Το θράσος τους δεν έχει όρια. Ακόμα και οι εταίροι της συγκυβέρνησης Παπαδήμου, τα κόμματα που συνυπέγραψαν το Μνημόνιο-2, έβαλαν στην προεκλογική τους δημαγωγία, το τελευταίο δεκαήμερο, υποσχέσεις οικονομικού χαρακτήρα, που ξέρουν πολύ καλά ότι δε χωράνε στο Μνημόνιο. Αρχισε ο Σαμαράς και για να μην μείνει πίσω ακολούθησε και ο Βενιζέλος.
Ο Σαμαράς προσπαθεί να εμφανιστεί σαν δικαιωμένος, διότι –όπως λέει– «από την αρχή είπαμε ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει» και «η άποψη που από την αρχή είχαμε εκφράσει τώρα κερδίζει έδαφος παντού στην Ευρώπη». Και τι γίνεται με το Μνημόνιο-2, που έχει δεσμευτεί ότι θα εφαρμόσει; Το δημαγωγικό προεκλογικό παιχνίδι γίνεται με τα περιβόητα «ισοδύναμα μέτρα» και με το «σχέδιο για την οικονομική ανάπτυξη αλλά και για την αλλαγή του μοντέλου διακυβέρνησης της χώρας». «Ανάπτυξη, επενδύσεις, αλλαγή σελίδας έρχονται με ένα συγκεκριμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα που έχει η ΝΔ», λέει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο Σαμαράς.
Το ΠΑΣΟΚ αρχικά κατηγόρησε τον Σαμαρά ότι μοιράζει προεκλογικές υποσχέσεις (επειδή στο «Ζάππειο ΙΙΙ» υποσχέθηκε μέτρα υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων, των πολύτεκνων και των κτηνοτρόφων), αλλά στη συνέχεια διαμόρφωσε τη δική του παροχολογία, εμμένοντας κυρίως σε αρνητικού τύπου υποσχέσεις: Οχι νέοι φόροι, καμιά επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων, όχι οριζόντιες περικοπές, σταθερό φορολογικό σύστημα για δέκα χρόνια. Αμέσως, προσέθεσε και την επιμήκυνση κατά ένα χρόνο του προγράμματος μείωσης του ελλείμματος (αντί του 2014 να πάει για το 2015), που όπως φαίνεται διαπραγματεύεται ήδη η συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Στη συνέχεια, ο Βενιζέλος έριξε στην προεκλογική αρένα το «όραμα» για έξοδο από το Μνημόνιο το 2015 και άρχισε να μοιράζει φορολογικές υποσχέσεις, μιμούμενος τον Σαμαρά: ανάκληση της «ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης» από τους μισθωτούς, σταδιακή μείωση του ΦΠΑ σε τουρισμό, εστίαση και αγροτικά εφόδια, σταδιακή μείωση του «μη μισθολογικού κόστους» (-5% στις ασφαλιστικές εισφορές) και αντικατάσταση του χαρατσιού στα ακίνητα («ειδικό τέλος ακινήτων») και όλων των άλλων φόρων με ενιαίο φόρο για τα ακίνητα. Μοίρασε, ακόμη, πληρωμή των οφειλών του κράτους προς την αγορά (ύψους 6,5 δισ.) και άφθονη ρευστότητα μετά την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοδότησης των τραπεζών (αλήθεια, γιατί οι τράπεζες δεν ρίχνουν στην αγορά τη ρευστότητα που παίρνουν από την ΕΚΤ, μέσω των εγγυήσεων που αφειδώς τους χορηγεί το ελληνικό δημόσιο και θα ρίξουν από τώρα και στο εξής;). Μέχρι και την ανεργία μειώνει στα λόγια ο Βενιζέλος, τάζοντας ανάπτυξη μέσω του ΕΣΠΑ (κι ας προβλέπει ο Προβόπουλος «ύφεση» 5% το 2012, που μέχρι το τέλος του χρόνου θα αυξηθεί).
Αιφνιδιασμένη η ΝΔ από την ξαφνική παροχολογία του Βενιζέλου (υπολόγιζαν φαίνεται ότι το ΠΑΣΟΚ θα επιμείνει μέχρι το τέλος στην αρχική γραμμή «εμείς δεν είμαστε ΝΔ για να δίνουμε προεκλογικές υποσχέσεις, αλλά κόμμα της υπευθυνότητας»), απάντησε με την εξής αμήχανη δήλωση του Μιχελάκη: «Ο κ. Βενιζέλος σήμερα αποφάσισε να αποκηρύξει τον ίδιο του τον εαυτό. Μετά από 739 ημέρες από το δικό του καταστροφικό Μνημόνιο, μετά από 230 ημέρες από το δικό του χαράτσι, μετά από 170 ημέρες από το δημοψήφισμα που ο ίδιος στήριξε και έφερε την Ελλάδα ένα βήμα από το χείλος του γκρεμού, ο πρωταγωνιστής της τραγωδίας, ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, δεν θυμάται τίποτα. Ομως, δυστυχώς γι’ αυτόν, ο ελληνικός λαός θυμάται το πέρασμά του από την εξουσία».
Βγήκε, βέβαια, ο Παπαδήμος και διοχετεύοντας (μέσω Χαρδούβαλη) στα ΜΜΕ το κείμενο «Μνημονιακές Δράσεις – Τέλος Ιουνίου – 2ο τρίμηνο του 2012» έβαλε πάγο στην προεκλογική δημαγωγία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (αναλυτικά γράφουμε στη σελίδα 8). Δεν χρειαζόμασταν, όμως, να μας υπενθυμίσει ο Παπαδήμος τι προβλέπει το Μνημόνιο-2, γιατί αυτό αποτελεί δημόσιο έγγραφο και ο καθένας έχει πρόσβαση σ’ αυτό. Πέρα, όμως, από το «ψυχρό» τεχνοκρατικό έγγραφο του Χαρδούβαλη, στο Μνημόνιο-2 υπάρχουν και άλλες δεσμεύσεις, γενικότερου χαρακτήρα και μακρύτερου χρονικού ορίζοντα, που κάνουν σκόνη την προεκλογική δημαγωγία των κομμάτων της συγκυβέρνησης.
«Αν χρειαστεί, θα λάβουμε πρόσθετα διορθωτικά μέτρα για να διευκολυνθεί η συλλογική διαπραγμάτευση, ώστε να διασφαλιστεί η ευκαμψία μισθών», αναφέρει το Μνημόνιο και συμπληρώνει: «Εάν μέχρι το τέλος του 2012 τα αποτελέσματα στην αγορά δεν έχουν αποτέλεσμα, θα εξετάσουμε την περίπτωση πιο άμεσων παρεμβάσεων». Αν, δηλαδή, οι καπιταλιστές δεν καταφέρουν να ρίξουν τους μισθούς στα επίπεδα που θέλουν, η επόμενη κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τους ρίξει διά νόμου. Σε ό,τι δε αφορά το δημόσιο τομέα, πέρα από την προγραμματισμένη μείωση στα ειδικά μισθολόγια, το Μνημόνιο-2 αναφέρει: «Εχουμε δεσμευτεί να πετύχουμε το δημοσιονομικό μας στόχο και είμαστε έτοιμοι να λάβουμε διορθωτικά μέτρα στην περίπτωση υποαπόδοσης. Τα διορθωτικά μέτρα αν κριθούν αναγκαία θα περιλαμβάνουν πρόσθετες στοχευμένες μειώσεις στο μισθολογικό κόστος του δημόσιου τομέα».
Οσο για τις συντάξεις, πέρα από το προγραμματισμένο πετσόκομμα των εφάπαξ, το καμπανάκι θα χτυπήσει ξανά και πολύ σύντομα. Αναφέρει το Μνημόνιο-2: «Μέχρι τον Ιούνιο του 2012 η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε αναθεώρηση των προγραμμάτων δημόσιας δαπάνης, που θα επικεντρωθεί σε συντάξεις και κοινωνικές μεταβιβάσεις».
Τέλος, σε ό,τι αφορά τις μειώσεις φόρων που τάζουν αφειδώς οι εταίροι της συγκυβέρνησης, αρκεί να σκεφτούμε ότι τον Ιούνη πρέπει να εκπονήσουν μέτρα 11,6 δισ. ευρώ για το 2013-2014. Ακόμα και αν υπάρξει επιμήκυνση για ένα χρόνο, που λέει ο Βενιζέλος, πάλι θα πρόκειται για ένα εφιαλτικό νούμερο. Οχι μόνο δε θα κάνουν φοροελαφρύνσεις για τα λαϊκά στρώματα (μόνο το συντελεστή φορολόγησης των καπιταλιστικών κερδών θα μειώσουν κι άλλο), αλλά αντίθετα θα επιβάλουν νέα χαράτσια.
