Στο τέλος νικάνε πάντα οι δεσποτάδες

Ο Τρίτσης «έγραψε Ιστορρία» και… πήρε τον πούλο. Κι ο Σεραφείμ γελούσε κάτω από τα πυκνά μουστάκια του. Ο Γαβρόγλου δεν έχει την κεφαλλονίτικη ξεροκεφαλιά του Τρίτση. Είναι φαναριώτης και συριζαίος, συνδυασμός που εξασφαλίζει οσφυοκαμψία και ευελιξία. Ετσι, η μεγάλη μεταρρύθμιση στις σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας κατέληξε σε μια πρόταση όπως ακριβώς τη θέλει το δεσποταριάτο (που έβαλε «πάγο» στον Ιερώνυμο, λέγοντάς του ότι κακώς έκανε «πλάτες» στον Τσίπρα και ότι θα μπορούσε να πάρει περισσότερα).
 
Δεν είναι δύσκολο να διαβάσει κάποιος το δεκασέλιδο κείμενο που παρέδωσε ο Γαβρόγλου στους δεσποτάδες.
 
Στο ένα σκέλος του περιλαμβάνει ό,τι συμφώνησαν ο Τσίπρας με τον Ιερώνυμο. Η κυβέρνηση παραιτείται από τη λεγόμενη αμφισβητούμενη (από το 1952) εκκλησιαστική περιουσία, δηλαδή από ακίνητα που ανήκουν στο ελληνικό κράτος και τα διεκδικούν οι δεσποτάδες. Ολη αυτή η περιουσία περνάει σε ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας Ανώνυμη Εταιρεία» και διακριτικό τίτλο «Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας – ΤΑΕΠ», που θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο. Από δύο μέρη θα διορίζουν κράτος και δεσποτάδες και τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο από κοινού. Τα κέρδη αυτής της εταιρίας θα μοιράζονται από μισά σε κράτος και Εκκλησία.
 
Μ' άλλα λόγια, η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η πρώτη αστική κυβέρνηση που αναγνώρισε κυριότητα των δεσποτάδων επί δημόσιων ακινήτων. Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο. Ούτε η χούντα!
 
Παρά τα όσα έλεγαν οι Τσιπραίοι μετά την υπογραφή του προσύμφωνου Τσίπρα-Ιερώνυμου, ότι δηλαδή σιγά-σιγά οι παπάδες θα πληρώνονται από τα έσοδα του Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας, το έγγραφο Γαβρόγλου τονίζει ότι «τα έσοδα που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση των περιουσιακών στοιχείων που θα αναλάβει το Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας με κανένα τρόπο δεν σχετίζονται και δεν συναρτώνται με τις ετήσιες καταβολές της Πολιτείας προς το Ταμείο Μισθοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πρόκειται για δύο ολωσδιόλου διακριτά σημεία της Συμφωνίας και, συνακόλουθα, για δύο εντελώς διακριτά ταμεία, που δεν συνδέονται μεταξύ τους» (η έμφαση είναι του πρωτότυπου). Μ' άλλα λόγια, το κράτος θα πληρώνει μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές δεσποτάδων και παπάδων στο ακέραιο και το μισό κέρδος που θα προκύπτει από την περιουσία θα πηγαίνει στα ταμεία των δεσποτάδων.
 
Αναφέρει και κάτι άλλο το έγγραφο Γαβρόγλου: «Τονίζεται ότι η προς κύρωση Συμφωνία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας της Ελλάδος και η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση δεν σχετίζονται, και εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να συσχετισθούν, με την τρέχουσα διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία άλλωστε θα ολοκληρωθεί από την επόμενη Βουλή». Αλλα έλεγαν, όπως όλοι θυμόμαστε, όταν υπέγραφαν το προσύμφωνο. Συνέδεαν ευθέως αυτή τη συμφωνία με τον υποτιθέμενο εξορθολογισμό των σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας. Ελεγαν πως αυτό θα υλοποιηθεί με τη συγκεκριμένη συμφωνία και με τις προτεινόμενες αλλαγές στο Σύνταγμα. Οι δεσποτάδες, όμως, αρνήθηκαν να γίνουν πιόνια της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ (όπως είχε δεχτεί ο Ιερώνυμος), ποντάροντας στο ότι οι Τσιπραίοι θα κάνουν πίσω (όπως και έγινε).
 
Σε ό,τι αφορά τη μισθοδοσία παπάδων και δεσποτάδων, η κυβέρνηση ανακρούει πρύμναν. Κατοχυρώνει τον αριθμό των παπάδων που υπάρχει σήμερα. Οι παπάδες θα εξακολουθήσουν να πληρώνονται με το ενιαίο μισθολόγιο και οι  δεσποτάδες από το ειδικό μισθολόγιό τους. Θα εξακολουθήσουν να πληρώνονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμής, η μισθοδοσία θα προέρχεται από το Ταμείο Μισθοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο όμως θα παίρνει κάθε χρόνο το ισόποσο του συνολικού μισθολογικού κόστους. Οι κληρικοί παραμένουν υπάλληλοι του ΝΠΔΔ που ανήκει ο καθένας τους, με μονιμότητα και μισθολογικές εξελίξεις όπως προβλέπεται για τους δημόσιους υπάλληλους. Ολ' αυτά, μάλιστα, θα θεσπιστούν μ' έναν πρωτοφανή νομοθετικό τρόπο. Θα κυρωθεί με νόμο η συμφωνία Κυβέρνησης-Εκκλησίας (λες και πρόκειται για διακρατική συμφωνία!). Ετσι, καμιά κυβέρνηση δε θα μπορεί ν' αλλάξει τίποτα, γιατί θα απαιτείται νέα συμφωνία με την Εκκλησία. Μ' αυτόν τον τρόπο, τα δικαιώματα δεσποτάδων και παπάδων γράφονται πάνω σε γρανίτη, σαν τις δέκα εντολές του Μωυσή.
 
Προς τι όλη αυτή η ανακατωσούρα, αφού δεν αλλάζει απολύτως τίποτα στη μισθοδοσία του παπαδαριού, που θα εξακολουθήσει να την καταβάλλει εσαεί το κράτος, χωρίς καμιά κυβέρνηση να μπορεί να το αλλάξει αυτό, αν δεν συμφωνήσει το δεσποταριάτο; Είναι από τα συνήθη κόλπα των Τσιπραίων. Να δείξουν ότι τάχα κάνουν μια μεγάλη τομή, η οποία έχει και τη σύμφωνη γνώμη της Εκκλησίας, πράγμα που φέρνει ψήφους (ή τουλάχιστον δε διώχνει ψήφους). Και παράλληλα, να συνεχίσουν να διαδίδουν τον πρόστυχο ισχυρισμό, ότι τάχα αδειάζουν 10.000 θέσεις δημόσιων υπάλληλων και θα γίνουν ισάριθμες προσλήψεις, κοροϊδεύοντας τρόπον τινά την τρόικα. Αρχισαν ήδη τις διαρροές του τύπου: «Σημασία δεν έχει από πού θα πληρώνονται οι 10.000 ιερείς αλλά αν θα συμπεριλαμβάνονται στο Μητρώο των εργαζομένων στο Δημόσιο». Αν αυτό δεν ίσχυε μια φορά, με βάση το προσύμφωνο Τσίπρα-Ιερώνυμου, δεν ισχύει δέκα, με βάση το έγγραφο Γαβρόγλου. Ομως το ψεύδος είναι το βασικό συστατικό της προπαγάνδας των συριζαίων.
 
Τι μένει απ' αυτή την υπόθεση; Η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του δεσποταριάτου, χάριν της στήριξης του Τσίπρα από τον Ιερώνυμο και την κλίκα του.