. Η μείωση της συμμετοχής (αντιστρόφως η αύξηση της αποχής) είναι εντυπωσιακή και κυμαίνεται από 23% των ψηφισάντων στον πρώτο γύρο (Βόρειο Αιγαίο) μέχρι 39,5% (Ιόνια Νησιά). Μιλάμε για σχεδόν μισό εκατομμύριο ψηφοφόρους.
Στους δύο μεγάλους δήμους η μείωση της συμμετοχής ήταν μικρότερη (18% στην Αθήνα και 16% στη Θεσσαλονίκη). Και πάλι, όμως, η αύξηση της αποχής ήταν εντυπωσιακή. Γιατί πέρα από την κρισιμότητα που τα κομματικά επιτελεία έδιναν στις εκλογικές αναμετρήσεις, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων που επέλεξαν την αποχή δεν έπρεπε να μετακινηθεί και να υποβληθεί σε δαπάνη.
Στους δύο πίνακες καταγράψαμε επίσης και τις απώλειες ψηφοφόρων της ΝΔ, που είναι εντυπωσιακές. Πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους που δεν πήγαν να ψηφίσουν στο δεύτερο γύρο είχαν ψηφίσει τους υποψήφιους της ΝΔ στον πρώτο.
Υπολογίζοντας την πραγματική αποχή (που είναι 14%-15% μικρότερη απ’ αυτήν που καταγράφει το υπουργείο Εσωτερικών), βρίσκουμε ότι η αποχή στις περιφερειακές εκλογές στο δεύτερο γύρο ξεπέρασε κατά τι το 50% (στον πρώτο γύρο η πραγματική αποχή ήταν γύρω στο 32%-33%). Ενας στους δύο υπαρκτούς ψηφοφόρους γύρισε την πλάτη στο πανηγυράκι.
Για να τελειώνουμε με την αριθμητική του εκλογικού αποτελέσματος, ας δούμε και την εξέλιξη των λευκών-άκυρων, που ήταν η γραμμή που δόθηκε από τον Περισσό για το δεύτερο γύρο (εκτός, φυσικά, από τους δήμους που διεκδικούσε υποψήφιος της Λαϊκής Συσπείρωσης).
Στον Πίνακα 3 παραθέτουμε τα άκυρα-λευκά στον πρώτο και το δεύτερο γύρο για τις έξι περιφέρειες και τους δύο μεγάλους δήμους, καθώς και τις ψήφους που πήρε η Λαϊκή Συσπείρωση στον πρώτο γύρο. Και στις έξι περιφέρειες τα άκυρα-λευκά μειώθηκαν σε σχέση με τον πρώτο γύρο, ενώ στους δύο μεγάλους δήμους αυξήθηκαν απειροελάχιστα (κατά 190 στην Αθήνα και κατά 509 στη Θεσσαλονίκη.
Επομένως, οι ψηφοφόροι της Λαϊκής Συσπείρωσης δεν «άκουσαν» τη «γραμμή» και επέλεξαν την αποχή (ενδέχεται ένα ποσοστό τους, π.χ. στη Θεσσαλία, να «πήγε» στον Κουρέτα). Αυτός είναι ο ασφαλέστερος δείκτης για την κομματικότητα της ψήφου στη Λαϊκή Συσπείρωση. Τα μεγάλα λόγια περί «ενίσχυσης του ΚΚΕ» γίνονται σκόνη. Εκλογική ενίσχυση ναι, αλλά συγκυριακή, μη κομματική και επομένως ευμετάβλητη.
Κατά τα άλλα, όσο κι αν ο Μητσοτάκης προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση («Σίγουρα δεν ήταν μία ιδιαίτερα καλή βραδιά για τη Νέα Δημοκρατία»), η πραγματικότητα είναι πως υπέστη ένα προσωπικό Βατερλό, απότοκο όχι μόνο των όσων μεσολάβησαν μετά τις βουλευτικές εκλογές (πυρκαγιές, πλημμύρες) και της κυβερνητικής διαχείρισης, αλλά και της αλαζονείας που ο ίδιος προσωπικά επέδειξε την εβδομάδα που μεσολάβησε ανάμεσα στους δύο γύρους.
Αναλύοντας το εκλογικό αποτέλεσμα των διπλών εκλογών του περασμένου Μάη-Ιούνη, γράφαμε: «Θα ήταν παράλογο να υποστηρίξει κανείς πως η εκλογική νίκη της ΝΔ και του Μητσοτάκη αποτελούν δικαίωση της πολιτικής τους. Εκτός αν δεχτούμε ότι το θανατικό της πανδημίας και το νέο κύμα φτωχοποίησης χαροποίησε τον ελληνικό λαό που έπαθε γενική παράκρουση. Τότε τι συνέβη; Κυριάρχησε ο φόβος για τα χειρότερα. Και δεν υπάρχει χειρότερη μορφή συντηρητικοποίησης από την κυριαρχία του φόβου. Ποιος εκπροσωπούσε το φόβο για τα χειρότερα; Ο ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά. Γι’ αυτό και υπέστη συντριβή, χάνοντας ψήφους και από τ’ αριστερά και από τα δεξιά. Κυρίως από τα δεξιά». Αυτή η εκτίμηση επιβεβαιώθηκε στις τοπικές εκλογές, μολονότι η ΝΔ είχε απέναντί της έναν παραζαλισμένο και με εικόνα εσωτερικού σπαραγμού ΣΥΡΙΖΑ και ένα δεδομένα ανίκανο ΠΑΣΟΚ.
Ο Μητσοτάκης, πλέοντας σε πελάγη αλαζονείας, αντί να δει τη ροή των πραγμάτων, επέλεξε να πάρει πάνω του το δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών, πιστεύοντας ότι θα συντρίψει τους γαλάζιους «αντάρτες» και τον Κουρέτα στη Θεσσαλία. Φάνηκε να παρατάει μόνο τα Ιόνια Νησιά και τον Ζέρβα στη Θεσσαλονίκη, που όμως ήταν δική του επιλογή και τον είχε στηρίξει με επανειλημμένες παρουσίες στο πλευρό του πριν από τον πρώτο γύρο.
Εχασε παντού, πλην Πελοποννήσου, όπου και πάλι η νίκη του Πτωχού ήταν πτωχότατη, καθώς ο «τελειωμένος» Τατούλης «έγραψε» 43%. Για να ξεπληρώσει ένα ακόμα γραμμάτιο στον Σαμαρά, «πούλησε» τον Νίκα και στο τσακ δεν έκανε… στρατηγό τον Τατούλη. Στο Βόρειο Αιγαίο έβαλε τον απόστρατο Στεφανή απέναντι στον πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου Μουτζούρη, καθαρά από προσωπικό γινάτι (επειδή ο Μουτζούρης είχε κάνει την διάσημη χειρονομία δείχνοντας με το χέρι «πού» τον γράφει τον πρωθυπουργό). Και ο Μουτζούρης κέρδισε πανηγυρικά. Τώρα, θα πρέπει να γλείψει τους «αντάρτες» και να τους πάρει πίσω, ενώ αν δεν ήταν τόσο αλαζόνας, θα μπορούσε ν΄ αφήσει ένα παράθυρο ανοιχτό, μην αναμιγνυόμενος ο ίδιος προσωπικά στη μάχη ενάντια στους «αντάρτες».
Η μεγάλη ήττα, βέβαια, ήρθε στη Θεσσαλία. Εκτός από τον μαυρογιαλουρισμό του Αυγενάκη και του Τριαντόπουλου, που εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία και γύριζαν χωριά, κωμοπόλεις και πόλεις, μοιράζοντας πέτσινες υποσχέσεις, ο ίδιος ο Μητσοτάκης πήγε στη Λάρισα την Παρασκευή πριν από τις εκλογές, για να στηρίξει τον Αγοραστό. Αποτέλεσμα; Κουρέτας – Αγοραστός 60-40!
Δεν παρέλειψε να στηρίξει και τον ανιψιό Μπακογιάννη στην Αθήνα. Εστησαν ένα ντιμπέι(τ) με δημοσιογράφους-παπαγαλάκια και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Μπακογιάννης ισοπέδωσε τον Δούκα. Την επομένη του ντιμπέι(τ), ο Μητσοτάκης πήρε α’λα μπρατσέτα τον… θριαμβευτή Μπακογιάννη και έκαναν τσάρκα στην Πλατεία Βικτωρίας. Το ξέρουμε πια το αποτέλεσμα και στην Αθήνα: συντριβή Μπακογιάννη. Ασφαλώς και δεν κέρδισε ο Δούκας (με συνδρομή του Ζαχαριάδη). Εχασε ο Μπακογιάννης, γιατί αυτοί που πήγαν να ψηφίσουν στην πλειοψηφία τους τον είχαν σιχαθεί. Το 14-41 του πρώτου γύρου έγινε 56-44 στο δεύτερο γύρο, χωρίς να παίζει ο Μάικλ Τζόρνταν με παρτενέρ τον Σκότι Πίπεν.
Την ίδια αλαζονεία έδειξαν και έναντι άλλων υποψηφίων, όπως π.χ. του Ρούσσου στο Χαλάνδρι. Βγήκε ο ακροδεξιός Μπουμπούκος και έλεγε πως ο Ρούσσος είναι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (καμία σχέση), πως το μόνο που κάνει είναι να σηκώνει τη σημαία της Παλαιστίνης και πως αρνείται να πάρει κοινοτικά κονδύλια. Αποτέλεσμα; 61% και τρίτη θητεία ο Ρούσσος, μόλις 39% η γαλάζια υποψήφια (μόλις 15% στον πρώτο γύρο, τρίτος και καταϊδρωμένος ο πολύπλαγκτος Χαράλαμπος Ρασσιάς, γνωστός με το «καλλιτεχνικό» ψευδώνυμο Χάρης Ρώμας, αντιπεριφερειάρχης του Πατούλη). Οι ψηφοφόροι στο Χαλάνδρι ήξεραν πως όλ’ αυτά ήταν ψέματα και εκτιμούσαν τον Ρούσσο ως καλύτερο μάνατζερ-διαχειριστή των δημοτικών πραγμάτων. Συστημικός είναι και ο Ρούσσος, όχι αντισυστημικός.
«Ως προς τα πολιτικά μηνύματα, ένα θα πω μόνο: η κυβέρνηση οφείλει να πορεύεται με τα πόδια καλά γειωμένα, στη γη», είπε στη δήλωσή του ο Μητσοτάκης, θέλοντας να δώσει μια… εσάνς αυτοκριτικής. Ο ίδιος, όμως, είχε ήδη πει στην ίδια δήλωση ότι «τα πολιτικά συμπεράσματα ως προς την κατανομή των δυνάμεων των κομμάτων ουσιαστικά βγήκαν την προηγούμενη Κυριακή, την πρώτη Κυριακή» και πως «στο κάτω – κάτω η Νέα Δημοκρατία πήρε 41% και όχι 51%. Και προφανώς το βήμα αυτό για πολλούς υποψήφιους που στηρίχθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία, από το 41% στο 51%, δεν ήταν ιδιαίτερα εύκολο»!!! Ετσι εννοεί τη «γείωση». Ακόμα και ο Παπαχρήστος τού έγραψε στη στήλη του στα «Νέα» πως η αναφορά στη «γείωση» με την κοινωνία «συγκρούστηκε με την όχι και τόσο ευοίωνη ως προς αυτό “υπενθύμιση” που έκανε, ότι η ΝΔ κέρδισε τις πρόσφατες εθνικές εκλογές».
Το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ έσπευσε να στήσει πανηγύρια, στηριγμένο στο ότι ο Δούκας ήταν επιλογή του Ανδρουλάκη. Τα στελέχη του εμφανίζονταν σαν εκπρόσωποι της… αξιωματικής αντιπολίτευσης. Την ίδια στιγμή, οι συριζαίοι μιλούσαν για τη στήριξη του Δούκα εκ μέρους τους και προσπαθούσαν να οικοδομήσουν πάνω σ’ αυτό.
Και πάνω εκεί πετάχτηκε ο Γιωργάκης Παπανδρέου, προτού κάνει δήλωση ο Ανδρουλάκης και έκανε δική του δήλωση στις κάμερες, για να υποστηρίξει ότι μόνο η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων φέρνει νίκες. Ο Ανδρουλάκης πρέπει να έβγαλε καπνούς και από τ’ αυτιά, αλλά ο ΓΑΠ τον έχει γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι τον Ανδρουλάκη. Ασε που μας έβαλε την υποψία ότι ο Σπίρτζης είναι «συνομιλητής» του (αν όχι «μπροστινός» του).
Θα δούμε πολλά επεισόδια στον πόλεμο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και εσωτερικά στον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που τελείωσαν οι τοπικές εκλογές. Ο Κασσελάκης δεν περίμενε καν να πάρει μέρος στην πολιτική συζήτηση για τα εκλογικά αποτελέσματα. Πήρε τον Τάιλερ και τη Φρόξι (ή όπως αλλιώς λένε το… τρίτο μέλος της οικογένειας) και πήγε στις ΗΠΑ. Δήλωση έκανε από το πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου στη Νέα Υόρκη!
Οι συριζαίοι θα εξακολουθήσουν να σφάζονται και ο Κασσελάκης θα γυρίσει με «συμβουλές» από τις ΗΠΑ (ποιος πιστεύει το παραμύθι ότι πήγε για να φέρει την οικοσκευή; – υπάρχουν εταιρίες γι’ αυτές τις δουλειές). Και ο Ανδρουλάκης θα ζει με το δραματικό δίλημμα: ανθ’ ημών Κασσελάκης;
