Κεντρικό θέμα της διακαναλικής συνέντευξης Τύπου του Περισσού, όπως εισαγωγικά δήλωσε η Παπαρήγα, ήταν το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης. Ακούσαμε, λοιπόν, την κ. Παπαρήγα, στην εισαγωγική ομιλία της, να δηλώνει μεταξύ των άλλων και τα εξής:
«Διατηρείται βεβαίως η τριμερής χρηματοδότηση, αλλά το μεγαλύτερο μέρος πρέπει να το πληρώσει κράτος και εργοδοσία» («Ριζοσπάστης», 4.9.07).
Υπογραμμίσαμε τη λέξη «βεβαίως», η οποία έδωσε την έμφαση στο λόγο της Παπαρήγα. Είναι αυτονόητη η διατήρηση της τριμερούς χρηματοδότησης (η οποία είναι μονομερής, αν σκεφτούμε ότι η λεγόμενη εργοδοτική εισφορά δεν είναι παρά υπεραξία των εργατών, ενώ οι κρατικοί πόροι προέρχονται σε ποσοστά πάνω από 70% από τη φορολόγηση των εργαζόμενων).
Τι έλεγε ο Περισσός πριν λίγο καιρό; Τι έγραφαν τα φυλλάδια που μοίραζε στους τόπους δουλειάς το ΠΑΜΕ; Οτι η εισφορά των εργαζόμενων πρέπει να καταργηθεί και να υπάρχει μόνο εργοδοτική και κρατική εισφορά. Σπεύσαμε μάλιστα τότε εμείς να σχολιάσουμε «θετικά» αυτό το προχώρημα του Περισσού σε μια ταξική θέση, θυμίζοντας ότι το συγκεκριμένο κόμμα, όταν μάλιστα είχε σημαντική συνδικαλιστική δύναμη, ήταν αυτό που λανσάρισε τη θεωρία της τριμερούς χρηματοδότησης.
Βιαστήκαμε και λαθέψαμε. Πιστέψαμε (κακώς) ότι ήταν ειλικρινείς. Στην περίοδο των εκλογών, που κάθε ρεφορμιστική δύναμη δίνει εξετάσεις στο σύστημα, επέστρεψαν στην παλιά τους θέση, που όπως δείχνει η πράξη είναι η πάγια θέση τους.
