Το Φλεβάρη του 2014, ο Σαμαράς επισκέφτηκε το Αγιο Ορος. Κίνηση συνηθισμένη για έναν πολιτικό της Δεξιάς και μάλιστα της ακροδεξιάς πτέρυγάς της, που έχει ως ευαγγέλιό της το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Συνεργάτης του Σαμαρά έγραψε τότε ένα ρεπορτάζ, το οποίο κατέληγε ως εξής: «Τέλος, νομίζω ότι η επίσκεψή μας τόνισε αυτό που είχαμε ήδη διατυπώσει τον Δεκέμβριο του 2013, δηλαδή την αναγνώριση της ιδιαίτερης θρησκευτικής, ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας του Αγίου Ορους, η οποία διαμορφώθηκε από αιώνες και διατηρείται μέχρι σήμερα, τον αυτονόητο σεβασμό του Καταστατικού Χάρτη λειτουργίας του, στo πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας και την στήριξη κάθε προσπάθειας ανάδειξης της υπερχιλιόχρονης προσφοράς του Αγίου Ορους».
Τον Αύγουστο του 2014 ήταν η σειρά του Τσίπρα να επισκεφθεί το Αγιο Ορος, συνοδευόμενος από στενούς του συνεργάτες. Ο ίδιος περιέγραψε ως εξής την άποψή του για το Αγιο Ορος (συνέντευξη στη Real News): «Το Αγιον Ορος είναι αναπόσπαστο και πολύτιμο κομμάτι της παράδοσης, του πολιτισμού, της Ιστορίας μας. Της πατρίδας, αλλά και του κόσμου. Και ως τέτοιο παραμένει ανοιχτό σε όλους όσοι κατανοούν την αγωνία των ανθρώπων, την πορεία τους από το σκοτάδι προς το φως, από τους δρόμους που ο καθένας διαλέγει».
Οποιος βρει διαφορές ανάμεσα στην τοποθέτηση Σαμαρά και στην τοποθέτηση Τσίπρα κερδίζει… ωρολόγιον. Τα ίδια μπορεί να βρει και σε δηλώσεις που έχουν κάνει κατά καιρούς άλλοι αστοί πολιτικοί ηγέτες που επισκέφτηκαν το Αγιο Ορος ή συναντήθηκαν με αντιπροσωπίες αγιορειτών. Και δεν είναι για γέλια αυτές οι δηλώσεις, παρά την προφανή γραφικότητά τους, την ξέχειλη αντιεπιστημονικότητά τους, την προκλητική αντιιστορικότητά τους και την πλήρη διάσταση με μια πραγματικότητα που γνωρίζει κάθε Ελληνας, πιστός και μη πιστός.
Η επίσκεψη Τσίπρα έγινε σκόπιμα μες στο κατακαλόκαιρο, για να μη γίνει και πολύς εσωκομματικός ντόρος. Τα ρεπορτάζ της «Αυγής» προσπαθούσαν να είναι ουδέτερα και να μην θίξουν τα αντιθρησκευτικά και αντικληρικαλιστικά αισθήματα του «παλαιού ΣΥΡΙΖΑ», ο οποίος υπέστη ένα σοκ. Αντίθετα, τα ρεπορτάζ του υπόλοιπου αστικού Τύπου και ιδιαίτερα των ιστοσελίδων που έχουν σχέση με το Αγιο Ορος και την Εκκλησία ήταν ξέχειλα από ενθουσιασμό και από αναλυτικές περιγραφές της ευλάβειας που επέδειξε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι και για την απομόνωσή του επί δεκάλεπτο με την εικόνα του «Αξιον Εστί» μάθαμε! (Αν δεν κάνουμε λάθος είναι η εικόνα που κατά καιρούς περιφέρουν οι καλόγεροι στις μεγάλες πόλεις, γεμίζοντας τα παγκάρια τους).
Από την «Αυγή» πληροφορηθήκαμε ότι ο Τσίπρας περιέγραψε τη ζωή των καλογέρων χρησιμοποιώντας ένα σύνθημα των Ζαπατίστας: «Ολα για όλους τίποτα για μας»! Το σοκ για τους «παλιούς» συριζαίους έγινε μεγαλύτερο και το εξέφρασε δημόσια η Ελ. Πορτάλιου. Οι άλλοι προτίμησαν να γαμοσταυρίζουν τον πρόεδρό τους στα παραλιακά ταβερνάκια και μπαρ.
Μερικοί υποστηρικτές του Τσίπρα έσπασαν τα μούτρα τους στην προσπάθειά τους να «ταπώσουν» τους συντρόφους τους. Κάποιος Ανδρέας Παπαδόπουλος έφτασε στο έσχατο σημείο κατάντιας (απεκάλυψε ταυτόχρονα την αγραμματοσύνη του) γράφοντας για τους διαφωνούντες συριζαίους: «Φοβάμαι όμως ότι δεν έχουν καν ακουστά για κάποιους κομμουνιστές ποιητές όπως ο Κώστας Βάρναλης, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Τάσος Λειβαδίτης που έγραψαν αριστουργήματα για την Παναγία και το Χριστό και που μελοποιημένα τραγουδήθηκαν από χιλιάδες αριστερούς. Ή για τους ανταρτοπαπάδες της Εθνικής μας Αντίστασης. Δυστυχώς λεπτομέρειες! Σε ένα τεράστιο ψηφιδωτό κατάντιας του δημόσιου λόγου και της συλλογικής μνήμης». Πάλι καλά που δεν έγραψε για τον πατριάρχη Σέργιο, που συμμετείχε στο συμβούλιο άμυνας της ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (αυτό μάλλον δεν το ανέφερε γιατί θα έπρεπε να γράψει το όνομα του… τρισκατάρατου Στάλιν).
Τι να του πεις τώρα αυτουνού; Ν’ αρχίσεις να παραθέτεις τις αναλυτικές εξηγήσεις του Βάρναλη για τους λόγους που χρησιμοποίησε πρόσωπα-σύμβολα από τη Βίβλο στα ποιήματά του, που δεν είχαν καμιά σχέση με προσέγγιση της θρησκείας και της θρησκευτικότητας (γι’ αυτό, άλλωστε, βρέθηκε κατηγορούμενος); Ν’ αρχίσεις να παραθέτεις όλες τις αντιθρησκευτικές-υλιστικές του αναφορές και ιδιαίτερα τις σφοδρές αντικληρικαλιστικές επιθέσεις του; Θα περιοριστούμε στην πρώτη στροφή από το σατιρικό «Πρωτοχρονιάτικο»: «Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες / σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες / ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι / ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι». Κάπως έτσι περιέγραψε και ο Τσίπρας τους καλογέρους, έτσι δεν είναι;
Και τι να του πεις για τους ανταρτοπαπάδες; Οτι αυτοί πήγαν κόντρα στην επίσημη θέση της Εκκλησίας, ακολούθησαν το λαό, ζώστηκαν τα φυσεκλίκια κι αυτό το πλήρωσαν με διώξεις από το μεταπολεμικό μοναρχοφασιστικό κράτος; Μήπως μπορούν οι κολλητοί του Τσίπρα να μας θυμίσουν τι έκανε η «ιερά κοινότης» του Αγίου Ορους την ίδια περίοδο; Περιοριζόμαστε να θυμίσουμε την κατάπτυστη επιστολή που έστειλαν οι ηγούμενοι των είκοσι μοναστηριών προς «την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ», μια μέρα πριν οι ναζί πατήσουν στην Αθήνα και η σβάστικα υψωθεί στην Ακρόπολη. Με την επιστολή καλούσαν «την Υμετέρα Εξοχότητα», τον Χίτλερ, «όπως, ευρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς και Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας και διαδόχους τούτων». Η δωσιλογική επιστολή των ηγουμένων κατέληγε ως εξής: «Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων και Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής και καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Εθνους. Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως…».
Οταν ο ναζιστικός στρατός κατέλαβε το σοβιετικό οχυρό Ζιτομίρ, οι είκοσι ηγούμενοι έστειλαν συγχαρητήρια επιστολή στον Χίτλερ: «Αγαλλόμενοι κραυγάζομεν εν θαυμασμώ: Επεσεν το Ζιτομίρ και εσώθη η Χριστιανοσύνη… Κύριος ο θεός κρατύνη την υμετέραν εξουσίαν εις έτη πλείστα».
Οι κομμουνιστές δεν επιβάλλουν τον αθεϊσμό. Σέβονται τις θρησκευτικές προκαταλήψεις των εργαζόμενων. Η εξάλειψή τους δεν μπορεί να γίνει με διατάγματα, αλλά θα απαιτήσει μια μακρά περίοδο μορφωτικής και πολιτιστικής επανάστασης. Ξεκαθαρίζουν, όμως, τους λογαριασμούς τους με την Εκκλησία, διαχωρίζοντας αποφασιστικά το κράτος απ’ αυτή, αφαιρώντας κάθε παρέμβασή της στα εκπαιδευτικά προγράμματα κτλ. Ο πατριάρχης Σέργιος βρήκε μια συμβολική θέση στο συμβούλιο άμυνας της ΕΣΣΔ, γιατί ήταν εκείνος που αναγνώρισε το προλεταριακό καθεστώς της χώρας και κατήγγειλε την εξόριστη ρωσική Εκκλησία, η οποία συνεργαζόταν ανοιχτά με τους ναζί στις υπό κατοχή περιοχές (κι αυτή τον αφόρισε). Αυτό δεν συνοδεύτηκε από οποιαδήποτε υποχώρηση της πολιτικής των μπολσεβίκων έναντι της Εκκλησίας.
Ο Τσίπρας για ποιο ακριβώς λόγο πήγε στο Αγιο Ορος; Πήγε μήπως για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς με την Εκκλησία ή έστω με την αγιορείτικη καμαρίλα;
Ρητορικό είναι, βέβαια, το ερώτημα. Πήγε για να υποσχεθεί στην καμαρίλα στήριξη και να εισπράξει απ’ αυτήν «ευλογίες», χρήσιμες για τον εκλογικό διεμβολισμό του «χριστεπώνυμου πλήθους». Παμπόνηροι οι καλόγεροι-μπίζνεσμαν, πήραν το μήνυμα και έκλεισαν το «ντιλ».
ΥΓ: Κατόπιν αυτών, γίνεται απόλυτα κατανοητή και η κατάθεση μιας σκανδαλώδους τροπολογίας με νέες φοροαπαλλαγές υπέρ των μοναστηριών και των καλογέρων από βουλευτές της ΝΔ, και η αποδοχή της από τον Λοβέρδο (κατατέθηκε σε δικό του νομοσχέδιο) και η υπερψήφισή της από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τα «παρών» του ΣΥΡΙΖΑ και του Περισσού και η μούγκα της ΔΗΜΑΡ. Χριστέμποροι και ψηφέμποροι αναζητούν οι μεν στήριγμα στους δε.
