Η δημιουργία πλωτού σταθμού αποθήκευσης και αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου έξω από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης εξαγγέλλεται το Σεπτέμβρη. Τα εγχώρια παπαγαλάκια θυμίζουν ότι επίκειται συμφωνία επέκτασης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας σε στρατόπεδα της Αλεξανδρούπολης μέσα στον Οκτώβρη. Η υποταγή στα κελεύσματα του Θείου Σαμ που επιδιώκει να αντιρροπήσει το ρωσικό προβάδισμα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης, αξιοποιώντας και τη χώρα μας, παρουσιάζεται ως «ευκαιρία» για την ανάδειξη έναντι του μόνιμου «εθνικού» αντίπαλου στο Αιγαίο. Αεροπλάνα, άρματα, όπλα, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και υγροποίησης αερίου με φόντο ένα ασίγαστο πεδίο σύγκρουσης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ, Ρωσίας για την επικράτηση στην ενεργειακή τροφοδοσία της ενεργειακά εξαρτημένης Ευρώπη. Για άλλη μια φορά ο λαός μας θα πληρώσει ακριβά τον τυχοδιωκτισμό της άρχουσας τάξης που σέρνεται σε μια αναμέτρηση των ξένων μονοπωλίων προκειμένου να αρπάξει τμήμα από τα ψίχουλα που περισσεύουν στη μεγάλη μοιρασιά της πίτας.
«Με το στρατηγικής σημασίας αυτό έργο η Ελλάδα επαναβεβαιώνει τη θέση της ως πρωτοπόρου στην ενεργειακή διαφοροποίηση και ενεργειακή ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή. Αξιοποιούμε κάθε διαθέσιμο πόρο του ΕΣΠΑ για να προωθήσουμε σημαντικά έργα υποδομής, υποστηρίζοντας την πράσινη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας».
Τάδε έφη ο γνωστός ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός Ανάπτυξης για τον τερματικό σταθμό Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου Αλεξανδρούπολης (FSRU). Γιατί πανηγυρίζει ο Γεωργιάδης; Γιατί το έργο πήρε έγκριση από την ΕΕ για να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ 2014-2020. Αυτό που έκρυψαν όμως με τους πανηγυρισμούς είναι ότι και το συγκεκριμένο έργο αλλά και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης θα μετατραπούν σε αρένα για ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
Το έργο είναι ένας πλωτός σταθμός αποθήκευσης και αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου, ο οποίος θα εγκατασταθεί 17,6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και θα συνδέεται με το εθνικό σύστημα αγωγών φυσικού αερίου. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα γίνει διασύνδεση με τις βαλκανικές χώρες, τη Σερβία, τη Ρουμανία και κυρίως (θα δούμε παρακάτω γιατί) την Ουκρανία. Το έργο θα το «τρέξει» εταιρία ονόματι Gastrade με προϋπολογισμό 363,7 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 166,7 θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός.
Η Gastrade αποτελείται από 5 μετόχους: τον όμιλο Κοπελούζου, την Bulgartrangaz (συμφερόντων του βουλγάρικου Δημοσίου), την GasLog Cyprus Investments Ltd του Πέτρου (Πήτερ) Λιβανού, την ΔΕΠΑ (ΔΕΠΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ Α.Ε.) και τη ΔΕΣΦΑ που ανήκει στην Senltouga. Από τη μετοχική σύνθεση των εταιριών φαίνεται ξεκάθαρα ότι τόσο οι αμερικάνοι όσο και ρώσοι ιμπεριαλιστές επιθυμούν να βάλουν χέρι στο έργο.
Ο όμιλος Κοπελούζου κατέχει, όπως και οι υπόλοιποι μέτοχοι, το 20% των μετοχών. Στην ναυαρχίδα του ομίλου ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ GAS AE συμμετέχει κατά 50% η GAZPROM, ενώ με τη θυγατρική του ομίλου, DAMCO, ο Κοπελούζος θα εγκαταστήσει σταθμό ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο (840 MW) στην Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να «χτυπήσει», με όχημα μια κοινοπραξία με δυο πολυεθνικές μεταφορικές εταιρίες, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, το οποίο έβγαλε στο σφυρί το ΤΑΙΠΕΔ. Ταυτόχρον, δεν συμμετέχει μόνο με το 20% στην Gastrade, αλλά βρίσκεται και πίσω από τον άλλον «μέτοχο», Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ), καθώς πρόσφατα (μέσω άλλης εταιρίας του ομίλου) αγόρασε το 10% του μετοχικού κεφαλαίου της. Ο ΔΕΣΦΑ, μετά το ξεπούλημα από το ΤΑΙΠΕΔ, ανήκε σε μια κοινοπραξία επιχειρηματικών κολοσσών μεταφοράς φυσικού αερίου: την ιταλική Snam, την ισπανική Enagás και τη βελγική Fluxys. Και οι τρεις «χωμένες» στους αγωγούς TAP και MidCat και συνδεδεμένες (κυρίως οι δύο πρώτες), μέσω του μετοχικού τους κεφαλαίου, με αμερικάνικα μεγαθήρια όπως η BlackRock, η Lazard, η JP Morgan, η Goldman Sachs κ.ά.
Ο άλλος μέτοχος είναι η GasLog Cyprus Investments LTD, η οποία είναι θυγατρική κατά 100% της Gaslog του Πέτρου Λιβανού. Εδώ τα πράγματα είναι πιο απλά. Το 45% της μητρικής ανήκει στον αμερικανικό χρηματιστικό κολοσσό της Blackrock και oΛιβανός ναυλώνει, σε σταθερή συνεργασία, πλοία με την επίσης αμερικάνικη Cheniere και τη Shell. Η δεύτερη δεν χρειάζεται συστάσεις, αλλά η πρώτη αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στις ΗΠΑ.
Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ κάνουν γερό «μπάσιμο» σε μια αγορά που σίγουρα δεν πρωτοστατούσαν στο παρελθόν. Στα παρακάτω γραφήματα απεικονίζεται η απόπειρα των ΗΠΑ να ενισχύσουν τις εξαγωγές τους στην ΕΕ με σχιστολιθικό αέριο που παράγουν από το 2016 στο Τέξας. Στο πρώτο φαίνονται αποκλειστικά οι εξαγωγές, ενώ στο δεύτερο φαίνονται οι εξαγωγές και οι εισαγωγές τόσο σε υγροποιημένο φυσικό αέριο όσο και σε αέριο που μεταφέρεται από αγωγούς. Φαίνονται και οι προβλέψεις για το 2022. Αλλά αυτές βασίζονται στην ανοδική πορεία μέχρι το καλοκαίρι του 2021.
Λόγω της υψηλής ζήτησης που προέκυψε στην Ασία το πρόσφατο καλοκαίρι και των υψηλών τιμών, οι Αμερικανοί διοχέτευσαν το σημαντικότερο τμήμα της παραγωγής στην περιοχή, αγνοώντας τις ανάγκες στην Ευρώπη. Για περισσότερα δείτε εδώ, Θα επανέλθουμε σύντομα με άλλο άρθρο για την κατάσταση που επικρατεί στην Ευρώπη αυτή την περίοδο. Οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να αφήσουν την αγορά της Ευρώπης, όμως για αυτό τον χειμώνα το ρωσικό προβάδισμα είναι σαφέστατο.
Το αμερικάνικο ενδιαφέρον δεν εντοπίζεται μόνο στον πλωτό σταθμό. Πέρα από τον Κοπελούζο, που όπως είπαμε παραπάνω είναι στο διαγωνισμό για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους είναι η αμερικάνικη επενδυτική QUINTANA INFRASTRUCTURE & DEVELOPMENT καθώς και η BLACK SUMMIT FINANCIAL GROUP μέσω κοινοπραξίας.
Ολες αυτές οι επενδυτικές κινήσεις προοικονομούνταν χρόνια πριν από τις δηλώσεις αμερικανών αξιωματούχων. Γράφαμε το 2017, όταν η τότε αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών Ρόμπιν Ντάνιγκαν είχε επισκεφθεί την Ευρώπη, πως ο αμερικανορωσικός ενεργειακός ανταγωνισμός θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Η υφυπουργός δήλωνε πως ναι μεν η Ρωσία «είναι και θα είναι βασικός παίχτης στην αγορά φυσικού αερίου, αλλά πάνω από όλα δεν πρέπει να απουσιάζει ο πραγματικός ανταγωνισμός».
Πρόσφατα, σε ένα φόρουμ μεταξύ πρεσβειών, ο αμερικάνος πρέσβης στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ εξειδίκευσε τις γενικούρες της Ντάνιγκαν. Αφού εξήρε τόσο τον Τσίπρα όσο και τον Μητσοτάκη για την εξωτερική τους πολιτική, δήλωσε:
«Βλέπουμε τρομερές ευκαιρίες στην ενεργειακή διαφοροποίηση, όπου η Ελλάδα συνεχίζει να φτιάχνει υποδομές αλλά βοηθάει και τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων να δραπετεύσουν από την ιστορική εξάρτηση από τη μοναδική πηγή του Ρωσικού Αερίου, είτε με τον αγωγό ΤΑΠ είτε με τον πλωτό σταθμό της Αλεξανδρούπολης, τον αγωγό IGB ή με την καινούρια διασύνδεση μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας». Και συνέχισε: «Και τώρα θα εστιάσω στη Μαύρη Θάλασσα… Η Ελλάδα έχει ιστορία χρόνων στη Μαύρη Θάλασσα και έχει γίνει πολύ σημαντικός εταίρος για τον αμερικάνικο στρατό… Και μέσω της σχέσης αυτής θα δοθεί η δυνατότητα στο ΝΑΤΟ να δείξει δύναμη στη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αποτελεί κρίσιμο στοιχείο αυτής».
Και βέβαια, δεν παρέλειψε να πετάξει και το ουσιαστικό: Από την Αλεξανδρούπολη θα δοθεί μια διαφορετική επιλογή παράδοσης φυσικού αερίου στην Ουκρανία. Ηδη έγινε ένα τεστ αυτής της μεταφοράς, όταν η αμερικάνικη εταιρία ERU έστειλε από τον σταθμό LNG της Ρεβυθούσας μέσω του ακόμα άδειου αγωγού Trans-Balkan.
Η εξαγωγή κεφαλαίου των ιμπεριαλιστών έρχεται και «κουμπώνει» με το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών που δημιουργήθηκαν με τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού. Λιμάνια, αεροδρόμια, ΔΕΠΑ, ΔΕΗ ξεπουλιούνται «μπιρ παρά» για να δοθούν στο διεθνές και εγχώριο κεφάλαιο. Και κάπως έτσι, στο ιμπεριαλιστικό φόντο, μια εξαρτημένη χώρα σαν την Ελλάδα γίνεται κλωτσοσκούφι ανάμεσα στις υπερδυνάμεις.
