Από το Σάββατο το πρωί κιόλας, από την Καβάλα όπου πραγματοποιούσε περιοδεία ο Κουΐκ δήλωσε ότι η συμφωνία στο Eurogroup δίνει πλέον τη δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να νομοθετεί κατά τρόπο που θα φέρει ξανά το χαμόγελο στους πολίτες. Επειδή το ακροατήριο των «ψεκασμένων» είναι διαφορετικό από το ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κουΐκ είπε αυτά που το συγκεκριμένο ακροατήριο θέλει ν’ ακούει: Αποδείχτηκε ότι η Ελλάδα ξέρει να διαπραγματεύεται με την ΕΕ με το κεφάλι ψηλά, στέλνοντας το μήνυμα στον γερμανικό άξονα «Σόιμπλε – Νταϊσελμπλούμ» ότι η Ελλάδα δεν μπορεί άλλο να ζει με μνημόνια λιτότητας.
Ο Κουΐκ έκανε περιοδεία στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και συναντιόταν με τις διοικήσεις των νοσοκομείων και των σωματείων εργαζομένων των νοσοκομείων, για να καταγράψει τα κενά και τις ελλείψεις που υπάρχουν σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ώστε όπως είπε να ξεκινήσει άμεσα η προσπάθεια για την αναβάθμιση του συστήματος της δημόσιας υγείας και περίθαλψης. Τι δουλειά έχει ο Κουΐκ με τα νοσοκομεία; Καμία. Είχε όμως τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου υπουργού Υγείας, είπε! Δηλαδή, ο υπουργός Υγείας δεν ξέρει τα κενά και τις ελλείψεις, δεν μπορεί να τα πληροφορηθεί από τις υπηρεσίες του υπουργείου, αλλά έστειλε τον «μακεδονάρχη» του Καμμένου να κάνει συσκέψεις για να καταγράψει τα προβλήματα και να υποσχεθεί λύσεις. Ακόμη και ο Μαυρογιαλούρος είχε… διακριτικότερο στιλ.
Σημειώνουμε τα παραπάνω, αν και φαίνονται άσχετα με το θέμα, για να δείξουμε πως οι «ψεκασμένοι» δεν έχουν καμιά διάθεση να την κάνουν από την κυβέρνηση επικαλούμενοι τα «αντιμνημονιακά» με τα οποία πορεύονταν μέχρι τώρα. Στόχος τους ήταν να γίνουν κυβερνητικό κόμμα και να πάρει ο αρχηγός τους το υπουργείο Αμυνας (είχε δοκιμάσει και το Μάη του 2012, αλλά δεν του βγήκε). Υπέστησαν πόλεμο από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, κατάφεραν να μπουν στη Βουλή, ξεπερνώντας το ΠΑΣΟΚ, και την επομένη βρέθηκαν στην κυβέρνηση. Η συμμετοχή στην κυβέρνηση τους δίνει τη δυνατότητα να στήσουν το μηχανισμό τους (η κουτάλα της εξουσίας δίνει τέτοιες δυνατότητες), αλλά και να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με τους βαρόνους των ΜΜΕ (ο Καμμένος ήταν ο πρώτος σόλο καλεσμένος του Πρετεντέρη μετά τις εκλογές).
Αφού ολοκληρώθηκε η σχετική διαδικασία με την αποστολή και την έγκριση από την τρόικα και της «λίστας Βαρουφάκη», ο Καμμένος συγκάλεσε και την κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ και έστειλαν το μήνυμα όλοι μαζί ότι ευθυγραμμίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις κυβερνητικές αποφάσεις, αποφασισμένοι να δώσουν τη μάχη της εξαπάτησης του ελληνικού λαού. Χαρακτηριστικό είναι και το εξώφυλλο που είχε την περασμένη Κυριακή η φυλλάδα που αποτελεί το ανεπίσημο όργανο των «ψεκασμένων».
Σε προθυμία στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής υπερθεμάτισε το κόμμα των μεγαλοεκδοτών. Πριν καλά-καλά προλάβουν να μιλήσουν τα κυβερνητικά στελέχη για τη συμφωνία του Eurogroup, ο Θεοδωράκης είχε ανέβει στα κεραμίδια και κραύγαζε σαν τελάλης της συγκυβέρνησης: «Το Ποτάμι θεωρεί θετικό γεγονός την επίτευξη κατ’ αρχήν συμφωνίας στο έκτακτο Eurogroup. Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε από ό,τι φαίνεται τελικά τον δρόμο της λογικής, δρόμο που από την αρχή το Ποτάμι στήριξε (…) Το Ποτάμι, το κίνημα των μεγάλων μεταρρυθμίσεων, έλεγε πάντα ότι οι μεγάλες αλλαγές είναι το δικό μας χρέος προς τις επόμενες γενιές και δεν είναι παραχώρηση προς τους εταίρους μας. Ας τις κάνουμε πράξη».
Ο εκπρόσωπος Τύπου Τσιόδρας το έκανε πιο οξύ: «Ο Πρωθυπουργός έχει δίκιο: τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Για να μη δούμε λοιπόν ξανά αξιολογήσεις θρίλερ και νέα αδιέξοδα, πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα (…) Το Ποτάμι και οι βουλευτές του θα είναι αρωγοί στη μεταρρυθμιστική προσπάθεια». Την επομένη, το Ποτάμι έστειλε και μεταρρυθμίσεις στον Μπαρουφάκη, για να τις περιλάβει στη «λίστα» που θα έστελνε στην τρόικα! Κάτι χιλιοειπωμένες μπούρδες ήταν, όμως εκείνο που μέτραγε ήταν η χειρονομία συμπαράταξης με την κυβέρνηση και όχι το περιεχόμενο των προτάσεων.
Οι εκδότες έσπευσαν να βάλουν μπροστά το δημιούργημά τους, με τρόπο που διέγραφε κάθε αμφισβήτηση της κυβέρνησης, χωρίς καν τα «ερωτηματικά» που κάθε αστικό αντιπολιτευτικό κόμμα είθισται να εγείρει σε τέτοιες περιπτώσεις, γιατί ήθελαν από τη μια να γειώσουν τον Καμμένο (μη τυχόν και κάνει καμιά «αντιμνημονιακή» κίνηση) και από την άλλη να στείλουν το μήνυμα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ότι ο Τσίπρας έχει στήριξη (τους 17 βουλευτές του Ποταμιού) και επομένως κανένας δεν μπορεί να τον εκβιάσει με καταψήφιση της συμφωνίας, όταν αυτή θα πάει στη Βουλή, ή με καταψήφιση των μνημονιακών νομοθετημάτων που θ’ αρχίσουν να έρχονται όσο θα προχωρούν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για τη συγκεκριμενοποίηση της συμφωνίας.
Οι μεγαλοεκδότες απέδειξαν ότι θεωρούν το Ποτάμι αναλώσιμο, μιας χρήσης. Το έβαλαν να εκφράσει εκ των προτέρων ενθουσιώδη συναίνεση σε μια συμφωνία παράτασης του Μνημόνιου, η οποία στη λήξη της θα φέρει ένα καινούργιο Μνημόνιο. Ετσι, το «έκαψαν» ως κόμμα που μπορεί να παίξει κάποιον αντιπολιτευτικό ρόλο. Καλούν τον Τσίπρα, με την πρώτη ευκαιρία (π.χ. ενόψει του νέου Μνημόνιου τον Ιούνη) να βάλει και το Ποτάμι στην κυβέρνηση, για να παρατείνει όσο γίνεται τη θητεία της συγκυβέρνησής του. Αν γίνει και αυτό, τότε το Ποτάμι δε θα έχει καμιά ελπίδα ν’ αποτελέσει εναλλακτική λύση εξουσίας στο μέλλον. Θα (κατ)αναλωθεί μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εδειξαν, επίσης, ότι δε θέλουν να ποντάρουν σε μια σύμπραξη Ποταμιού-ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας τον Βενιζέλο μόνο του με τον Σαμαρά, και ενώνοντας το Ποτάμι με τον ΣΥΡΙΖΑ.
