Την περασμένη Τρίτη, 22 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έστειλαν επιστολή στους Τσίπρα, Σκουρλέτη, Στρατούλη και Σαγιά, με την οποία παρακαλούσαν «όπως κατατεθεί άμεσα προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την επαναφορά των ΣΣΕ και του κατώτατου μισθού καθώς και για την μη εφαρμογή των υπαρχόντων μνημονιακών διατάξεων, που προβλέπουν νέες μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων». Η σύνθεση των βουλευτών είναι… διαφραξιακή, όμως η πλειοψηφία ανήκει στην «αριστερή πλατφόρμα». Την πρωτοβουλία είχε ο Σταθάς, παλιός πασόκος συνδικαλιστής που έχει μεταγραφεί εδώ και καιρό στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Σταθάς δήλωσε στον Παπαχρήστου των «Νέων» ότι με την κίνησή τους αυτή θέλησαν «να δείξουν προς τους έξω ότι εκτός από αυτούς που πιέζουν εκβιαστικά για μια συμφωνία εις βάρος του λαού, υπάρχει και η δική μας άποψη ότι πρέπει να καταργηθούν τα Μνημόνια (και οι «έξω» έπαθαν μια τρομάρα άλλο πράγμα!). Ξεκαθάριζε, δε, ότι είναι άλλο πράγμα η επιστολή και άλλο η θέση που κάθε βουλευτής θα κρατήσει στην ψηφοφορία. Για την κυβέρνηση δεν ήταν, φυσικά, ό,τι καλύτερο αυτή η κίνηση. Προκειμένου να αποφύγει τη φιλολογία περί τριγμών στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της κοινοβουλευτικής του ομάδας, το Μαξίμου διέρρευσε πως «η επιστολή αυτή αποτελεί ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στους δανειστές για τα εργασιακά και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας», αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρόκειται για κίνηση των βουλευτών σε συνεννόηση με το Μέγαρο Μαξίμου. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, όμως, ποτέ δε θα το έλεγαν, γιατί έτσι ακύρωσαν την όποια διαπραγματευτική αξία μπορούσε να έχει η επιστολή των βουλευτών στα χέρια του Τσίπρα. Στις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο πληροφορούνται ό,τι λέγεται ή γράφεται στην Αθήνα, οπότε αν ο Τσίπρας τους έλεγε πως πρέπει να καταλάβουν ότι δέχεται μεγάλη πίεση από το κόμμα του και ότι ενδεχομένως να μην μπορούσε να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή, θα του απαντούσαν αμέσως ν’ αφήσει τα σάπια, γιατί συνεργάτης του δήλωσε πως η κίνηση των βουλευτών ήταν συνεννοημένη.
Ολα δείχνουν πως πρόκειται περισσότερο για σόου διάφορων βουλευτών που κάνουν πρόβα για το πώς θα πουν το «ναι σε όλα», επικαλούμενοι τη «σωτηρία της χώρας». Θέλουν να πέσουν ηρωικά, διαφοροποιούμενοι στο στιλ από το «ψηφίζω με το πιστόλι στον κρόταφο» που είχε πει κάποτε η (συνάδελφός τους πλέον) Θεοδώρα Τζάκρη. Φυσικά, η επιστολή των 22 βουλευτών συζητήθηκε μόνο για μια μέρα. Την επομένη είχε ξεχαστεί, ενώ βέβαια δεν απασχόλησε καθόλου τη διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες, όπου ο Τσίπρας είχε ήδη πέσει «στα τέσσερα» μπροστά στην Μέρκελ, τον Ολάντ και τον Γιούνκερ.
Αναμφίβολα υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό για το πώς θα καταφέρει ο Τσίπρας να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή και για τις απώλειες που θα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ (τα προηγούμενα μνημονιακά κόμματα που κυβέρνησαν είχαν απώλειες κάθε φορά που πήγαιναν στη Βουλή ένα μνημονιακό πακέτο, γιατί ν’ αποτελέσει εξαίρεση ο ΣΥΡΙΖΑ;). Ομως, η ηγετική ομάδα της «Αριστερής Πλατφόρμας» έχει ήδη πάρει την απόφαση να στηρίξει τη μνημονιακή συμφωνία. Αυτή είναι εκτίμηση που γράφεται κατά κόρον στον αστικό Τύπο και ο ηγέτης αυτής της φράξιας Π. Λαφαζάνης, μετά από ένα πολιτικό «ατύχημα» που είχε στη Βουλή, επιβεβαίωσε αυτή την εκτίμηση. Το «μάζεμα» που προσπάθησε να κάνει εκ των υστέρων έκανε ακόμη πιο διαυγή τα πράγματα.
Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, την Παρασκευή 5 Ιούνη, όπου παρίστατο ο Λαφαζάνης, στελέχη της αντιπολίτευσης προσπάθησαν να τον στριμώξουν, ζητώντας του να πάρει θέση για το 47σέλιδο κείμενο-πρόταση της συγκυβέρνησης, το περιεχόμενο του οποίου είχε διαρρεύσει σε γερμανική εφημερίδα. Ο Λαφαζάνης έδειξε αποφασισμένος να μην μπει σε μια τέτοια συζήτηση. Στον πασόκο Δριβελέγκα που έθεσε πρώτος το ερώτημα, ο Λαφαζάνης απάντησε: «Εδώ δεν είναι ο τόπος να συζητήσουμε προτάσεις, μη προτάσεις, θέσεις, απόψεις, ούτε τη συμφωνία. Ευχαρίστως να συζητήσουμε σε άλλη θέση, υπό άλλες συνθήκες».
Οταν υπέβαλε το ίδιο ερώτημα ο «γαλάζιος» Τραγάκης, ο Λαφαζάνης έδωσε την ίδια απάντηση. «Καλύτερα να μην απαντήσετε», τον ειρωνεύτηκε ο Τραγάκης, «διότι και εσείς έχετε διαβάσει τις σελίδες 41-43 από τις προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης στους θεσμούς». Ο Λαφαζάνης το γύρισε στο τσάμικο, απαντώντας ότι «η κυβέρνησή σας έχει κάνει εγκλήματα», ο προεδρεύων Χ. Αθανασίου, που δεν πήρε χαμπάρι τι προσπαθεί να βγάλει ο Τραγάκης, πήγε να κλείσει τη συζήτηση, όμως ο Τραγάκης επανήλθε, προκαλώντας τον Λαφαζάνη: «Δεν πήρα την απάντηση που ήθελα, κύριε πρόεδρε. Ενα απλό ερώτημα έκανα. Συμφωνείτε με τις προτάσεις της ελληνικής πλευράς προς τους εταίρους, ναι ή όχι;».
Εκεί ο Λαφαζάνης δεν άντεξε και πήρε θέση: «Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτό το κείμενο δεν είναι αυθεντικές πρωτογενείς προτάσεις. Είναι ένα κείμενο το οποίο είναι απόρροια ενός συμβιβασμού που έχει συντελεστεί κατόπιν πολύμηνων συζητήσεων με τους λεγόμενους θεσμούς και αυτό είναι μια πρόταση της κυβέρνησης κατ’ ελάχιστο, προκειμένου να βρεθεί μια συμβιβαστική συμφωνία η οποία όμως να είναι θετική για την ελληνική πλευρά. Περί αυτού πρόκειται. Δεν πρόκειται για πρωτογενείς προτάσεις που έχουμε κάνει εμείς, αλλά προτάσεις που έχουν προκύψει μετά από συγκλίσεις και αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να βρεθούν συναινετικές θετικές λύσεις σε μια συμφωνία». Δεν παρέλειψε να συμπληρώσει ότι «αυτά θα συζητηθούν στα πλαίσια της συμφωνίας, αν και εφόσον προκύψει, με τον τρόπο που ξέρετε, και στη Βουλή και βεβαίως στα κομματικά μας όργανα, και εκεί θα εκφράσουμε ο καθένας την άποψή του. Δεν είναι της ώρας όμως και δεν μπορώ να μπουν σε ένα δημόσιο διάλογο στην Επιτροπή μας. Βεβαίως είναι υπό συζήτηση και βεβαίως αναμένουμε το τελικό αποτέλεσμα για να το κρίνουμε και να πει ο καθένας την άποψή του». «Ευχαριστώ, πήρα την απάντηση που ήθελα», έκλεισε το διάλογο ικανοποιημένος ο Τραγάκης.
Η άποψη Λαφαζάνη δεν επιδέχεται δεύτερης ανάγνωσης. Γνωρίζει τα πάντα για την πορεία της διαπραγμάτευσης και τη στηρίζει! Είναι έτοιμος να αποδεχτεί το συμβιβασμό, ακόμη και αν διαφωνεί. Φυσικά, ξέσπασε ο αναμενόμενος θόρυβος («ο Λαφαζάνης συμφωνεί με την κυβερνητική πρόταση» κτλ.), οπότε ο Λαφαζάνης έβαλε «συνεργάτες» του να καταγγείλουν «σκοπιμότητες και κακόγουστες εντυπωσιοθηρίες», τις οποίες υπηρετούν «δημοσιεύματα που τον φέρουν να εκφράζει, με τη χθεσινή παρέμβασή του στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής, θετική γνώμη για το σύνολο των θέσεων που φέρονται ως “πρόταση’’ (σ.σ. δεν είναι πρόταση;) της ελληνικής κυβέρνησης προς τους “Θεσμούς’’». Και συνέχιζαν οι «συνεργάτες» του υπουργού: «Ο Π. Λαφαζάνης στην παρέμβασή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας τόνισε κάτι πολύ διαφορετικό: ότι τις απόψεις του, όπως και όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, για τις παραπάνω θέσεις και τη συνολική κυβερνητική “πρόταση’’, θα τις εκφράσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στα αρμόδια όργανα του κόμματος». Το σχετικό Δελτίο Τύπου, μάλιστα, στάλθηκε δυο φορές (Παρασκευή και Σάββατο) από το Γραφείο Τύπου του ΥΠΑΠΕΝ.
Το συμπέρασμα είναι πως η «Αριστερή Πλατφόρμα» μπορεί να γκρινιάξει, αλλά την κυβέρνηση δε θα τη ρίξει. Και βέβαια, ο Π. Λαφαζάνης ξέρει πολύ περισσότερα για τις διαπραγματεύσεις, όπως επίσης ξέρει ότι η τελική συμφωνία θα είναι χειρότερη από τη 47σέλιδη πρόταση, την οποία ο ίδιος βλέπει με θετικό μάτι, ως πρόταση που οδηγεί σε «μια επωφελή συμφωνία για την ελληνική πλευρά». Εκτέθηκε, βέβαια, αλλά ας πρόσεχε. Ο Τραγάκης τον έκανε και… κελάηδησε.
