Η πρόταση της Κομισιόν για το προσφυγικό προς τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Τετάρτη, σκιαγραφεί με χαρακτηριστικό τρόπο τον πόλεμο κατά των προσφύγων, που αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της ΕΕ, μετά τον αιφνιδιασμό των τελευταίων μηνών. Τα «refugees welcome» ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
Στο κείμενο των «έξι αρχών για την περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας ΕΕ-Τουρκίας με στόχο την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης» (https://europa.eu/rapid/press-release_IP-16-830_el.htm), ξεχωρίζει πρώτα απ' όλα η «αρχή» που καθιστά επιβεβλημένες τις απελάσεις ακόμα και προσφύγων που χρήζουν διεθνούς προστασίας! Δεν είναι μόνο οι «παράτυποι» μετανάστες που θα απελαύνονται αμέσως (στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας), αλλά και οι πρόσφυγες, που μέχρι πρότινος υποκριτικά «αγκάλιαζε» η ΕΕ.
Ιδού πώς θα τους απελάσουν: «Σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ (άρθρα 35 και 38 της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου), μια αίτηση ασύλου μπορεί να κλείσει και να χαρακτηριστεί ως απαράδεκτη, εάν το συγκεκριμένο άτομο έχει ήδη αναγνωριστεί ως πρόσφυγας ή απολαύει ήδη επαρκούς προστασίας σε μια “πρώτη χώρα ασύλου'', ή εάν έχει έρθει στην ΕΕ από μια “ασφαλή τρίτη χώρα'' η οποία μπορεί να εγγυηθεί αποτελεσματική πρόσβαση σε προστασία».
Για να μην μείνει η παραμικρή αμφιβολία ή θολό σημείο, το κείμενο ξεκαθαρίζει ποιες είναι οι πρακτικές ρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν από Ελλάδα και Τουρκία: «Για την εφαρμογή αυτών των διατάξεων, θα πρέπει να γίνουν τροποποιήσεις τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική εθνική νομοθεσία — στην Ελλάδα για να διασφαλιστεί ότι η Τουρκία χαρακτηρίζεται ως “ασφαλής τρίτη χώρα'' και στην Τουρκία για να διασφαλιστεί η πρόσβαση σε αποτελεσματικές διαδικασίες χορήγησης ασύλου για όλα τα άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας. Θα πρέπει επίσης να θεσπιστούν ταχείες επιχειρησιακές ρυθμίσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της ικανότητας υποδοχής των ελληνικών νησιών καθώς και της προσαρμογής των κέντρων πρώτης υποδοχής (hotspots) σε κέντρα επανεισδοχής και χορήγησης ασύλου».
Από τη στιγμή που η Τουρκία θα γίνει «ασφαλής τρίτη χώρα» (δεν έχει σημασία που στα νοτιοανατολικά γίνεται πόλεμος κατά των Κούρδων) και μπορεί να δεχτεί και άλλους πρόσφυγες (πέραν των 2.5 εκατομμυρίων που βρίσκονται ήδη στο έδαφός της), η Ελλάδα μπορεί να απελάσει αυτούς που περισσεύουν και να αυξήσει τον αριθμό των μεταναστών που θα «φιλοξενεί» στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που ετοιμάζουν. Η «αποθήκη ψυχών», που σύμφωνα με Τσίπρα δε θα γινόταν η Ελλάδα, νομιμοποιείται και με τη βούλα. Σε καμιά περίπτωση οι πρόσφυγες δεν πρέπει να περάσουν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτός ο στόχος είναι πλέον ξεκάθαρος.
Οι εποχές που ο Γιούνκερ ψέλιζε ότι κανένας φράχτης δε μπορεί να σταματήσει κυνηγημένους ανθρώπους, προκειμένου να στηρίξει την πρόταση της Κομισιόν για μεταφορά ενός μικρού μέρους των προσφύγων στις χώρες της ΕΕ έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Επειδή όμως η Τουρκία σίγουρα κάποια στιγμή θα κλοτσήσει, αρνούμενη να δεχτεί τα μιλιούνια των προσφύγων που περνούν τα σύνορά της με τη Συρία, έχουν έτοιμη τη διάδοχη κατάσταση. Της έχουν δώσει και όνομα: «βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη Συρία». Στο πλαίσιο αυτής της «βελτίωσης» προβλέπουν:
«Οπως έχει ήδη αναφερθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η ΕΕ είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Τουρκία για τη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στο εσωτερικό της Συρίας, γεγονός που θα επιτρέψει στους πρόσφυγες να ζήσουν σε ασφαλέστερες περιοχές. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, έχει ιδιαίτερη σημασία οι δεσμεύσεις, τις οποίες ανέλαβε η Διεθνής Ομάδα Στήριξης της Συρίας στις 11-12 Φεβρουαρίου στο Μόναχο, να υλοποιηθούν τάχιστα και πλήρως από όλα τα μέρη».
Ποιές είναι αυτές οι «δεσμεύσεις»; Με λίγα λόγια τρεις: 1. Ανεμπόδιστη πρόσβαση της «ανθρωπιστικής βοήθειας» 2. Εκεχειρία (εκτός φυσικά από τον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών και άλλων ομάδων που έχουν χαρακτηριστεί «τρομοκρατικές» από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ) και 3. Προώθηση πολιτικής λύσης ώστε να τερματιστεί το πολιτικό αδιέξοδο που υπάρχει σήμερα. Αρκεί λοιπόν να ξεκινήσουν να γίνονται κάποια από αυτά τα πράγματα για να βαφτίσει η ΕΕ «ασφαλή» την επιστροφή των προσφύγων στη Συρία. Τότε ο πόλεμος κατά των προσφύγων (που θα βαφτιστούν πλέον κι αυτοί «παράτυποι μετανάστες») θα πάρει την ολοκληρωμένη του μορφή.
ΥΓ. Αφήσαμε ασχολίαστη την «αρχή» για το υποτιθέμενο πρόγραμμα επανεγκατάστασης σύμφωνα με το οποίο «για κάθε Σύριο υπήκοο που επιστρέφει από τα ελληνικά νησιά, ένας άλλος θα επανεγκαθίσταται στην ΕΕ απευθείας από την Τουρκία». Οι αριθμοί που η ίδια η Κομισιόν έδωσε στη δημοσιότητα δείχνουν πόσο ψευδεπίγραφη είναι αυτή η «επανεγκατάσταση». Από τις 22.504 θέσεις του ευρωπαϊκού προγράμματος επανεγκατάστασης προσφύγων από τρίτες χώρες σε χώρες της ΕΕ, που συμφωνήθηκαν τον Ιούλη του 2015 (δηλαδή πριν από οκτώ μήνες), ξέρετε πόσες έχουν καλυφθεί; Μόλις 4.555 (δηλαδή το ένα πέμπτο) σε 11 ευρωπαϊκές χώρες, με τους περισσότερους να πηγαίνουν στην Αυστρία και τη Βρετανία, ενώ η «κοινωνικά ευαίσθητη» Γαλλία έχει δεχτεί μόλις δεκαπέντε (15)! Τα πράγματα είναι χειρότερα για το πρόγραμμα «μετεγκατάστασης». Από τους 160 χιλιάδες πρόσφυγες που έχει αποφασιστεί ότι θα μετεγκατασταθούν από την Ελλάδα και την Ιταλία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, έχουν μετεγκατασταθεί μόλις 937 άτομα (δηλαδή ούτε το έξι τοις χιλίοις), από τα οποία η Γερμανία έχει πάρει μόλις τα 57!
