Αν η ΔΗΜΑΡ δεν έχει πια καμιά εκλογική αξία, το Ποτάμι με 6,60%, μόλις λίγο πιο κάτω από την Πασοκελιά και με τον αέρα του φρέσκου, του εναλλακτικού, του αντισυμβατικού εμφανίζεται σαν η πολύφερνη νύφη, η οποία μπορεί να εξασφαλίσει το «νέο ξεκίνημα της κεντροαριστεράς». Οσοι κάνουν τέτοιες σκέψεις ξεχνούν (ή καμώνονται πως ξεχνούν) πως το Ποτάμι πήρε 6,60% ακριβώς επειδή δεν νταραβερίστηκε με τα υπάρχοντα, φθαρμένα σχήματα της Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ, τα παρακλάδια του και τη ΔΗΜΑΡ. Αν είχε συμμαχήσει μ’ αυτούς, τότε δε θα μπορούσε να συνεισφέρει ούτε 1% στον κοινό εκλογικό τους κορβανά.
Το Ποτάμι μάζεψε το μεγαλύτερο μέρος των διαρροών από ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ και λειτούργησε ως φράγμα για να μην πάνε αυτές οι διαρροές προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ως τέτοιο σχήμα είναι χρήσιμο και ως τέτοιο θα το χρησιμοποιήσουν οι δημιουργοί του (οι μεγαλοεκδότες και όχι ο Θεοδωράκης που είναι απλά ο «μπροστινός», ο «αυτοφωράκιας» της υπόθεσης). Χρήσιμο είναι το Ποτάμι και ως μια πολιτική δύναμη που αναμένεται να μπει στην επόμενη Βουλή, οπότε θα μπορεί να «χορέψει» τον ΣΥΡΙΖΑ που αναμένεται να βγει πρώτο κόμμα, σύροντάς τον σε ακόμα πιο «ρεαλιστικές» θέσεις. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καμιά πίεση από μεριάς των «μνημονιακών» ΜΜΕ προς το Ποτάμι να σπεύσει να απαντήσει θετικά στα καλέσματα του Βενιζέλου. Αν το Ποτάμι μπει στο νέο σχήμα που ετοιμάζει ο Βενιζέλος, αυτόματα θα εκμηδενιστεί.
Ο Βενιζέλος, από την άλλη, ξέρει πως το Ποτάμι είναι η μόνη υπαρκτή δύναμη (από την άποψη της κοινωνικής διείσδυσης). Οι υπόλοιποι είναι μόνο στελέχη τα οποία προσπαθούν να εμπορευτούν το όνομά τους. Ο Λοβέρδος, ο Μόσιαλος, κάτι τελειωμένοι που πήραν μέρος στους «58», ακόμη και ο Κουβέλης και τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ δεν έχουν τη φρεσκάδα του Ποταμιού και τη δυνατότητά του να κοροϊδέψει κάποιο κόσμο. Δεν έχει, λοιπόν, άλλη επιλογή ο Βενιζέλος από το να απευθύνει καλέσματα και προς το Ποτάμι, γνωρίζοντας ότι αυτά θα απορριφθούν και πως το Ποτάμι θα προσπαθήσει να συγκροτήσει ένα στοιχειώδη μηχανισμό για να μπορεί να πλασαριστεί στην επόμενη Βουλή. Δεν πρόκειται, όμως, να περάσει και σε καταγγελίες (αυτό του το απαγορεύουν οι πραγματικοί δημιουργοί του Ποταμιού), αλλά θ’ αφήνει συνέχεια ανοιχτή την πόρτα, προσπαθώντας να βγάλει πολιτική υπεραξία από τις επιθέσεις φιλίας.
