Σαν να μην έτρεχε κάστανο, το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τις νέες βάσεις εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μετά τη διόρθωση του νέου λάθους (τρίτο στον φετινό τραγέλαφο των εισαγωγικών), που άφησαν εκτός ΑΕΙ-ΤΕΙ 8 παιδιά, στα οποία είχε ανακοινωθεί αρχικώς ότι πέτυχαν, και έστειλαν άλλα 155 σε κατώτερη σχολή.
Το πολιτικό προσωπικό του ΥΠΕΠΘ έβαλε κάτω τα δεδομένα και αφού μέτρησε τα υπέρ και τα κατά, που θα άφηναν λιγότερο τραυματισμένο το προφίλ του, την αξιοπιστία του συστήματος των εξετάσεων και την κυβέρνηση παραμονές εκλογών, τελικά επέλεξε τη λύση που προαναφέραμε, παρά το ότι αρχικά διέρρεε ότι οι υποψήφιοι αυτοί θα γίνονταν δεκτοί ως υπεράριθμοι.
Οι νομικοί σύμβουλοι διαμήνυσαν ότι το κόστος της λύσης της υπεραριθμίας, λόγω των προσφυγών στη δικαιοσύνη, θα ήταν πολύ περισσότερο από το κόστος της «λύσης» που επέλεξε.
Ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Καραμάνος, δίνοντας τις νέες βάσεις, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ψελλίσει ούτε μια συγγνώμη -έστω για λόγους επικοινωνιακούς βρ’ αδερφέ- προς τα παιδιά και τις οικογένειές τους, που υποβλήθηκαν σε τόσο άγριο καψόνι. Δείγμα και αυτό του πώς αντιμετωπίζει τα παιδιά, την αγωνία, τη μεγάλη τους προσπάθεια και την οικονομική αιμορραγία των οικογενειών τους τα χρόνια της προετοιμασίας, το υπουργείο Παιδείας.
Για την κυβέρνηση, για το σύστημα όλα αυτά δεν έχουν απολύτως καμιά αξία. Τα πάντα είναι ψυχρά νούμερα, με βάση το δικό τους όφελος. Και το όφελος αυτό προστάζει την άγρια περικοπή του αριθμού των εισακτέων, και τη διαφύλαξη του συστήματος επιλογής, που λειτουργεί ως καρμανιόλα για τα όνειρα χιλιάδων παιδιών και την ανακοπή της τάσης για πανεπιστημιακή μόρφωση. Η προσπάθεια αυτή μεταφράστηκε σε απώλεια 31.900 θέσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση την τελευταία διετία (που με τα δεδομένα του 2005, πριν ισχύσει η βάση του 10 και ο ανώτατος αριθμός εισακτέων, θα ανήκαν σε υποψήφιους που θα ήταν τώρα μέσα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ). Στα 8 παιδιά, λοιπόν, θα κώλωναν!
♦ Ψευδολογία (1)
Στο προεκλογικό σποτάκι θριαμβολογούν ότι κατήργησαν τις εξετάσεις της Β΄ Λυκείου και ότι μείωσαν τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα της Γ΄ Λυκείου από 9 σε 6.
Και κρύβουν το γεγονός ότι μέσα σε μια διετία μειώθηκαν κατά 31.900 οι φοιτητές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, λόγω της καθιέρωσης του βαθμολογικού πλαφόν της βάσης του 10 και του ανώτατου αριθμού εισακτέων.
Η κυβέρνηση της ΝΔ ό,τι έδωσε με το ένα χέρι, το πήρε με το άλλο. Και μάλιστα με πολύ σκληρό και βίαιο τρόπο. Στην επιλογή της αυτή παραμένει αμετακίνητη, πράγμα που σημαίνει, αν συνεχιστούν οι ρυθμοί αυτοί αποκεφαλισμού υποψηφίων, ότι μέσα στην επόμενη πενταετία θα έχουμε απώλεια σε φοιτητικό δυναμικό ίση με 77.500 φοιτητές. Η αποθέωση του επιλεκτικού συστήματος!
Και αν καθιερωθούν και άλλοι συντελεστές σε ορισμένα μαθήματα για κάποιες σχολές, όπως προοιωνίζει η επόμενη «μεταρρύθμιση», αντιλαμβάνεστε τι έχει να γίνει!
♦ Ψευδολογία (2)
Θριαμβολογούν επίσης ότι έδωσαν στα πτυχία αξία. Πώς;
Με την απόπειρα αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, που θα επέτρεπε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, που ευτυχώς έμεινε στα χαρτιά χάρις στον μεγαλειώδη αγώνα των φοιτητών;
Με τη σταθερή και διακηρυγμένη προσήλωση στη Διακήρυξη της Μπολόνια, που πιέζει για τον υποβιβασμό των βασικών σπουδών (προπτυχιακές) σε κύκλο τριετούς διάρκειας;
Με την ιδιωτικοποίηση πλευρών του Δημόσιου Πανεπιστημίου (Ινστιτούτα Δια Βίου Μάθησης, στο πλαίσιο του Πανεπιστήμιου, Ανοικτό Πανεπιστήμιο) και με την ίδρυση του Διεθνούς Πανεπιστήμιου στα πρότυπα ενός ιδιωτικού ανώτατου ιδρύματος;
Με το νέο νόμο πλαίσιο, που προεξοφλεί την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που καθιερώνει την ανταποδοτική λειτουργία του Πανεπιστήμιου σε όλα τα επίπεδα, χτυπώντας με ιδιαίτερη μανία τα λαϊκά στρώματα;
Επιβάλλοντας κλίμα τρόμου και υποταγής στα ανώτατα ιδρύματα, στα οποία η ελευθερία στη διδασκαλία, τη διακίνηση ιδεών, την έρευνα, υποτίθεται ότι αποτελεί την πεμπτουσία της λειτουργίας τους;
Με την προώθηση νομοσχεδίων (που δεν πρόλαβαν να γίνουν νόμοι λόγω της προκήρυξης των εκλογών), που παραδίδουν την έρευνα (το δεύτερο συστατικό των Πανεπιστημίων μετά τη διδασκαλία) στα ερευνητικά κέντρα και τους ιδιώτες, -κοντολογίς απευθείας στο κεφάλαιο και τους καπιταλιστές- και μετατρέπουν τις μεταπτυχιακές σπουδές, γενικευμένα πια και απόλυτα, σε δώρο προς μια προνομιούχα ελίτ;
Με τους θεατρινισμούς και τα καραγκιοζιλίκια στη διαχείριση της υπόθεσης των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, των συνεργαζόμενων με ξένα πανεπιστήμια, που οδηγεί με την πίεση των αφεντικών της ΕΕ στην αναγνώρισή τους, αφού διατηρείται ανέπαφο όλο το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο (προεδρικά διατάγματα, διαχωρισμός ακαδημαϊκής ισοτιμίας από επαγγελματικά δικαιώματα);
