Στην απεργία της 20ής Μάη, το ΠΑΜΕ έκανε τη χωριστή συγκέντρωσή του στην Ομόνοια, όχι όμως και την καθιερωμένη πορεία στη Βουλή. Βάδισε προς την Πειραιώς, έμεινε για λίγο έξω από το υπουργείο Εργασίας και διαλύθηκε κάπου στο Θησείο. Δεν διαλύθηκαν, βέβαια, στο Θησείο για να ‘ναι πιο κοντά οι διαδηλωτές στις καφετέριες της περιοχής. Απλούστατα, επαναλαμβάνεται η ιστορία του Δεκέμβρη του 2008.
Στη διάρκεια της νεολαιίστικης εξέγερσης, οι δυνάμεις του Περισσού διαδήλωναν και πάλι χωριστά, αλλά και σε διαφορετικές διαδρομές. Εκτός από τη μεγάλη διαδήλωση της 8ης Δεκέμβρη, όλες τις άλλες φορές διαδήλωναν στα πιο απίθανα σημεία και τελείωναν κοντά σε σταθμό του μετρό, όπου καλούσαν τους διαδηλωτές να μπουν στα τρένα και να φύγουν από το κέντρο.
Το ίδιο αρχίζουν και καθιερώνουν και τώρα, ειδικά τις μέρες που έχει πανελλαδική απεργία και όχι στενά κομματική κινητοποίηση. Προφανώς, αυτό συζητήθηκε ανάμεσα στην Παπαρήγα και το Χρυσοχοΐδη, κατά τη συνάντησή τους πριν από μερικές μέρες. Μια συνάντηση την οποία ζήτησε η ηγεσία του Περισσού και ολοκληρώθηκε χωρίς κανένα μέρος να ανακοινώσει τίποτα συγκεκριμένο για το περιεχόμενό της.
Ο συμβολισμός είναι σαφής: μακριά από τη Βουλή, γιατί εκεί ακούγονται αντικοινοβουλευτικά συνθήματα και κάποια στιγμή μπορεί να γίνει κάνα μαζικότερο ντου και αυτή τη φορά να είναι και επιτυχημένο. Ο Περισσός δεν είναι αντικοινοβουλευτική δύναμη, ο Περισσός δεν παραβιάζει την αστική νομιμότητα και την υπευθυνότητά του έναντι του καπιταλιστικού συστήματος τη δείχνει και σ’ αυτή την περίπτωση.
