Κριτική με το γάντι στην κυβέρνηση, πολύ πιο ήπια απ’ αυτή που ασκούν διάφοροι Πασόκοι («η κυβέρνηση αναδεικνύεται καθημερινά κατώτερη των περιστάσεων», σπονδή στα συμφέροντα των καπιταλιστών, της μόνης… αναπτυξιακής δύναμης («ο περίφημος νέος νόμος για το Fast Track είναι σε ισχύ από τον προηγούμενο Δεκέμβρη και μόνο 4 επιχειρήσεις έχουν ενταχθεί!») και ευρωλαγνεία μέχρις αηδίας περιλάμβανε το μενού της συνέντευξης που έδωσε ο Κουβέλης στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Δευτέρα.
Σταχυολογούμε από το αηδιαστικό κρεσέντο ευρωλαγνείας (και μνημονιολαγνείας… χωρίς το Μνημόνιο):
«Επιλογή μας είναι, χωρίς αμφισημίες, η παραμονή στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε., ανεξάρτητα από τους πολιτικούς συσχετισμούς που επικρατούν σε αυτήν. Μέσα στην Ε.Ε. πρέπει να δώσουμε τη δύσκολη μάχη της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της ανασυγκρότησης του δημόσιου τομέα, της επαναθεμελίωσης της οικονομίας και της δημιουργίας μιας
Ελλάδας που θα βρίσκεται σε τροχιά πραγματικής σύγκλισης με τις ισχυρές χώρες (…)
Ελλάδας που θα βρίσκεται σε τροχιά πραγματικής σύγκλισης με τις ισχυρές χώρες (…)
Εχουμε σταθερό τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό μας και πιστεύουμε ότι αυτός είναι χρήσιμος και αναγκαίος για τη χώρα μας. Οχι ως χώρα που αναζητά διαρκώς ωφελιμιστικές ενισχύσεις ή και ελεημοσύνη, αλλά ως εταίρος της κοινής μεγάλης προσπάθειας για την ανανέωση των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων. Διεκδικούμε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Θεωρούμε καταστροφικούς τους πολιτικούς δισταγμούς για τη διασφάλιση των όρων εφαρμογής της απόφασης της Συνόδου Κορυφής του Ιουλίου (…)
Μόνη λύση ο πολιτικός επανασχεδιασμός με τους εταίρους και η προώθηση μιας νέας γενιάς δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα (…)
Η έξοδος από την κρίση περνάει μέσα από την δημοσιονομική εξυγίανση, την αποφυγή της χρεοκοπίας του δημοσίου και της κατάρρευσης της οικονομίας. Διακανονισμοί και θετικότερες λύσεις για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους εταίρους της ΕΕ μπορούν να προκύψουν όταν η χώρα με τις ακολουθούμενες πολιτικές της αποδεικνύει ότι μπορεί να θέσει τα ελλείμματα υπό έλεγχο. Οταν υλοποιεί πολιτικές που πείθουν ότι βαδίζουν προς την κατεύθυνση αυτή (…)
Σε ό,τι αφορά την περιστολή των δαπανών του δημοσίου: αυτή υπονομεύεται από το γεγονός ότι επί δύο ολόκληρα έτη δεν έχει πραγματοποιηθεί η αναδιάρθρωση φορέων με καταργήσεις και συνενώσεις οργανισμών και επιτροπών, που δεν προσφέρουν έργο, αλλά ιδρύθηκαν απλώς για την εξυπηρέτηση της κομματικής πελατείας των δύο κομμάτων εξουσίας. Εχουμε ταχθεί υπέρ της απαλλαγής από όσες επιχειρήσεις του δημοσίου δεν συντρέχει λόγος να βρίσκονται στον έλεγχό του (…)
Απάντηση στην οικονομική κρίση, απάντηση στις επιθέσεις που δέχεται η οικονομία της Ευρώπης, οι οικονομίες των κρατών – μελών της Ευρώπης, δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η ενοποιημένη επί της ουσίας Ευρώπη. Ακριβώς και γι’ αυτό το λόγο η Δημοκρατική Αριστερά υποστηρίζει, ότι πρέπει να επιταχυνθούν τα βήματα προς την ουσιαστικά ενοποιημένη πολιτικά Ευρώπη. Για το λόγο αυτό και όχι μόνο ως άμυνα, αλλά και ως δυνατότητα δυναμικής κίνησης προς τα μπροστά, προτείνουμε και διεκδικούμε την επί της ουσίας οικονομική διακυβέρνηση της Ευρώπης».
Κατόπιν αυτών, αναρωτιέται κανείς γιατί ο Κουβέλης δεν μπαίνει στην κυβέρνηση. Η απάντηση είναι πως δεν βολεύει ούτε τον ίδιο ούτε την κυβέρνηση. Τον ίδιο γιατί θα τελειώσει πολιτικά (ενώ τώρα διατηρεί κάποιες ελπίδες) και την κυβέρνηση γιατί της είναι πιο χρήσιμος σαν αντιπολιτευόμενο δεκανίκι.
