Ηταν 7 Ιούλη, όταν ο… μέγας αναλυτής Εντι Ζεμενίδης δήλωσε: «Εχθές κυκλοφόρησε στην Ουάσιγκτον ότι ο κ. Ερντογάν θα κάνει κάτι μεγάλο στα κατεχόμενα στις 20 Ιουλίου». Πού ακριβώς κυκλοφόρησε και από ποιους; Εχει διασταυρωθεί η είδηση από διαφορετικές πηγές; Ουδείς διανοήθηκε να θέσει τα στοιχειώδη δημοσιογραφικά ερωτήματα στον Ζεμενίδη. Αλλωστε, στις αυθεντίες ποτέ δε θέτεις ερωτήματα, απλά κρέμεσαι από τα χείλη τους.
Το σενάριο που επικρατεί, όπως εξήγησε ο Ζεμενίδης, είναι ότι μπορεί ο Ερντογάν να ανακοινώσει την προσάρτηση των κατεχόμενων. Πρόσθεσε δε με νόημα, πως υπάρχει πρόθεση της αμερικανικής πλευράς να στείλει σχετικό ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (;;;). Διότι, όπως είπε ο Ζεμενίδης, μετά από πολλά χρόνια οι ΗΠΑ έχουν δώσει έμφαση στις διμερείς σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία και για πρώτη φορά θα τοποθετηθεί τους επόμενους δυο-τρεις μήνες από τον πρόεδρο Μπάιντεν αμερικανός πρέσβης στην Κυπριακή Δημοκρατία, ο οποίος μάλιστα θα είναι πρόσωπο της εμπιστοσύνης του γερουσιαστή Ρόμπερτ (για τους φίλους Μπομπ) Μενέντεζ.
Τι εστί Εντι Ζεμενίδης; Είναι εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC). Λομπίστας, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά του. Τι σημαίνει λομπίστας; Πληρώνεται για να κάνει δουλειά υπέρ εκείνου που τον πληρώνει και ζημιά στους ανταγωνιστές του.
Και μόνο αυτή η ιδιότητα του Ζεμενίδη θα έπρεπε να καταστήσει προσεκτικούς τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» στην Ελλάδα. Κι αν έβαζαν κάτω τα δεδομένα, θα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι μόνο αν ο Ερντογάν είχε τάσεις πολιτικής αυτοκτονίας θα μπορούσε να ανακοινώσει προσάρτηση των κατεχόμενων. Δεκαετίες τώρα η Τουρκία προσπαθεί να πετύχει τη διεθνή αναγνώριση της λεγόμενης ΤΔΒΚ (Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου). Δεν κατάφερε σπουδαία πράγματα, διότι το πλαίσιο των ψηφισμάτων του ΟΗΕ για την Κύπρο είναι δεσμευτικό και καμιά χώρα δεν έχει διάθεση να το παραβιάσει, χωρίς να έχει να κερδίσει κάτι.
Μέχρι την εκλογή του Τατάρ στην προεδρία της ΤΔΒΚ (από τον ΟΗΕ δεν αναγνωρίζεται σαν πρόεδρος αλλά ως ηγέτης της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας), η επίσημη τουρκική θέση ήταν υπέρ της λύσης του ενός κράτους. Τυπικά θα ήταν ένα κράτος, ενώ ουσιαστικά θα ήταν συνομοσπονδία δύο κρατικών οντοτήτων (συνιστώντα κράτη, όπως τα αποκαλούν σε έγγραφα συμφωνημένα και από τις δύο πλευρές). Μετά την εκλογή του Τατάρ, Τουρκία και Τουρκοκυπριακή Κοινότητα κατέθεσαν πρόταση για λύση δύο κρατών (που αν θέλουν θα μπορούν να ενωθούν σε συνομοσπονδία). Μετά την κατάθεση αυτής της πρότασης στο τραπέζι του ΟΗΕ, η διαδικασία των διακοινοτικών συνομιλιών υπό την αιγίδα του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ πάγωσε, καθώς η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν αποδέχεται λύση δύο κρατών.
Πώς, λοιπόν, θα έβγαινε ξαφνικά ο Ερντογάν και θα ανακοίνωνε προσάρτηση των κατεχόμενων στην Τουρκία, τινάζοντας στον αέρα την ίδια την τουρκική πολιτική και ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον ΟΗΕ και τις ηγέτριες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε Αμερική και Ευρώπη; Για να κερδίσει τι; Τα κατεχόμενα, που ήδη τα ελέγχει de facto; Και σε αντάλλαγμα να αντιμετωπίζει κατηγορίες ότι συμπεριφέρεται όπως ο Πούτιν, που προσάρτησε την Κριμαία στη Ρωσία;
Ηταν φανερό ότι ο Ζεμενίδης, στην καλύτερη περίπτωση πέταξε μια παπάρα, στη χειρότερη έστησε μια προβοκάτσια. Ομως, η παπάρα/προβοκάτσια διαδόθηκε αστραπιαία απ’ όλα τα φιλοκυβερνητικά ελληνικά ΜΜΕ. Ο Ζεμενίδης έγινε… αξιόπιστη πηγή πληροφόρησης, έστω κι αν αυτά που έλεγε δεν επιβεβαιώνονταν από πουθενά, έστω κι αν κονταροχτυπιούνταν με την ίδια την κοινή λογική. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, το υπουργείο Εξωτερικών ως υπεύθυνο για την άσκηση της διπλωματίας, τήρησε σιγήν ιχθύος. Αφησε την παπάρα/προβοκάτσια του Ζεμενίδη να «δουλεύει», να δηλητηριάζει το κλίμα, να ποτίζει τον ελληνικό λαό με εθνικιστική υστερία.
Σήμερα είναι 20 του Ιούλη. Οι γιορτασμοί, που γίνονται κάθε χρόνο στα κατεχόμενα στην επέτειο της τουρκικής εισβολής το 1974, άρχισαν από χθες με τιμητικούς πυροβολισμούς, καταθέσεις στεφανιών και τα παρόμοια. Ο Ερντογάν δεν πήγε καν στην Κύπρο! Εστειλε τον αντιπρόεδρο Φουάτ Οκτάι για να παρακολουθήσει τη σημερινή στρατιωτική παρέλαση.
Η παπάρα του Ζεμενίδη αποδείχτηκε κανονική προβοκάτσια. Ο Ζεμενίδης δεν πρόκειται, φυσικά, να ζητήσει συγγνώμη. Ούτε θ’ ασχοληθεί κανείς με έναν λομπίστα. Τα ελληνικά ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν την προβοκάτσια; Πάει πολύ να ζητάμε… καλλιγραφία από της μαϊμούς τον κώλο. Οσο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, εξακολουθεί να τηρεί σιγήν ιχθύος. Και δεν πρόκειται να μας πληροφορήσει πόσο κοστίζουν στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό οι διάφοροι λομπίστες. Τα σχετικά κονδύλια του ΥΠΕΞ παραμένουν μυστικά.
