Yπάρχει καπνός χωρίς φωτιά στην αστική πολιτική; Μόνο σε μια περίπτωση: αν πρόκειται για προβοκάτσια. Για να επικαιροποιήσουμε και να συγκεκριμενοποιήσουμε το ερώτημα: υπάρχουν υπόγειες διαδρομές επικοινωνίας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ή όλα είναι μια προβοκάτσια των συ
ριζαίων (ή των πρώην πασόκων του ΣΥΡΙΖΑ), με στόχο να εμποδίσει την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ, εμφανίζοντάς το ως πρόθυμο εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ;
Το δημοσίευμα του Παπαχρήστου στα «Νέα» για τη συνάντηση Λαλιώτη-Σπίρτζη σε ταβερνείο, όπου κλείστηκε καταρχήν το ντιλ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, το οποίο στη συνέχεια φιξαρίστηκε με τηλεφωνικές επικοινωνίες, θα είχε ξεχαστεί, αν δεν έβγαινε ο Σπίρτζης να το ξαναζεστάνει. Σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση, ο υπουργός Εργολαβιών (εν γένει) διέψευσε τον Λαλιώτη, που είχε υποστηρίξει ότι στο ταβερνείο είχαν απλώς ένα χαιρετισμό, παρουσία και εις επήκοον πολλών. Συζητήσαμε «πολλά» με τον Λαλιώτη, είπε, προσδιορίζοντας τη συζήτηση «στα δέκα λεπτά και στο ένα τέταρτο». Κι όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν συζήτησαν για πολιτική, δε δίστασε να απαντήσει: «Υπάρχει περίπτωση να με συναντήσετε εμένα ή τον κ. Λαλιώτη ακόμη περισσότερο και να μη συζητήσετε κάτι για πολιτική; Υπάρχει; Για όνομα του Θεού»!
Δεν έμεινε, όμως, μόνο σ' αυτό. Εδωσε συνέντευξη και στον Ιορδάνη Χασαπόπουλο, «δημοσιογράφο ΠΑΣΟΚ» για πολλά χρόνια, για τη «Βραδυνή». Κι εκεί πέταξε την ατάκα που προοριζόταν να προκαλέσει θόρυβο (αυτό το ήξεραν και ο Σπίρτζης και ο Ιορδάνης): «Με τον Κώστα Λαλιώτη μάς ενώνει μια φιλία πολλών χρόνων. Δεν αρνήθηκα ποτέ τις ιδεολογικές μου καταβολές. Είμαι σοσιαλιστής και το τι θα κάνω εγώ με τον Κώστα Λαλιώτη σάς το λέω: θα χορεύω ταγκό στο Σύνταγμα».
Ο Λαλιώτης αισθάνθηκε ότι ο Σπίρτζης «του την έφερε». Και απάντησε με επιστολή προς τον «αγαπητό Ιορδάνη», στην οποία δήλωνε πως οι αναφορές του Σπίρτζη «με αφήνουν αδιάφορο». Και συνέχιζε: «Δεν με αφορούν γιατί διαχρονικά με αδιατάρακτες σχέσεις ανήκω στο ΠΑΣΟΚ και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, πιστεύοντας απόλυτα στον αυτόνομο πολιτικό λόγο τους, στην αυτοδύναμη στρατηγική τους και στον καταλυτικό, διακριτό ρόλο τους με σαφείς ιδεολογικές οριοθετήσεις και προγραμματικές αντιπαραθέσεις τόσο με το ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη ΝΔ. Είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια ότι ο Χρήστος Σπίρτζης έχει αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ και χορεύει σφιχταγκαλιαστά “ταγκό“ με το ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του καθώς και με τους ΑΝΕΛ και τα στελέχη τους. Οι χορογραφίες ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι δικές τους και αφορούν αποκλειστικά μόνον αυτούς».
Ο Λαλιώτης ξέρει ότι τέτοιου τύπου επιστολές συντηρούν το ζήτημα και παίζουν το παιχνίδι εκείνων που το άνοιξαν, όμως δεν είχε και άλλη επιλογή. Αν δε διέψευδε, θα ήταν σαν να επιβεβαιώνει. Ομως δεν ήταν μόνο ο Σπίρτζης. Τον μιμήθηκε ο Κουρουμπλής, που δήλωσε σε σαλονικιώτικο ραδιοσταθμό ότι μπορεί να υπάρξει μια μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη, μέσα από κοινή πορεία ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, που να ταχθεί «απέναντι στη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που εκπροσωπεί ο κ. Μητσοτάκης».
Στον Κουρουμπλή ανέλαβε να απαντήσει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Π. Χρηστίδης (γνωστός για το on air καμάκι σε ευειδή τηλεπαρουσιάστρια), με την παροιμία «η αλεπού στον ύπνο της κοκόρια μαγειρεύει», σημειώνοντας ότι αυτές οι προτάσεις γίνονται «τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει». Ακολούθησε μια επίδειξη βλακώδους μικρομεγαλισμού: «Η δυναμική του ΠΑΣΟΚ είναι πια δεδομένη. Και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στα κινήματα βγαίνουμε πολλαπλά κερδισμένοι. Η δυναμική μας ενισχύεται γιατί ξαναχτίζουμε σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη». Η δήλωση έκλεισε με έναν κάρφαρο για τους πασόκους του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για τον Μπένι: «Αυτοί που προτίμησαν την γλυκιά καρέκλα της εξουσίας τρέχοντας στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όσοι γρατζουνάνε την πόρτα της ΝΔ, θα κριθούν από τον ελληνικό λαό».
Ο Μπένι συγκαταλέγεται σ' αυτούς που «γρατζουνάνε την πόρτα της ΝΔ». Αμα βέβαια, ρωτήσεις κάποιον πασόκο, θα σου απαντήσει ότι ο εκπρόσωπος δεν αναφερόταν στον Μπένι (μόνο ο Γρηγοράκος είναι, ωρέ παιδιά της Χ. Τρικούπη;), όμως όλοι ξέρουμε για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Αλλωστε, ο Μπένι δεν το κρύβει ότι πάει για… ίδρυση κόμματος. Εδώ η Αλ Σάλεχ έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, γυρίζοντας από τραπέζι σε τραπέζι σαν πεθερά σε γαμήλιο γλέντι, όταν οι Μπενικοί και οι Διαμαντοπουλικοί πήγαν να φάνε σε κυριλέ εστιατόριο, μετά από κοινή εκδήλωση των δύο «μαγαζιών». Για να μην πούμε για το «μαγαζί» του Μπένι, που οργανώνει τη μια εκδήλωση μετά την άλλη, σε διάφορες πόλεις της χώρας.
Τα έχουν βρει με τη Διαμαντοπούλου και άλλες «ευρωπαϊκές-εκσυγχρονιστικές-αντιλαϊκιστικές δυνάμεις» του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ; Δεν το γνωρίζουμε. Είναι όμως βέβαιο ότι με το ΠΑΣΟΚ να παζαρεύει παρασκηνιακά με τον ΣΥΡΙΖΑ και με το Ποτάμι να καταρρέει, οι βαρόνοι των μίντια χρειάζονται ένα «φιλονεοδημοκρατικό» ΠΑΣΟΚ, που μπορούν να τους το προσφέρουν τα «ορφανά του Σημίτη». Κι ο Βενιζέλος, που ποτέ δε χώνεψε ότι τον ανάγκασαν να παραιτηθεί από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ για να προωθήσουν οι Λαλιωτοσκανδαλίδηδες τη Φώφη, δε θα είχε κανένα πρόβλημα να τραβήξει μπροστά για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος, καταγγέλλοντας το «ΠΑΣΟΚ της Φώφης» ότι παρασκηνιακά συζητά με τον ΣΥΡΙΖΑ και συνεργάζονται.
Μπορεί να σταθεί εκλογικά ένα τέτοιο σχήμα; Με τη βοήθεια των βαρόνων των μίντια, ενδεχομένως ναι. Κι αν δουν ότι δεν μπορεί να σταθεί, υπάρχει πάντοτε ο δρόμος της συνεργασίας με τη ΝΔ, στο πλαίσιο μιας «μεγάλης ευρωπαϊκής συμμαχίας» (ιδέα που πρώτος είχε συλλάβει ο Σαμαράς).
Οσο για το «ΠΑΣΟΚ της Φώφης», με τις τσόντες της ΔΗΜΑΡ, διάφορων παρεών (όπως αυτές του Τούντα και του Ραγκούση), της ομάδας του Λυκούδη, ενδεχομένως και της ομάδας του ΓΑΠ, όσο δέχεται πίεση «από τα δεξιά» (κατηγορούμενο για κρυφό αλισβερίσι με τον ΣΥΡΙΖΑ) θα του είναι δύσκολο να επισημοποιήσει το ειδύλλιο. Αν όμως τεθεί ζήτημα κυβερνητικής σταθερότητας, τότε μάλλον θα τρέξουν να αντικαταστήσουν τον Καμμένο. Κι είναι αυτό που φοβούνται οι Σπίρτζηδες. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, ο δικός τους ρόλος θα υποβαθμιστεί και θα αναβαθμιστεί -εκ των πραγμάτων- ο ρόλος των «γνήσιων» πασόκων. Γι' αυτό και «καίνε» τον Λαλιώτη και όσους σπρώχνουν το ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
