Στις δεκαετίες που παρακολουθούμε το πολιτικό ρεπορτάζ, δε θυμόμαστε άλλη φορά αστικό κόμμα να έχει εφαρμόσει με τόσο αδίστακτο τρόπο τέτοια απατεωνίστικα προπαγανδιστικά κόλπα, σαν κι αυτά που εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ την Παρασκευή 1 Ιούνη, παρουσιάζοντας το «πρόγραμμά» του στη λαμπερή αίθουσα της «Αθηναΐδας» (από την ίδια αίθουσα είχε ξεκινήσει και ο Γιωργάκης Παπανδρέου). Δε θυμόμαστε, επίσης, άλλο αστικό κόμμα να περιλαμβάνει στα προγραμματικά του ντοκουμέντα τόσο φανερά αντικρουόμενες θέσεις, να παρουσιάζει μια θέση και ταυτόχρονα να την υπονομεύει (ή και να την ακυρώνει), να έχει δυο ή και περισσότερες γλώσσες, να κάνει κωλοτούμπες σε κομβικά ζητήματα μέσα σε λίγες μέρες και να μοιράζει ρόλους στα στελέχη του (άλλοι να παρουσιάζουν τη θέση και άλλοι την ακύρωσή της).
Αν μη τι άλλο, αυτή η συμπεριφορά δείχνει και την αντίληψη που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ για τον ελληνικό λαό. Τον θεωρεί ένα τσούρμο ηλίθιων ή μια μάζα απογοητευμένων ανθρώπων, που δεν διαβάζουν, δεν ενημερώνονται, δεν κρίνουν, δεν σκέφτονται, αλλά απλά πάει εκεί που πάει το ρεύμα, όπως τα πρόβατα βουτάνε στο ποτάμι ακολουθώντας το γκεσέμι που το ‘σπρωξε πρώτο ο τσοπάνος.
Εβαλαν συνέντευξη Τύπου μεσημέρι Παρασκευής, για ν’ αποκλείσουν ουσιαστικά τις εφημερίδες, οι οποίες κλείνουν ύλη εκείνη την ώρα. Και μάλιστα όχι οποιαδήποτε Παρασκευή, αλλά μια Παρασκευή πριν από τριήμερο αργίας, χωρίς εφημερίδες τη Δευτέρα. Ηθελαν να μείνουν μόνο με ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ξέροντας πως εκεί θα παίξουν μόνο κάποιες ατάκες του Τσίπρα και τέρμα. Δε θα γίνουν αναλύσεις. Στη συνέχεια, «εξαφάνισαν» τον Δραγασάκη για ένα δίωρο. Βγήκε ο Τσίπρας, πέταξε τις κορόνες, ακολούθησαν Δρίτσας, Σακοράφα και Λαφαζάνης, επίσης με κορόνες, και ο Δραγασάκης πήρε το λόγο τελευταίος, όταν τα μικρόφωνα είχαν κλείσει, τα στυλό είχαν κατέβει και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είχαν φύγει. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά στην ιστοσελίδα τους ολόκληρη την Παρασκευή δεν υπήρχε ο Δραγασάκης και η ομιλία του. Κι ας ήταν αυτός που παρουσίασε τη «Σύνοψη του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ». Το κείμενο αυτό ανέβηκε στην ιστοσελίδα ή αργά το βράδυ της Παρασκευής ή το Σάββατο. Μάλιστα, ενώ ο Δραγασάκης μίλησε τελευταίος, στην ιστοσελίδα παρουσιάστηκε εκ των υστέρων σαν δεύ-τερος ομιλητής.
Για ποιο λόγο έγινε αυτό το κόλπο; Για να διαβάσουν όλοι τις κορόνες του Τσίπρα και να θεωρήσουν ότι αυτό είναι το νέο οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πόσοι γύρισαν δεύτερη φορά και διάβασαν και το κείμενο του Δραγασάκη; Ελάχιστοι. Κι όμως, η ουσία βρίσκεται σ’ αυτό το κείμενο, που είναι πραγματική αποκάλυψη. Πέρα από το γεγονός ότι δεν έχουν καμιά νομική δυνατότητα καταγγελίας του Μνημόνιου μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης (γράφουμε αναλυτικά στη σελίδα 9), το ίδιο το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Δραγασάκης, αν του αφαιρέσεις τη γνώριμη συριζική φλυαρία με τα μεγάλα λόγια υπέρ των εργαζόμενων, δεν είναι παρά ένα σκληρά αντιλαϊκό πρόγραμμα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης.
Ως κεντρικός στόχος διακηρύσσεται η δημοσιονομική σταθεροποίηση. Δηλαδή, ο στόχος που τίθεται και από τους δανειστές και την τρόικα. Στο όνομα, λοιπόν, της επίτευξης αυτού του στόχου, καθαγιάζονται όλα τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι τώρα. Με προκλητικό τρόπο γράφουν ότι θα καταργήσουν το χαράτσι μέσω ΔΕΗ στους ανέργους, ενώ αυτό ήδη ισχύει. Και βέβαια, όλα τ’ άλλα χαράτσια, όπως και το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, θα παραμείνουν.
Μόνο την ΕΓΣΣΕ υπόσχονται ότι θα επαναφέρουν στο προηγούμενο επίπεδο (όχι όμως και το ποσοστό αύξησης που προέβλεπε η ΕΓΣΣΕ από 1.7.12). Μιλούν και για επαναφορά της μετενέργειας στο εξάμηνο αντί για το τρίμηνο, δεν λένε όμως τι θα γίνει με τα επιδόματα που προβλέπουν οι συλλογικές συμβάσεις. Και βέβαια, αφήνουν άθικτο όλο το αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε την τελευταία διετία (εκ περιτροπής εργασία, ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις με αμοιβές κάτω από τις κλαδικές συμβάσεις, καθεστώς απόλυσης και αποζημίωσης, διευθέτηση χρόνου εργασίας κ.λπ.). Κι ας μην έχουν αυτές οι ρυθμίσεις καμιά σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική. Αποτε- λούν, όμως, όψεις της κινεζοποίησης των εργαζόμενων, που την προωθεί το κεφάλαιο για να διαχειριστεί την κρίση σε βάρος των εργαζόμενων. Και μόνο η διατήρηση αυτού του καθεστώτος, στη διαμόρφωση του οποίου πρωταγωνίστησε η νέα σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ Λ. Κατσέλη, μας δίνει το μέτρο για να εκτιμήσουμε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η επαναφορά της ΕΓΣΣΕ (που ακόμα και ο ΣΕΒ έχει δηλώσει ότι τη δέχεται) είναι το τυράκι που δολώνει τη φάκα των εργασιακών σχέσεων της κινεζοποίησης.
Αθιχτο, φυσικά, παραμένει και το σκληρά νεοφιλελεύθερο κοινωνικοασφαλιστικό καθεστώς που διαμορφώθηκε με δυο νόμους (για τον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα) λίγο πριν το Μνημόνιο-1. Απολύτως λογική στάση για ένα κόμμα που θέλει να διαχειριστεί την κρίση μέσα στους κανόνες της ΕΕ.
Πέρα από τη δημοσιονομική σταθεροποίηση, ως στόχος διακηρύσσεται και η «βιωσιμότητα του χρέους». Ομως, αυτό που ονομάζουν «βιωσιμότητα του χρέους», ακόμη και η αναστολή στην πληρωμή των τόκων που θέτουν ως επιμέρους στόχο, τίθεται υπό τον όρο της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές, δηλαδή με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Και τι θα γίνει αν αυτοί δε συμφωνήσουν; Θα γίνει αυτό που θέλουν αυτοί, αφού η παραμονή στην ευρωζώνη θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.
Ολα τα υπόλοιπα είναι οι γνωστές γενικολογίες που λένε πάντοτε όλα τα αστικά κόμματα σε όλες τις προεκλογικές περιόδους: ότι θα φτιάξουν ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, ότι θα πατάξουν τη φοροδιαφυγή, ότι θ’ ανακαλύψουν τις καταθέσεις στο εξωτερικό και θα τις φορολογήσουν και τα παρόμοια. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει ότι έχει το μαγικό ραβδί που θ’ αλλάξει όψη στον ελληνικό καπιταλισμό, χωρίς να θίξει τον πυρήνα του, χωρίς να θίξει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και το κυνηγητό του κέρδους. Κι επειδή κάθε φρέσκια δύναμη εξουσίας πρέπει να λέει και κάτι πρωτότυπο, ο ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψε το περιουσιολόγιο που θα καταγράψει περιουσίες σε Ελλάδα και εξωτερικό! Οι πολιτικά αφελείς μπορούν να τα πιστέψουν όλ’ αυτά. Εμείς προτιμούμε να εμμείνουμε στην ουσία.
Ποια είναι η ουσία; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται τη διατήρηση της σημερινής κατάστασης, όπως διαμορφώθηκε μέσα από μια διετία σκληρών αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων. Υπόσχεται ότι δε θα παρθούν πρόσθετα μέτρα. Αυτό, όμως, εξαρτάται από τους δανειστές. Οταν διακηρύσσεις ότι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς τη δανειακή σύμβαση, τότε θα δεχτείς και τους όρους που συνοδεύουν αυτή τη δανειακή σύμβαση. Μπορεί να γίνουν κάποια μερεμέτια, αλλά αυτά δε θα γίνουν λόγω ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προκειμένου να αποφευχθεί μια λαϊκή εξέγερση. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι νέα μέτρα θα υπάρξουν, προκειμένου να πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Το μόνο που μπορεί ν’ αλλάξει είναι ο ρυθμός λήψης αυτών των μέτρων.
ΥΓ1: Είναι εκπληκτικό. Μέσα σε τόσες σελίδες φλυαρίας δεν χώρεσε ούτε μια φράση για την αγροτική οικονομία! Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει πρόγραμμα κυβερνητικής πολιτικής χωρίς να λέει τίποτα για τον αγροτικό τομέα. Προφανώς, η προγραφή των φτωχών αγροτών από την Κοινή Αγροτική Πολιτική αφήνει παντελώς αδιάφορο το ΣΥΡΙΖΑ.
ΥΓ2: Μπορεί για τη φτωχή αγροτιά και τα χρονίζοντα αιτήματά της να μην υπάρχει κουβέντα, υπάρχει όμως η υπόσχεση για συνέχιση του καθεστώτος των ΣΔΙΤ, που μετονομάζονται σε «προγραμματικές συνεργασίες ανάμεσα στον δημόσιο τομέα και ιδιωτικές επιχειρήσεις, εγχώριες ή και αλλοδαπές, με στόχο την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, την επέκτασή τους σε νέες δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό».
