Κλάμα στα κυβερνητικά επιτελεία, κλάμα και τα παπαγαλάκια. Εκεί που τον είχαμε εντελώς στριμωγμένο στη γωνία τον «σουλτάνο» Ερντογάν, απομονωμένο, πανικόβλητο και θυμωμένο, ήρθε ο «φίλος Πέδρο» (φίλος και του Μητσοτάκη, και του Τσίπρα, και της μακαρίτισσας της Φώφης) και μας κάρφωσε το μαχαίρι πισώπλατα. Πήρε ο αθεόφοβος το μισό υπουργικό του συμβούλιο (έξι υπουργούς) και πήγε στην Αγκυρα, όπου υπέγραψε σειρά συμφωνιών οικονομικής συνεργασίας Τουρκίας και Ισπανίας.
Ο Ερντογάν, εννοείται, πως θα το πήγαινε στα εξοπλιστικά. Οπως είπε, Ισπανία και Τουρκία θα φτιάξουν και ένα μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο (πέρα από το μικρό -ελικοπτεροφόρο επί της ουσίας- Anadolu, που ήδη ναυπηγούν από κοινού) και μπορεί να συμπαραγάγουν και δικό τους υποβρύχιο. Σχετική συμφωνία δεν υπάρχει μεταξύ των πέντε που υπογράφτηκαν, αλλά ποιος ασχολείται με τέτοιες… λεπτομέρειες; Οταν οι μπίζνες γίνονται σε διμερές διακρατικό επίπεδο, η προπαγάνδα έχει ξεχωριστή θέση. Χωρίς να αποτιμάται οικονομικά, μπαίνει κι αυτή σαν ένα στοιχείο της συμφωνίας. Ο Ερντογάν, για εσωτερική κατανάλωση στην Τουρκία, έπρεπε να βρει κάτι ως αντιστάθμισμα στη γαλλοελληνική «αμυντική» συμφωνία. Γαλλικές φρεγάτες εσείς; Εμείς θα φτιάξουμε αεροπλανοφόρο και υποβρύχιο σε τουρκικά ναυπηγεία, συνεργαζόμενοι με την Ισπανία.
Μπορεί η Ισπανία να παραγάγει αεροπλανοφόρα και υποβρύχια; Τα «σκαριά» ναι. Ως εκεί, όμως. Ούτε τις διάφορες μηχανές που χρειάζονται αυτά τα σύγχρονα σκάφη μπορεί να κατασκευάσει ούτε τα οπλικά συστήματα. Για να το πούμε απλά, υπεργολαβίες μπορεί να κάνει, όπως έχουν κάνει και ελληνικά ναυπηγεία παλαιότερα. Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία, η οποία έχει σίγουρα πολύ μεγαλύτερη ναυπηγική βάση από την Ελλάδα.
Ο Σάντσες πήγε στην Τουρκία για να υπογράψει συμφωνίες για «δουλειές», στο επίπεδο που ενδιαφέρει το ισπανικό κεφάλαιο. Δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα η Ισπανία, είναι όμως περισσότερο αναπτυγμένη από την Ελλάδα. Εχει μια βιομηχανική βάση, την οποία έχουν αναπτύξει μονοπώλια των ιμπεριαλιστικών χωρών της Δυτικής Ευρώπης, γι’ αυτό και όταν ακούς «Ισπανία» ξέρεις ότι «σέρνει» γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά μονοπώλια.
Εκείνο που πρέπει να επισημανθεί είναι πως ο Σάντσες δεν πήγε στην Τουρκία για ν’ ανοίξει την αγορά στις ισπανικές καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Η τουρκική αγορά ήταν ήδη ανοιχτή. Ισπανικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια στην Τουρκία, ενώ συμφωνίες οικονομικού τύπου έχουν υπογράψει και προηγούμενες ισπανικές επιχειρήσεις (δείτε ΥΓ2 παρακάτω).
Επομένως, η «έκπληξη» και ο «θυμός» στην Ελλάδα ήταν σκέτη υποκρισία. Το «τάιμινγκ» τους ήρθε κομματάκι άβολο. Διότι εκεί που παρουσίαζαν τον Ερντογάν ως πλήρως απομονωμένο και την ΕΕ έτοιμη να επιβάλει σκληρές κυρώσεις στην Τουρκία, διότι αποτελεί τον «ταραξία» της Ανατολικής Μεσογείου (όλα αυτά ως αποτέλεσμα της… εμπνευσμένης εξωτερικής πολιτικής του Μητσοτάκη), πήγε ο πρωθυπουργός της τέταρτης σε πληθυσμιακό μέγεθος χώρας της ΕΕ και έστησε φιέστα οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας με τον Ερντογάν. Τους χάλασε την εθνικιστική προπαγάνδα, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Μία σου και μία μου.
Και βέβαια, έκαναν ντόρο που έφτασε μέχρι το επίπεδο του κυβερνητικού εκπροσώπου, γιατί απέναντί τους είχαν τον Σάντσες και την Ισπανία. Γιατί δεν έκαναν τον ίδιο ντόρο όταν επισκέφτηκε την Αγκυρα η Μέρκελ και επαναβεβαίωσε τη συμφωνία για την κατασκευή σε γερμανικά ναυπηγεία των οχτώ υποβρυχίων που έχει παραγγείλει η Τουρκία; Η απάντηση είναι απλή: στον Σάντσες μπορούν να βγάλουν γλώσσα, στη Μέρκελ όχι. «Είναι αυτονόητο ότι τα κράτη μέλη δεσμεύονται από τις αποφάσεις, τις διακηρύξεις και τις προσεγγίσεις του Συμβουλίου γύρω από θέματα που αφορούν την Τουρκία, την προκλητικότητα και την παραβατικότητα που εμφανίζει σε σχέση με το διεθνές δίκαιο» δήλωσε ο Οικονόμου. Και συμπλήρωσε: «Υπό το πρίσμα αυτό, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας να λάβει υπόψη του στις συζητήσεις τη συνολική στάση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου».
Γελοιότητας απαύγασμα. Αποφάσισε ποτέ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι απαγορεύονται οι μπίζνες (ακόμα και για στρατιωτικούς εξοπλισμούς) με την Τουρκία; Επέβαλε τίποτα κυρώσεις στην Τουρκία και τις ξεχάσαμε εμείς; Οχι βέβαια. Τότε για τι εγκαλείται ο Σάντσες; Μόνο για το ότι είναι… σοσιαλιστής. Η δήλωση Οικονόμου έγινε περισσότερο για τον ΣΥΡΙΖΑ παρά για τον Σάντσες.
ΥΓ1. Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης, σημιτικός μέχρι το μεδούλι, γράφει στα σημερινά «Νέα» πως το 2018 είχε μαζί με τη Φ. Γεννηματά συνάντηση στους Δελφούς με τον Σάντσεθ που τότε ήταν στην αντιπολίτευση. Η Φώφη έθιξε το θέμα της ισπανοτουρκικής συνεργασίας στα εξοπλιστικά και ο «ωραίος Πέδρο» απάντησε ότι «τέτοιοι εξοπλισμοί είναι έξω από την ηθική των σοσιαλιστών»! Καλόοο, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε; Για την «ηθική των σοσιαλιστών» μπορεί κανείς να θυμηθεί τον Ανδρέα Παπανδρέου, την ΕΟΚ, το ΝΑΤΟ, τις βάσεις.
ΥΓ2. Ο σκληρός δεξιός Πάμπλο Κασάδο, ηγέτης σήμερα του ΡΡ (Λαϊκό Κόμμα), αναφερόμενος στην επίσκεψη Σάντσεθ στην Αγκυρα, «επανέλαβε την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και της Κύπρου ως μελών της ΕΕ και το σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της κοινοτικής πολιτικής ασφάλειας και μετανάστευσης για τις εξωτερικές μας (σ.σ. της Ισπανίας) σχέσεις». Εμείς να θυμίσουμε απλά ότι η συμφωνία για τη ναυπήγηση του Αnadolu σύμφωνα με τα σχέδια του ισπανικού αεροπλανοφόρου… τσέπης Juan Carlos υπογράφτηκε από τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του PP Μαριάνο Ραχόι. Ως… μπόνους, ιδού και μια φωτογραφία του Ραχόι με τον Ερντογάν τον Φλεβάρη του 2014. Ο τότε ισπανός πρωθυπουργός πήγε στην Αγκυρα και επί τη ευκαιρία εγκαινίασε παρέα με τον Ερντογάν γραμμή του μετρό της Αγκυρας, που κατασκεύασε η καταλανική εταιρία Comsa. Σήμερα το ΡΡ είναι στην αντιπολίτευση, ο Μητσοτάκης έκανε προφανώς κάποιο τηλεφώνημα ζητώντας βοήθεια και ο Κασάδο έκανε μια προσεχτική δήλωση για να βγει από την υποχρέωση. Είναι σαν την «ηθική των σοσιαλιστών» για την οποία μιλούσε ο Σάντσεθ όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση.
