Η έκπληξη έγινε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Κύπρου. Ο Τ. Παπαδόπουλος, εκπρόσωπος της «σκληρής» γραμμής στο Κυπριακό, έχασε καθαρά και στο δεύτερο γύρο θα αναμετρηθούν ο Ι. Κασουλίδης, υποψήφιος του δεξιού ΔΗΣΥ, που είχε ταχθεί με το «ναι» στο σχέδιο Ανάν, και ο Δ. Χριστόφιας, υποψήφιος του (μετά συγχωρήσεως) αριστερού ΑΚΕΛ, που είχε αρχικά ταχθεί υπέρ του «ναι» και την τελευταία στιγμή αναγκάστηκε να το γυρίσει σε «όχι», εκπροσωπώντας έκτοτε τους οπαδούς του «ναι» στο εσωτερικό της συμμαχίας του «όχι».
Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει πως το λεγόμενο «εθνικό θέμα» και ειδικά ο διχασμός μεταξύ οπαδών του «ναι» και οπαδών του «όχι», δεν είναι το κυρίαρχο σήμερα στην Κύπρο. Η αντιπαλότητα έχει επιστρέψει στο παλιό δίπολο αριστερά-δεξιά (δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ είναι τα δυο μεγαλύτερα κόμματα στην Κύπρο), υπό το πρίσμα του οποίου αντιμετωπίζονται και οι χειρισμοί στο Κυπριακό. Οι ψηφοφόροι ψήφισαν σύμφωνα με τις κομματικές προτιμήσεις τους. Αλλωστε, η ποιοτική επεξεργασία των exit polls έδειξε ότι ο Χριστόφιας πήρε το 35% του «όχι» και το 32% του «ναι», ο Κασουλίδης το 24% του «όχι» και το 62% του «ναι» και ο Παπαδόπουλος το 40% του «όχι» και το 5% του «ναι». Οσο κι αν είναι το εύρος του στατιστικού λάθους, εδώ έχουμε μια εναργή εικόνα της εκλογικής συμπεριφοράς, που κινήθηκε ανεξάρτητα από το δυισμό του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν.
Ο Παπαδόπουλος έχασε το πλεονέκτημα που είχε ως ο πιο ακραιφνής και καθαρός εκπρόσωπος του «όχι». Σ’ αυτό έπαιξε ασφαλώς ρόλο η προσεκτική πολεμική που του άσκησαν ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, η οποία αξιοποιούσε τα αδιέξοδα που προέκυψαν μετά το «όχι», φορτώνοντάς τα σε ανικανότητα του Παπαδόπουλου να χειριστεί το θέμα στα διεθνή διαβούλια. Ο Παπαδόπουλος δεν κατηγορήθηκε για το «όχι», αλλά για λάθος διαχείριση του «όχι» μετά το δημοψήφισμα. Κι απ’ ό,τι φαίνεται, οι ψηφοφόροι θέλουν «κίνηση», καθώς βλέπουν πως οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σφίγγουν τον κλοιό.
Στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, βέβαια, άνοιξαν σαμπάνιες. Ο Παπαδόπουλος τους καθόταν στο στομάχι, διότι φάνηκε απέναντί τους ασυνεπής, αφού άλλα συμφώνησε (προκειμένου η Κύπρος να μπει στην ΕΕ) και άλλα έκανε μετά. Ο Κασουλίδης, αλλά και ο Χριστόφιας έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Θα προτιμούσαν, βέβαια, τον Κασουλίδη, εκπρόσωπο της παραδοσιακής δεξιάς, διότι ο Χριστόφιας θεωρείται πιο ευεπίφορος στις πιέσεις της βάσης. Ομως, επειδή και ο Χριστόφιας έχει δείξει σημάδια «συνεργασίας» δεν θα έλεγαν όχι και στη δική του εκλογή. Μάλιστα, δεν διαφεύγει της προσοχής τους το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ έχει τις καλύτερες σχέσεις με την παράταξη που κυβερνά τον τουρκοκυπριακό τομέα.
Από το ίδιο κιόλας βράδυ του πρώτου γύρου, μόλις οριστικοποιήθηκε το αποτέλεσμα, άρχισε το παζάρι για το δεύτερο γύρο. Γύφτικο παζάρι στην κυριολεξία. Ο Παπαδόπουλος από «κόκκινο πανί» έγινε «μεγάλη προσωπικότητα» και το ΔΗΚΟ, με 17% στις τελευταίες εκλογές αναγορεύτηκε σε πολύφερνη νύφη. ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, Χριστόφιας και Κασουλίδης, τύλιξαν τις προσφορές τους σε χαρτί (το ΔΗΚΟ απαίτησε γραπτές δεσμεύσεις) και τις έστειλαν στον Κάρογιαν, τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ. Πέντε υπουργεία τάζει ο ΔΗΣΥ, προεδρία της Βουλής και τρία υπουργεία το ΑΚΕΛ. Αυτά επισήμως, γιατί ανεπισήμως το παζάρι σίγουρα περιλαμβάνει και άλλα.
Από το μέτωπο που στήριζε την υποψηφιότητα Παπαδόπουλου η ΕΔΕΚ (το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που ίδρυσε ο Β. Λυσσαρίδης) τάχθηκε αμέσως υπέρ του Χριστόφια. Αντίθετα, στο ΔΗΚΟ βγήκαν τα μαχαίρια. Ο Παπαδόπουλος το ‘παιζε Βούδας στο προεδρικό μέγαρο (σίγουρα έχει μετανιώσει που παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος για να το παίξει εθνάρχης), ενώ την ίδια ώρα ο Κάρογιαν και η στενή ηγετική ομάδα τασσόταν υπέρ του Κασουλίδη. Πλάκωσαν, όμως, στην έδρα του κόμματος στελέχη της ΚΕ, έβαλαν τις φωνές και απαίτησαν συνεδρίαση του οργάνου, η οποία κράτησε 11 ολόκληρες ώρες και στο τέλος η αρχική πρόθεση ανατράπηκε. Με συντριπτική πλειοψηφία η ΚΕ του ΔΗΚΟ τάχθηκε υπέρ του Χριστόφια. Εντύπωση προκάλεσε η μεταστροφή του ίδιου του Κάρογιαν, που από κασουλιδικός τάχθηκε υπέρ του Χριστόφια, στην πρωτολογία και το κλείσιμο της συνεδρίασης. Επειδή τέτοιες μεταστροφές δεν γίνονται ποτέ με το αζημίωτο, αναζητήστε τα αίτια στο παρασκηνιακό παζάρι που έγινε στο μεταξύ και στις νέες παροχές που «τσόνταρε» στην αρχική γραπτή πρόταση ο Χριστόφιας.
Ομως, η απόφαση του ΔΗΚΟ να στηρίξει Χριστόφια, κάθε άλλο παρά εξασφαλίζει την εκλογή του. Στην εκλογική βάση του ΔΗΚΟ είναι έντονος ο αντικομμουνισμός κι ενδέχεται αυτό να λειτουργήσει υπέρ Κασουλίδη. Εν πάση περιπτώσει, αύριο το βράδυ θα ξέρουμε. Εκείνο που απομένει να σημειώσουμε είναι πως το ΑΚΕΛ και ο Χριστόφιας δεν έχουν καμιά σχέση όχι με τον κομμουνισμό αλλά ούτε μ’ ένα αριστερόστροφο ρεφορμιστικό κόμμα. Δεν χρειάζεται να σταθούμε στους όρκους πίστης στον καπιταλισμό, που έδωσε αμέσως μετά το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου ο Χριστόφιας. Πρέπει να θυμίσουμε πως όλα τα χρόνια της θητείας Παπαδόπουλου συγκυβερνούσαν.
