Από την προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας εκδόθηκε χθες η εξής ανακοίνωση (η έμφαση δική μας):
«Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου δέχθηκε μέλη οικογενειών Ισραηλινών ομήρων, οι οποίοι απήχθησαν από τη Hamas στις 7 Οκτωβρίου.
Η κυρία Σακελλαροπούλου εξέφρασε την αλληλεγγύη της, τόσο τη δική της όσο και του ελληνικού λαού, για τις δύσκολες στιγμές που διέρχονται οι οικογένειες των ομήρων, υπογραμμίζοντας ότι η απαγωγή αμάχων συνιστά ένα από τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα πολέμου, οι δράστες του οποίου οφείλουν να λογοδοτήσουν. Επεσήμανε, επίσης, ότι η Ελλάδα στηρίζει κάθε διεθνή προσπάθεια για την άμεση απελευθέρωση του συνόλου των ομήρων, καθώς και για την αποκατάσταση της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή, τονίζοντας την αξία της ανθρώπινης ζωής ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, εθνικότητας και θρησκείας.
Τα μέλη των οικογενειών των Ισραηλινών ομήρων ευχαρίστησαν την Πρόεδρο για την αμέριστη συμπαράσταση της χώρας μας, τονίζοντας ότι η διεθνής κοινότητα οφείλει να ασκήσει τη μέγιστη διεθνή πίεση στη Hamas, με στόχο την ταχεία και ασφαλή επιστροφή των ομήρων στις οικογένειές τους».
Η ανακοίνωση συνοδευόταν από πέντε φωτογραφίες, με έμφαση στην τρυφερότητα της Κατερίνας Σακελλαροπούλου προς τους συγγενείς των ισραηλινών αιχμαλώτων πολέμου (και όχι ομήρων). Οχι ομήρων, πρώτο γιατί οι περισσότεροι από τους ισραηλινούς αιχμάλωτους της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι στρατιωτικοί και δεύτερο γιατί οι μερικές δεκάδες συλληφθέντες πολίτες συνελήφθησαν στη διάρκεια μάχης, καθώς οι σιωνιστικές ένοπλες δυνάμεις (αστυνομία και στρατός) άνοιξαν πυρ κατά των παλαιστίνιων μαχητών, σκοτώνοντας οι ίδιοι πολλούς πολίτες και θέτοντας όλους στη μέση διασταυρούμενων πυρών. Αυτά δεν τα λέμε εμείς, τα λένε ισραηλινοί πολίτες που βρέθηκαν στο σημείο. Αλήθεια, δεν πληροφορήθηκαν οι σύμβουλοι της ΠτΔ τις δημόσιες αφηγήσεις της ισραηλινής εποίκου Γιασμίν Ποράτ, που κατήγγειλε ότι τους ισραηλινούς πολίτες τους σκότωσε ο ισραηλινός στρατός; Ασφαλώς και τα γνωρίζουν όλα, αλλά τα θάβουν.
Πώς ξέρει η κα Σακελλαροπούλου ότι η κουστωδία των συγγενών που της κουβάλησαν ο πρώην και ο νυν πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα εκπροσωπεί αμάχους αιχμαλώτους και όχι (και) στρατιωτικούς αιχμαλώτους; Δεν το ξέρει και δεν την ενδιαφέρει. Αλλωστε, όπως διαπιστώνουμε από την ανακοίνωση της προεδρίας της Δημοκρατίας, η κα Σακελλαροπούλου χαρακτήρισε «ειδεχθές έγκλημα πολέμου» την απαγωγή αμάχων, αλλά αμέσως μετά ζήτησε την «άμεση απελευθέρωση του συνόλου των ομήρων». Από πότε χαρακτηρίζονται όμηροι οι στρατιωτικοί που αιχμαλωτίζονται στη διάρκεια πολεμικών μαχών; Οπως βλέπετε, μένουμε αυστηρά στο πλαίσιο του λεγόμενου διεθνούς δικαίου, προκειμένου να αποκαλύψουμε τους φτηνιάρικους ακροβατισμούς της ΠτΔ.
Η Ελλάδα στηρίζει κάθε διεθνή προσπάθεια για την άμεση απελευθέρωση του συνόλου των ομήρων, στρατιωτικών και πολιτών (ή «πολιτών», δεδομένου ότι οι εβραίοι έποικοι φέρουν οπλισμό), λέει η Κ. Σακελλαροπούλου. Αν είναι έτσι, γιατί δε στήριξε την πρόταση της Παλαιστινιακής Αντίστασης για ανταλλαγή κρατουμένων, είτε «all for all» (όλοι οι κρατούμενοι της Αντίστασης για όλους τους Παλαιστίνιους που κρατούνται στις κατοχικές φυλακές) είτε τμηματικά; Την πρόταση διατύπωσαν κατ’ επανάληψη ο εκπρόσωπος Τύπου των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ, Αμπού Ομπάιντα, καθώς και πολιτικά στελέχη της Χαμάς. Δεν την άκουσε η κα Σακελλαροπούλου; Αφού πονάει η ψυχή της για τους «ομήρους», γιατί δεν ενθαρρύνει την ισραηλινή κυβέρνηση να προχωρήσει στις σχετικές διαπραγματεύσεις, που έως τώρα αρνείται, παρά την προσφορά της Αντίστασης; Μονά-ζυγά του Νετανιάχου και των άλλων σιωναζιστών, κυρία Κατερίνα;
Πάμε και στην πιο σοβαρή πτυχή του ζητήματος. Μετά την 7η του Οκτώβρη, οι σιωναζιστές έχουν συλλάβει περίπου 6.000 Παλαιστίνιους που συνιστούν τον ορισμό της απαγωγής αμάχων. Περίπου 2.200 Παλαιστίνιους έχουν συλλάβει στη Δυτική Οχθη και περίπου 7.000 κατοίκους της Γάζας, που εργάζονταν με ειδικές άδειες στο Ισραήλ. Από τους τελευταίους λένε ότι άφησαν 3.200 (εμείς δεν είδαμε τέτοιο πλήθος στο πέρασμα Κερέμ Σαλόμ, όπου τους εγκατέλειψαν), αλλά κι αν δεχτούμε αυτόν τον αριθμό, πάλι έχουμε 3.800 εργάτες που κρατούνται ως όμηροι, επειδή έτυχε να εργάζονται στο Ισραήλ. Mαζί με τους 2.200 της Δυτικής Οχθης μάς κάνουν 6.000 αμάχους που κρατούνται ως όμηροι.
Οι εργάτες από τη Γάζα που απελευθερώθηκαν κατήγγειλαν ότι υπέστησαν επώδυνα βασανιστήρια και κάθε είδους εξευτελισμούς. Αντίθετα, οι τέσσερις γυναίκες που απελευθέρωσε η Αντίσταση αφηγήθηκαν ότι είχαν καλή μεταχείριση (φαγητό, γιατρούς, φάρμακα).
Koινός τόπος στις δηλώσεις των εργατών-ομήρων που απελευθερώθηκαν: «Μας βασάνισαν, μας ταπείνωσαν και μας λήστεψαν».
Ο Γιασέρ Μουσταφά Αμπού Τάχα: «Η αστυνομία ήρθε και μας συνέλαβε, μας βασάνισε με ρεύμα και άφησε σκύλους πάνω μας. Στη συνέχεια μας πήγαν σε ένα στρατόπεδο, όπου μας έβαλαν σε ένα μέρος που δεν ήταν κατάλληλο ούτε για τη στέγαση ζώων».
Από ρεπορτάζ του Αλ-Τζαζίρα και του Αλ-Αραμπία: Οι απελευθερωμένοι εργαζόμενοι φαίνονταν σε άθλια κατάσταση και εξαιρετικά εξουθενωμένοι λόγω των σκληρών συνθηκών κράτησής τους και των σκληρών βασανιστηρίων που είχαν υποστεί τις τελευταίες εβδομάδες. Οταν έφτασαν στο έδαφος της Γάζας, οι γλώσσες τους αναφωνούσαν ευχαριστίες στο θεό. Σε μικρή απόσταση, αρκετοί άντρες έδειξαν τα χέρια τους με πληγές που δεν έχουν επουλωθεί και τους αστραγάλους τους, που περικλείονται από αριθμημένες μπλε πλαστικές χειροπέδες, η μία φέρει τον αριθμό «061962» και η άλλη «062030». Ενας άνδρας δείχνει τους καρπούς του, οι οποίοι φέρουν ακόμη ίχνη πληγών, ξυλοδαρμών και δεσμών.
Ο Ραμαντάν Αλ-Ισάουι: «Μας έκλεισαν για 23 ημέρες στην ισραηλινή φυλακή Ofer. Εστησαν εκεί ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δεν ξέραμε ποια ώρα θα πεθάνουμε. Ζούσαμε μόνο με νερό. Το ηθικό μας καταστράφηκε. Αν ήμασταν εδώ κατά τη διάρκεια του πολέμου, θα ήταν πιο εύκολο για εμάς να πεθάνουμε με τα παιδιά μας».
Ο Σάμπρι Φαγιέζ Αμπού Κάμρα αφηγείται: «Αυτό που συνέβη δεν μπορεί να περιγραφεί. Ταινίες τρόμου χωρίς τέλος. Ανθρωποι τους αποκαλούν σκύλους. Ανθρωποι που τους έπαιρναν από ανάμεσά μας για ανάκριση οι πράκτορες της Σιν Μπετ, ο στρατός και όλες οι υπηρεσίες ασφάλειας. Είμαστε εργαζόμενοι που δεν ξέρουμε τίποτα, ξέρουμε μόνο τα προς το ζην. Πεθάναμε με ένα εκατομμύριο θανάτους».
Ο Χασάν Αμπού Αλ-Χαΐρ αφηγείται: «Ημασταν στο Ισραήλ και θέλαμε να δραπετεύσουμε στη Δυτική Όχθη μετά το κλείσιμο των συνόρων της Λωρίδας της Γάζας, αλλά ο ισραηλινός στρατός μας συνέλαβε. Δεν έχω επικοινωνήσει με την οικογένειά μου και δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτούς. Ζουν ή μαρτύρησαν; Στη φυλακή μας καταπίεσαν και τρώγαμε μια ντομάτα το μεσημέρι και ένα μήλο το βράδυ».
Ο Αμπντέλ Νάσερ Αμπντέλ Μπάρι, κάτοικος του προσφυγικού στρατόπεδου Αλ-Σάτι (Η παραλία) δήλωσε: «Μας συνέλαβαν στην πόλη Ραχάτ στη Νεγκέβ, μας πήραν για έρευνα και μας ρωτούσαν για τη Χαμάς στη Γάζα. Μας ρώτησαν για τους τόπους διαμονής μας στη Γάζα και μας είπαν ότι όποιος πει ψέματα θα βομβαρδίσουμε το σπίτι του. Σήμερα δεν ξέρω τίποτα για την οικογένειά μου».
Ο Ράμζι Αμπού Τιρ: «Μας συνέβη κάτι το τρομερό. Δουλεύαμε στην πόλη Ραχάτ, μας συνέλαβαν στα σημεία ελέγχου και μας πέταξαν στις φυλακές χωρίς να φταίμε. Δεν υπάρχει καμία επικοινωνία με το λαό μας. Οι Ισραηλινοί μας πήραν τα τηλέφωνα, τις ταυτότητες, τα χρήματα και οτιδήποτε είχαμε».
Ο πενηντάχρονος Μπασάρ Νασρ με ασυνάρτητα λόγια και τόνο γεμάτο καταπίεση, είπε στο Αλ-Τζαζίρα Νετ: «Είμαστε ταπεινωμένοι… Μας βασάνισαν και λιμοκτονούσαμε». Αυτό φάνηκε στην άθλια εμφάνισή του και στα βρώμικα ρούχα του. «Μας συμπεριφέρονταν σαν έντομα. Μας έριξαν λίγο φαγητό, μας στέρησαν τον ύπνο και την ανάπαυση και στο τέλος μας έκλεψαν τα χρήματα και ό,τι είχαμε», συνέχισε ο Νασρ. «Με κρέμασαν για όλο το βράδυ από το ένα χέρι και μου έσπασαν τα δόντια».
Ο Νασρ επέστρεψε στη Γάζα χωρίς τον 16χρονο γιο του που τον συνόδευε στη δουλειά. Η τύχη του νεαρού αγνοείται. Παραμένει όμηρος μαζί με χιλιάδες άλλους.
Η εκπρόσωπος της Υπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελίζαμπεθ Θρόσελ, δήλωσε: «Καταλαβαίνω ότι μεταξύ αυτών των ανθρώπων που επιστρέφονται είναι παλαιστίνιοι εργάτες και ασθενείς που βρίσκονταν σε νοσοκομεία και κρατήθηκαν μετά τις 7 Οκτώβρη. Ανησυχούμε βαθύτατα που 4.000 παλαιστίνιοι εργαζόμενοι και ασθενείς νοσοκομείων κρατούνται χωρίς επαρκή νομική βάση σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις μετά την ανάκληση των αδειών τους από το Ισραήλ».
Ιδού η επιβεβαίωση από τα πιο επίσημα χείλη, από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ: 4.000 εργάτες και νοσηλευόμενοι από τη Γάζα παραμένουν σε ομηρία! Συν 2.200 από τη Δυτική Οχθη. Οταν οι εργάτες-όμηροι που απελευθερώθηκαν κατήγγειλαν βασανιστήρια και εξευτελισμούς, μπορούμε να φανταστούμε τι υφίστανται οι πάνω από 6.000 που παρεμένουν ακόμα όμηροι των σιωναζιστών και χαρακτηρίζονται «ύποπτοι για συνεργασία με την τρομοκρατία»
Θα κάνετε κάτι γι’ αυτούς, κυρία Σακελλαροπούλου ή θεωρείτε πως δεν πρόκειται για ειδεχθές έγκλημα; Ρητορικό είναι το ερώτημα, καθώς ξέρουμε την απάντηση: τίποτα απολύτως! Γιατί σύμπασα η αστική πολιτειακή ηγεσία είναι στρατευμένη στο πλευρό των σιωναζιστών.
