Nα τη χαίρεστε… και κόψτε το παραμύθι

Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου εκλέχτηκε πρόεδρος της Δημοκρατίας, με πρόταση Μητσοτάκη και θετικές ψήφους από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ. Με γεια τους με χαρά τους, αλλά καλά θα κάνουν να κόψουν τα παραμύθια (κι αυτοί και τα παπαγαλάκια τους), για την αυτοδημιούργητη επιστήμονα, με το τεράστιο επιστημονικό έργο, το βαρύ βιογραφικό,  τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες και τη ζωοφιλία (αγαπάει τις γάτες, λέει!).
 
♦ Οταν ο πατέρας σου υπήρξε ανώτατος δικαστής, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, χρειάζεται θράσος για να χαρακτηριστείς αυτοδημιούργητος. Μ' αυτή την έννοια, αυτοδημιούργητος είναι και ο Μητσοτάκης και ο… Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
 
♦ Το… βαρύ βιογραφικό είναι το πτυχίο της Νομικής Αθήνας. Οτιδήποτε πέραν αυτού είναι… διαματαρισμός. Η κ. Σακελλαροπούλου, το μακρινό 1990, πήρε εκπαιδευτική άδεια ενός έτους (είχε διοριστεί στο ΣτΕ από το 1982, στα 26 της) και «παρακολούθησε μαθήματα συνταγματικού και διοικητικού δικαίου μεταπτυχιακού επιπέδου στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, PARIS II». Ακροάτρια υπήρξε, όχι μεταπτυχιακή φοιτήτρια. Και μεταπτυχιακό δε διαθέτει. Οχι ότι αυτό είναι προς θάνατο, αλλά να ξέρουμε για τι μιλάμε.
 
♦ Ο Ν. Αλιβιζάτος, εκ των υμνητών της νέας προέδρου, μας ενημέρωσε ότι αυτή «παρακολουθεί καθημερινά όχι μόνον τον ελληνικό αλλά και τον ξένο Τύπο, ταξιδεύει πολύ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, διαβάζει λογοτεχνία, βλέπει εκθέσεις, με δυο λόγια ζει τη ζωή της». Προφανώς, θέλησε να μας πει ότι έχει… διεθνή εμπειρία. Και μια μακαρίτισσα θεια μου, που χήρεψε νωρίς, έκανε τρία ταξίδια το χρόνο και γύρισε όλο τον κόσμο, αλλά δε διανοήθηκε ποτέ να προβληθεί ως… διεθνής αναλύτρια.
 
♦ Το «επιστημονικό έργο» της κ. Σακελλαροπούλου είναι άρθρα σε περιοδικά, κυρίως τα τελευταία χρόνια, που χάραζε την όδευσή της προς την προεδρία του ΣτΕ, υποστηριζόμενη από το γνωστό για τις διασυνδέσεις του σημιταριό.
 
Τι μένει όταν ξεφουσκώνουν οι υμνητικοί χαρακτηρισμοί; Μια δικαστίνα καριέρας, που πάντα ήξερε με ποια πλευρά να πάει. Αλλωστε, αν δεν το ξέρεις αυτό, δύσκολα φτάνεις στα ύπατα αξιώματα.
 
♦ Ηταν στο Ε' Τμήμα του ΣτΕ επί Μ. Δεκλερή, όταν διαμορφώθηκε μια περιβαλλοντική νομολογία, η οποία -χωρίς να βγαίνει έξω από τα όρια του συστήματος- έβαζε κάποιους φραγμούς στην άγρια καπιταλιστική αυθαιρεσία, το πλιάτσικο και τη λεηλασία του περιβάλλοντος. Ο Δεκλερής έφυγε, η νεότερη νομολογία άρχισε να αφυδατώνει την προηγούμενη (μέχρι που την εξαφάνισε τελείως), ενώ το Παρατηρητήριο Περιβάλλοντος που δημιούργησε ως συνταξιούχος δικαστής περιθωριοποιήθηκε από το ίδιο το Ε' Τμήμα του ΣτΕ, που άρχισε να εκδίδει αποφάσεις νομιμοποίησης ακόμα και των πιο στυγνών περιβαλλοντικών εγκλημάτων (είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο το Ε' Τμήμα πέταξε στα σκουπίδια την ογκώδη μελέτη του Παρατηρητήριου Περιβάλλοντος και νομιμοποίησε το φαραωνικό κατασκεύασμα του Μελισσανίδη στη Νέα Φιλαδέλφεια). Η Σακελλαροπούλου ακολούθησε το δρόμο αυτής της μετάλλαξης. Οπως δήλωσε ο Αλιβιζάτος, «απέκτησε οξύ περιβαλλοντικό αισθητήριο (και εδώ χωρίς τις γνωστές υπερβολές)». Που σημαίνει ότι ψήφισε υπέρ του περιβαλλοντικού εγκλήματος στις Σκουριές της Χαλκιδικής, παρά τη μαζική λαϊκή κατακραυγή. Μιλάμε για τεράστια ευαισθησία, περιβαλλοντική και κοινωνική…
 
♦ Πιστώνουν στη Σακελλαροπούλου ότι το 2001 τάχθηκε υπέρ της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες.  Ο Σημίτης προωθούσε τη σχετική ρύθμιση, εφαρμόζοντας αποφάσεις της ΕΕ. Και το πέτυχε. Η Σακελλαροπούλου (και όχι μόνον αυτή) ήταν με την πλειοψηφία.  Στο νόμο για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών (νόμος Ραγκούση) ήταν με τη μειοψηφία. Και πάλι ήταν με το στρατόπεδο του πασοκικού «εκσυγχρονισμού».
 
♦ Οταν ήρθαν τα Μνημόνια, τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της κυρίαρχης πολιτικής. Το Νοέμβρη του 2010 τάχθηκε με την πλειοψηφία που απέρριψε την αίτηση ακύρωσης του πρώτου Μνημόνιου, που είχαν καταθέσει ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και άλλοι φορείς. Πρόεδρος ήταν ο Πικραμμένος, σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Τον Ιούνη του 2015 η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε κατά πλειοψηφία αντισυνταγματικές τις περικοπές του 2012 στις συντάξεις. Η Σακελλαροπούλου ήταν με τη μειοψηφία! Το καλοκαίρι του 2019 και αφού στο μεταξύ η Σακελλαροπούλου διορίστηκε πρόεδρος από τον ΣΥΡΙΖΑ (χωρίς την υποστήριξη της ΝΔ), η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματικό το πετσόκομμα των δώρων των δημόσιων υπάλληλων. Η πρόεδρος ήταν με την πλειοψηφία, φυσικά. Στις 14 Νοέμβρη του 2019, η Τριμελής Επιτροπή του ΣτΕ δέχτηκε το αίτημα της διοίκησης του ΕΦΚΑ (της κυβέρνησης Μητσοτάκη δηλαδή) να εισαγάγει σε πρότυπη δίκη το θέμα των πετσοκομμάτων των συνταξιούχων, με δικάσιμο στις 10 Γενάρη του 2020. Μολονότι το όνομά της «έπαιζε» στα δημοσιεύματα του Τύπου για την προεδρία της Δημοκρατίας, η Σακελλαροπούλου ούτε τις φήμες διέψευσε, ούτε αυτοεξαιρέθηκε και προήδρευσε κανονικά στην Ολομέλεια. Πέντε μέρες αργότερα, ο Μητσοτάκης την πρότεινε δημόσια για την προεδρία της Δημοκρατίας, με ανεπιφύλακτη στήριξη και από τα άλλα δύο μνημονιακά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ!
 
♦ Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι ήσσονος σημασίας. Μολονότι η Σακελλαροπούλου δε συμμετείχε στη σύνθεση της Ολομέλειας που έκρινε το νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, ως αντιπρόεδρος του ΣτΕ και συνδικαλίστρια τάχθηκε δημόσια ενάντια στις κυβερνητικές πιέσεις (παραιτήθηκε, μάλιστα, από το ΔΣ της Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ), κάνοντας προφανώς «λόμπινγκ» για να σχηματιστεί η οριακή πλειοψηφία που έτριψε στη μούρη του Παππά το νόμο και οδήγησε την κυβέρνηση Τσίπρα σε μια δεινή πολιτική ήττα. Και πάλι έκανε τη σωστή επιλογή: με τα συμφέροντα των παλιών καναλαρχών. Στη συνέχεια, ο Τσίπρας παραμέρισε τον Παππά, ο Βούτσης ανέλαβε να κλείσει ειρήνη (έτσι σχηματίστηκε ΕΣΡ που μοίρασε τις άδειες) και η Σακελλαροπούλου, έχοντας προφανώς τις σωστές «συστάσεις», τρία χρόνια αργότερα διορίστηκε πρόεδρος του ΣτΕ, με συριζαϊκή επιχειρηματολογία ανάλογη μ' αυτή που χρησιμοποίησε ο Μητσοτάκης για να την κάνει πρόεδρο της Δημοκρατίας.
 
Εχουμε, λοιπόν, μια κόρη ανώτατου δικαστικού, η οποία κάνει «εξ απαλών ονύχων» καριέρα στο ΣτΕ και καταφέρνει να βρίσκεται πάντοτε «στη σωστή πλευρά», με την υποστήριξη ενός ευρύτατου φάσματος παραγόντων του συστήματος, από την πολιτική μέχρι τα ΜΜΕ.