«Αυτή λοιπόν η κυβέρνηση έχει τις ευαισθησίες της αριστεράς από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και από την πλευρά των Ανεξαρτήτων Ελλήνων έχει τις ευαισθησίες της αγοράς (…) αυτή τη στιγμή σας διαβεβαιώνω ότι και επιθυμία του πρωθυπουργού, όπως εκφράστηκε από τον ίδιο στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά και από όλους τους υπουργούς, είναι να προχωρήσουν οι επενδύσεις. Οι επενδύσεις είναι μονόδρομος. Πιο εύκολα παίρνονται αποφάσεις με αυτή την κυβέρνηση, η οποία έχει και αριστερή συνισταμένη, παρά από κυβερνήσεις που φέρονταν ότι ήταν υπέρ των αγορών και διέλυσαν την αγορά».
Ο Καμμένος βάλθηκε να μας πείσει ότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν… αντικαπιταλιστικές. Μην το γελάτε. Δώστε βάση στα λεγόμενά του: «Αυτά που έκαναν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, να “δουλεύουν“, να εμπαίζουν τους επενδυτές, δεν γίνονται από αυτή την κυβέρνηση. Θα σας θυμίσω μόνο το θέμα του Εμίρη του Κατάρ. Ηθελε ο Εμίρης του Κατάρ μαζί με τα funds του Κατάρ να επενδύσουν στην Ελλάδα πάνω από 16 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι έγινε; Του καταλόγισαν από την εφορία της Πάτρας 10 εκατομμύρια για την επένδυση στο νησί. Αυτό έληξε με τη δική μας κυβέρνηση. Επισκέφθηκα εγώ το Κατάρ, συναντήθηκα με την οικογένεια του Εμίρη και βεβαίως το θέμα λύθηκε»!
Δεν είναι εκπληκτικό; Οι υπηρεσίες βάζουν πρόστιμα, τα δικαστήρια παίρνουν αποφάσεις (μέχρι και η Εκκλησία αμφισβητούσε την ιδιοκτησία των εκτάσεων που πήρε ο εμίρης στην Κεφαλονιά) και έρχεται ένας υπουργός και ομολογεί ότι πετάχτηκε αυτός μέχρι την αυλή του εμίρη, τον «γλύκανε» και μετά σβήστηκαν και τα πρόστιμα και τα πάντα, ώστε να… ξεμουτρώσει ο εμίρης και να μας κάνει τη χάρη να επιστρέψει!
Εχει και συνέχεια: «Τις τελευταίες ημέρες έχουμε επισκέψεις – και εδώ στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας – πολύ μεγάλων εταιριών, ομίλων, τραπεζών, μεγάλων επιχειρήσεων, όπως είναι το Caesars Casino, είτε χώρες όπως είναι τα Εμιράτα, το Κατάρ, που έρχονται να κάνουν πολύ μεγάλες επενδύσεις. Μόνο οι Φλέβες, αν προχωρήσουν, ως project του υπουργείου Εθνικής Αμυνας για επτάστερο ξενοδοχείο θα εργαστούν 20.000 άνθρωποι, θα επενδυθούν 3,6 δις ευρώ». Τι γίνεται εδώ, ρε παιδιά; Τι δουλειά έχει το υπουργείο Αμυνας με επενδύσεις, καζίνα, επτάστερα ξενοδοχεία κτλ.; Οργανωμένο αστικό κράτος είν' αυτό ή άντρο πλιατσικολόγων; (Ρητορικό είναι, όπως αντιλαμβάνεστε το ερώτημα).
Και μη μας πείτε «Καμμένος είν' αυτός, ό,τι θέλει λέει», γιατί ο εν λόγω είναι κυβερνητικός εταίρος και υπουργός. Πέραν αυτού, δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα στον Καμμένο και τον Τσίπρα, όταν τοποθετούν το ζήτημα στη γενική του βάση. Σταχυολογούμε τοποθετήσεις των δύο κυβερνητικών εταίρων από τη συζήτηση που προκάλεσε ο Μητσοτάκης για τη (ν)τροπολογία Σαββίδη.
Τσίπρας: «Δίνεται η δυνατότητα σε μία υγιή επιχείρηση να μπορεί να λειτουργεί και να έχει τους εργαζομένους. Και αυτό εσείς το ονομάζετε φωτογραφική διάταξη! Ξέρετε τι είναι φωτογραφικό; Το μένος σας απέναντι σε κάθε υγιή επενδυτή που δεν θέλει να σας παραδοθεί, που δεν θέλει να παραδοθεί στη δική σας διαπλοκή, που είναι ακόμα και σήμερα παρούσα! Αυτή είναι η πραγματικότητα!».
Καμμένος: «Βεβαίως και πρέπει να είναι θεσμοθετημένη η διαγραφή των προστίμων των παλαιότερων διοικήσεων. Περιμένουμε να φέρουμε επενδύσεις εδώ, όταν όποιος επενδύσει θα πρέπει να πληρώνει τις παλιές αμαρτίες της παλαιάς διοικήσεως; Ετσι θα μπουν λεφτά στην Ελλάδα;».
Υπάρχει, λοιπόν, ένα ζήτημα αρχών: οι λεγόμενοι «υγιείς επιχειρηματίες» πρέπει να διευκολύνονται από το κράτος, ακόμα κι αν πρέπει να ψηφίζονται φωτογραφικές διατάξεις που τους χαρίζουν πρόστιμα. Ο Καμμένος το λέει ωμά, ο Τσίπρας το φέρνει πιο… γλυκά. Και σκίζει τα ρούχα του όταν του λένε ότι σβήνει πρόστιμα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Δε σβήνουμε τίποτα, λέει, τα μεταβιβάζουμε στην προηγούμενη διοίκηση. Μας δουλεύει ψιλό γαζί, δηλαδή, γιατί οι πάντες ξέρουν ότι η ΣΕΚΑΠ ανήκε στην Αγροτική Τράπεζα, η οποία εκποιήθηκε και την πήρε η Τράπεζα Πειραιώς.
Ο Σαββίδης λέει κουτοπόνηρα ότι δεν ήξερε πως η ΣΕΚΑΠ είχε εκκρεμότητα με κατηγορία για λαθρεμπόριο τσιγάρων (ολόκληρο καράβι με λαθραία τσιγάρα πιάστηκε), που θα οδηγούσε σε πρόστιμο. Ακόμα κι αν δεν ήξερε, η επιχειρηματική λογική λέει «έπαιξες και έχασες, πρέπει να πληρώσεις». Ομως ήξερε πολύ καλά. Οπως θα έκανε κάθε καπιταλιστής στη θέση του, έβαλε εταιρία ορκωτών λογιστών και ξεσκόνισε τα πάντα στη ΣΕΚΑΠ. Εκανε το λεγόμενο due diligence που προηγείται κάθε αγοραπωλησίας επιχειρήσεων (ακόμα και τμήματος του μετοχικού κεφαλαίου). Ο υποψήφιος αγοραστής ζητά και παίρνει πλήρη πρόσβαση στα βιβλία της επιχείρησης, βάζει ειδικούς να ψάξουν τα πάντα και με βάση τα αποτελέσματα αυτού του ελέγχου καθορίζει την τιμή που θα δώσει. Δεν πάει σαν πρόβατο επί σφαγήν, για να του «πάρει τα σώβρακα» ο πωλητής.
Η υπόθεση λαθρεμπορίας εκκρεμούσε, ο Σαββίδης το ήξερε, ήξερε και το πρόστιμο που θα επιβαλλόταν (είναι στάνταρ αυτά τα πρόστιμα) και χρησιμοποίησε την εκκρεμότητα για να ρίξει την τιμή στα τάρταρα. Αυτό το τελευταίο δεν το λέμε μόνο εμείς, δεν το λέει η «πιάτσα», αλλά το κατήγγειλε και ο ΣΥΡΙΖΑ το 2013. Τότε ήταν στην αντιπολίτευση, βλέπετε, και δεν είχε κάνει ακόμα τον «γάμο» με τον Σαββίδη (με προξενητή τον Καμμένο, όπως φαίνεται). Στις 15 Οκτώβρη του 2013, τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (ανάμεσά τους και ο σφόδρα «προεδρικός» Κ. Μπάρκας) κατέθεσαν Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων, με τίτλο: «Τα αδιέξοδα της πρώην Συνεταιριστικής Καπνοβιομηχανίας Ελλάδος και η επίθεση της νέας εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους». Σ' αυτή μιλούσαν για «ξεπούλημα της ΣΕΚΑΠ» και για «ιδιαίτερα χαμηλή τιμή της αγοραπωλησίας», που «δημιουργεί πολλά ερωτηματικά, δεδομένου του πολλαπλάσιου ύψους αντίστοιχων προσφορών, που ξεπερνούσαν τα 15.000.000 ευρώ, και της συνολικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων που διέθετε η ΣΕΚΑΠ ήδη πριν από την πώλησή της». Ελεγαν ότι «οι δραματικές μνημονιακές ανατροπές στο εργασιακό περιβάλλον συνολικά αξιοποιούνται πλήρως από το νέο επενδυτή», στηλίτευαν την «εργοδοτική αυθαιρεσία» και κατέληγαν ότι «η ναυαρχίδα του συνεταιριστικού κινήματος χαρίστηκε επί της ουσίας στον ιδιωτικό τομέα, αφήνοντας έκθετους στη βαρβαρότητα της “ελεύθερης“ αγοράς καπνοπαραγωγούς και καταναλωτές».
Αυτός ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ του 2013 ο Ιβάν Σαββίδης που πήρε τη ΣΕΚΑΠ. Τώρα, είναι -σύμφωνα με τον Τσίπρα- ένας «υγιής επενδυτής που δε θέλει να παραδοθεί στη διαπλοκή» της αντιπολίτευσης και που η κυβέρνηση του διαγράφει το πρόστιμο για λαθρεμπόριο που έχει επιβληθεί στην επιχείρησή του, για να δοθεί «η δυνατότητα σε μια υγιή επιχείρηση να μπορεί να λειτουργεί και να έχει τους εργαζόμενους»! Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, ο Σαββίδης από αρπακτικό έγινε μη διαπλεκόμενος υγιής επιχειρηματίας και από φορέας αντεργατικής πολιτικής έγινε προστάτης των εργαζόμενων!
Ο Καμμένος πλέκει το εγκώμιο του Σαββίδη, λες και είναι υπάλληλος του γραφείου δημόσιων σχέσεων του ομίλου του: «Θεωρώ ότι είναι ένας επιχειρηματίας, ο οποίος στα δύσκολα της πατρίδας μας, αντί να κάνει όπως οι άλλοι και να πηγαίνει στο Λουγκάνο ή στο Μαϊάμι με τα λεφτά και να περιμένει πότε θα έρθει η στιγμή να αγοράσει την πτωχευμένη Ελλάδα, την ώρα που οι άλλοι την “έκαναν“, εκείνος ήρθε και έβαλε τα χρήματά του από έξω προς τα μέσα, επένδυσε σε μία βιομηχανία στην Ξάνθη -στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης- και προσέλαβε κόσμο. Ερχεται τώρα και επενδύει στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όποτε χρειάζεται η πατρίδα μας βοηθάει -και στα εθνικά θέματα, στα θέματα του ποντιακού ελληνισμού- και αυτόν τον άνθρωπο αντί να τον ευχαριστήσουν και να του πουν ότι αυτό που κάνεις είναι εθνικό έργο…»!
Μάλλον χωρίς να το καταλαβαίνει, όμως, τον ξεμπροστιάζει κιόλας, λέγοντας ότι η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων «είχε υποσχεθεί όχι απλώς τη διαγραφή των παλαιών προστίμων της παλαιάς διοικήσεως -και πολύ σωστά- αλλά είχε υποσχεθεί κιόλας ότι τα μηχανήματα του νέου εξοπλισμού, τα οποία είχαν μπλοκάρει στα τελωνεία, θα έβγαιναν χωρίς καμμία υποχρέωση καταβολής προστίμου. Και τους εξαπάτησαν». Αρα ο Σαββίδης ήξερε ότι εκκρεμούσαν πρόστιμα και ποντάριζε σε «βοήθεια» από την κυβέρνηση. Δεν ξέρουμε τι έγινε με τους Σαμαροβενιζέλους, τώρα όμως τα βρήκε μια χαρά με τους Τσιπροκαμμένους.
Επειδή απευθυνόμαστε σε νοήμονες και «υποψιασμένους» αναγνώστες, δε χρειάζεται να γράψουμε τίποτα περισσότερο για τη νέα διαπλοκή που στήνει ο ΣΥΡΙΖΑ, πάνω στο έδαφος της πλήρους παράδοσης του ελληνικού λαού και της κρατικής περιουσίας στους πλιατσικολόγους καπιταλιστές.
Ο Σαββίδης θέλει να πάρει το Mega. Και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πάρει ο Σαββίδης το Mega. Ως πρώτη κίνηση, έκλεισε προσύμφωνο να πάρει τον ΠΗΓΑΣΟ του Μπόμπολα, που κατέχει το 32% του Mega. Αν το «ντιλ» προχωρήσει, το προσύμφωνο για την αγορά του Μπομπολιστάν προβλέπει «κούρεμα» των χρεών του προς τις τράπεζες. Οι τραπεζίτες, όμως, θέλουν εξασφάλιση από ποινικές και αστικές ευθύνες για να προχωρήσουν στο «κούρεμα». Και τότε, η κυβέρνηση που κουνάει ως παράσημο το «ηθικό πλεονέκτημα» (ντενεκεδένιο, σκουριασμένο και τρύπιο είναι το παράσημο, αλλά αυτή το κουνάει) θα ψηφίσει νέα (ν)τροπολογία για να απαλλάξει τους τραπεζίτες, για χάρη του νέου καναλάρχη.
