Η αστική πολιτική έχει κάποιους κανόνες. Οταν κάποιος τους παραβαίνει, πρέπει να το κάνει εν πλήρει συνειδήσει και να έχει σχέδιο για ν’ αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, βουτηγμένοι από τη μια στην αλαζονεία και από την άλλη στην αγωνία για την επίτευξη του στόχου «εκλογές το Μάρτη», κατάφεραν να κάνουν δυο γκάφες μέσα σε τρεις μέρες, επιτρέποντας στον Σαμαρά να περάσει στην αντεπίθεση, αλλά και στρώνοντας το δρόμο της ΝΔ να παίξει στο επίπεδο της λασπολογίας (την ξέρει σίγουρα καλύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ).
Βγήκε στη Βουλή ο Δραγασάκης και είπε ότι γίνονται νομοθετικές ρυθμίσεις κατόπιν τηλεφωνημάτων κολλητών του πρωθυπουργού. Δε γίνονται; Φυσικά και γίνονται, όμως όταν το λέει ο Νο 2 ενός κόμματος εξουσίας, πρέπει να είναι σε θέση και να το υποστηρίξει. Ο Δραγασάκης όχι μόνο δεν το υποστήριξε, αλλά στο άγριο «πέσιμο» του Σταμάτη άρχισε την άμυνα, καταλήγοντας στο «δεν είμαι έτοιμος να δώσω ονόματα». Δεν τόλμησε καν ν’ ανεβάσει τους τόνους, να μιλήσει πολιτικά έστω. Αιφνιδιάστηκε πλήρως. Κι ενώ από τον ΣΥΡΙΖΑ διέρρεαν πως θα βγει ο Τσίπρας και θα πει ονόματα, ο Τσίπρας δεν είπε κουβέντα (σε καμιά περίπτωση δε θέλουν να φτιάξουν κακό όνομα μέσα στους καπιταλιστές), επιτρέποντας στον Σαμαρά να περάσει στην αντεπίθεση και να τον προειδοποιήσει στο τέλος ότι αυτή η ιστορία μπορεί να γυρίσει και να χτυπήσει δικά τους στελέχη. Την ίδια ώρα, τα παπαγαλάκια της ΝΔ διέρρεαν πληροφορίες για σχέσεις του Ν. Κωνσταντόπουλου με τον Αλαφούζο, σε όφελος του οποίου έγινε κάποια χαριστική ρύθμιση. Θα μπορούσαν να τους πουν και για τις παρτίδες με τον Μελισσανίδη, αλλά αυτός είναι πρωθυπουργικός φίλος και έπρεπε να μείνει στο απυρόβλητο.
Πριν καλά-καλά μαζέψουν τη ζημιά οι συριζαίοι, βγήκε ο Σκουρλέτης και την έκανε μεγαλύτερη, ανασύροντας στο πάνελ τηλεοπτικού πρωινάδικου ένα προ εβδομάδων δημοσίευμα της φυλλάδας του Κουρή, που έλεγε ότι σε κάποιο γάμο καπιταλιστές έβγαλαν δίσκο για να μαζέψουν λεφτά και ν’ αγοράσουν βουλευτές για την προεδρική εκλογή. Οταν ρωτήθηκε αν ο ίδιος υιοθετεί το δημοσίευμα, απάντησε «ο φόβος φυλάει τα έρ’μα»! Και άρχισε το πατιρντί, το οποίο συνεχίζεται ακόμη.
Τη γκάφα την κατάλαβε γρήγορα ο ίδιος ο Σκουρλέτης, γι’ αυτό και φρόντισε από την ανάρτηση της συνέντευξής του που έκανε το Γραφείο Τύπου (στο οποίο προΐσταται ο ίδιος) στην επίσημη ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ, το επίμαχο σημείο της τηλεοπτικής του συνέντευξης να λείπει. Ο Σαμαράς, όμως, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Βγήκε ο ίδιος μπροστά (πράγμα που μέχρι τώρα δεν το συνήθιζε) και άρχισε να καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ για λασπολογία.
Την ίδια ώρα, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου πήρε εντολή από τον κολλητό της υπουργό Αθανασίου να διατάξει προκαταρκτική εξέταση! Κι έφτασε ο ΣΥΡΙΖΑ στο γελοίο σημείο να ανακοινώνει (πρώτα το Γραφείο Τύπου και μετά ο ίδιος ο Σκουρλέτης, προσερχόμενος να καταθέσει ως μάρτυρας), ότι πρέπει ν’ αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει ανεπηρέαστη το καθήκον της. Δηλαδή τι να κάνει; Να βρει αν αληθεύει το δημοσίευμα της Κουριάδας, όταν ο διευθυντής της κατέθεσε πως του το είπε σίγουρη πηγή, την οποία αρνείται να αποκαλύψει;
Και βέβαια, η ΝΔ συνέχισε τις καταγγελίες, εγκλωβίζοντας την πολιτική αντιπαράθεση σ’ αυτό και μόνο το ζήτημα, ενώ ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Καλαντζής θύμισε δημόσια αυτό που κάθε άνθρωπος με στοιχειώδη νοημοσύνη σκεφτόταν: αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική, τότε θα πούμε ότι οι ανεξάρτητοι βουλευτές που θα ψηφίσουν κατά της εκλογής προέδρου, θα έχουν έρθει σε συναλλαγή με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η πλάκα είναι πως ενώ η πρώτη συναλλαγή παραμένει ακόμη μια αναπόδεικτη καταγγελία από τη φυλλάδα του Κουρή, η δεύτερη έχει επιβεβαιωθεί εμμέσως πλην σαφώς από τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Τσίπρα δήλωσε πως όσοι βουλευτές ψηφίσουν υπέρ της εκλογής προέδρου θα γκρεμίσουν αυτόματα κάθε γέφυρα συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ! Αρα, παραδέχτηκε ότι υπάρχουν γέφυρες συνεργασίας, δηλαδή πολιτική συναλλαγή. Μόνο που η πολιτική συναλλαγή, όταν πρόκειται για εκλογή βουλευτή, έχει και άμεσο οικονομικό αντίκρισμα. Εκτός αν πιστέψουμε ότι οι Πασόκοι και Δημαρίτες που νταλαβερίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ για να ξαναβγούν βουλευτές μέσα από τα ψηφοδέλτιά του το κάνουν για να υπηρετήσουν το λαό και τον τόπο!
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβε ότι αυτοπαγιδεύτηκε και ότι πρόσφερε στον Σαμαρά μια ευκαιρία που δεν την περίμενε και προσπάθησε να κλείσει το ζήτημα. Ο Τσίπρας κατέβασε τους τόνους και ο Σκουρλέτης εμφανίστηκε σε ραδιοφωνική εκπομπή για να πει ότι «ο κάθε βουλευτής όχι απλώς δικαιούται αλλά και επιβάλλεται με βάση τη συνείδησή του και την πολιτική του συγκρότηση ελεύ-θερα να κάνει την επιλογή του» και πως από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ δεν τίθεται θέμα χρηματισμού, αλλά κάθε βουλευτής «θα κριθεί, όπως όλοι μας». Αρα, τζάμπα έβγαλαν δίσκο οι καπιταλιστές να μαζέψουν λεφτά για εξαγορά βουλευτών ή όλα ήταν αποκύημα της νοσηρής φαντασίας του ειδικευμένου σε κάτι τέτοια Κουρή.
Αν, όμως, ο ίδιος ο Σκουρλέτης βγήκε να τα μαζέψει, πώς να μαζευτεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που επέστρεψε ανανεωμένη από το μήνα του μέλιτος και όρμηξε ακάθεκτη να συνεχίσει αυτό που ξεκίνησε ο μπαμπάς της. Αστραψε και βρόντησε από το βήμα της Βουλής: «Πρέπει ο πρωθυπουργός να κληθεί, στα πλαίσια της εισαγγελικής έρευνας, και να προσδιορίσει ποιοι ήταν εκείνοι οι βουλευτές που –πέρα των 154-155 – στο μυαλό του ήταν διαθέσιμοι να ψηφίσουν αντίθετα απ’ όσα έχουν ψηφίσει σε όλη αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο. Αν υπάρχει προσδοκία αλλαγής, την οποία διαφημίζει από τον Ιούνιο, δεν παραπέμπει πουθενά αλλού παρά σε υπόγειες διεργασίες»! Εδώ σηκώνει τα χέρια της η λογική. Κι εκείνοι που ψήφιζαν με χέρια και με πόδια μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους, ορισμένοι εκ των οποίων έγιναν και υπουργοί μνημονιακών κυβερνήσεων και τώρα ετοιμάζονται να γίνουν υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ; Η συμπεριφορά αυτονών πού παραπέμπει, όχι σε υπόγειες διεργασίες, αλλά σε επανάσταση που έγινε στη συνείδησή τους και ανέβλεψαν σαν τον Σαούλ που έγινε Παύλος; Εφτασε στο σημείο ο ΣΥΡΙΖΑ ν’ ακούει τον Καραγκούνη να ταπώνει τη βουλευτή του που έχει μπλέξει την πολιτική αντιπαράθεση με τις ποινικές διαδικασίες: «Ο κ. Τσίπρας επτά φορές είπε ότι δε θα βρει η κυβέρνηση τις 180 ψήφους. Να τον καλέσει κι αυτόν ο εισαγγελέας;»!
Δε γίνονται, δηλαδή, συναλλαγές μεταξύ βουλευτών και καπιταλιστών; Ο κανόνας είναι. Κάθε καπιταλιστής που σέβεται τον εαυτό του και τις επιχειρήσεις του χρηματοδοτεί κεντρικά όλα τα κόμματα εξουσίας, ενώ φροντίζει να φτιάξει το προσωπικό του «λόμπι» από βουλευτές, των οποίων χρηματοδοτεί τις προεκλογικές καμπάνιες, εξοπλίζει τα γραφεία, χτίζει τα σπίτια κτλ. Ε, δε βγάζουν και δίσκο σε γάμους και βαφτίσια για να μαζέψουν τα λεφτά. Στο κάτω-κάτω εκεί κυκλοφορούν γκαρσόνια, μαγείρισσες, βοηθοί και άλλοι προλετάριοι που δε θα ήθελαν να τους δουν. Αυτά, όμως, τα λέμε εμείς. Δεν μπορεί να τα πει ένα κόμμα εξουσίας σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που κολυμπάει στον ίδιο αστικό βόθρο με τα άλλα.
