Οσο κι αν σας φανεί παράξενο, ο περιβόητος Αλεξ Ρόντος είναι ο πιο ειλικρινής απ’ όσους μιλούν αυτό το διάστημα για τις ΜΚΟ που σιτίζονταν από το υπουργείο Εξωτερικών και το ρόλο τους. Με την ψυχραιμία που αρμόζει σ’ έναν –όχι τυχαίο– πράκτορα δηλώνει: «Σε αυτό το σύστημα λειτουργίας των ΜΚΟ είχα όντως ρόλο, έπαιρνα αποφάσεις. Ηταν όμως για τα συμφέροντα της χώρας μας και για τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Αλλωστε, μην ξεχνάτε ότι εκείνη την περίοδο η εξουδετέρωση ναρκών ήταν το πιο σέξι θέμα στον πλανήτη. Ακόμα και η πριγκίπισσα Νταϊάνα είχε ενεργό ρόλο».
Αφήνοντας στην άκρη το «σέξι» («ελκυστικό» ήθελε να πει, αλλά δεν ξέρει ελληνικά) και τη Νταϊάνα, μένουμε στις κωδικές λέξεις: «για τα συμφέροντα της χώρας μας και για τις διεθνείς υποχρεώσεις της». Τι κρύβεται πίσω απ’ αυτές τις λέξεις; Τα πρακτοριλίκια, είτε στο πλαίσιο της κατανομής ρόλων από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είτε στο πλαίσιο της στρατηγικής διείσδυσης του ελληνικού κράτους που άνοιγε δρόμους για έλληνες καπιταλιστές.
Ο κάθε Πρετεντέρης μπορεί να κοροϊδεύει με τα ευαγγέλια που μεταφράζονταν στα Σουαχίλι και άλλες γλώσσες, εμείς όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε το παλιό δόγμα της αποικιοκρατίας: πρώτα πηγαίνουν οι ιεραπόστολοι, μετά ακολουθούν οι έμποροι, οι ιδιοκτήτες φυτειών και ορυχείων. Μοιράζοντας ευγγέλια, χτίζοντας ορθόδοξες εκκλησιές, κάνοντας κάθε είδους σεμινάρια σε ντόπιους, το ελληνικό κράτος, από τη μια εξυπηρετούσε πρακτόρικες ανάγκες των ιμπεριαλιστών «συμμάχων» του και από την άλλη δημιουργούσε «λόμπι» σε διάφορες χώρες, τα οποία βοηθούν στην οικονομική διείσδυση των ελλήνων καπιταλιστών. Το να κοροϊδεύει σήμερα ο κάθε Πρετεντέρης είναι και ένας καλός τρόπος να κρύψουν αυτή την ουσιαστική αποστολή των διάφορων ΜΚΟ με τέτοιο ρόλο και να περιορίσουν την όλη συζήτηση σε μια συζήτηση για λαμόγια.
Δεν υπήρχε λαμογιά, δηλαδή; Φυσικά και υπήρχε. Αλίμονο να μην υπάρχει λαμογιά σε τόσο σκοτεινές υποθέσεις, στις οποίες διάφοροι τύποι διεκπεραιώνουν μυστικές αποστολές σκεπασμένοι με το μανδύα των μεγάλων ανθρωπιστών ή δημοκρατών, που ανακουφίζουν από τα βάσανα και διδάσκουν τους δημοκρατικούς θεσμούς. Κι αυτή η λαμογιά ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι σε πλήρη γνώση των κυβερνήσεων. Εξάλλου, σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα λαμόγια δεν τα τρώνε όλα μόνα τους. Σημαντικό μερίδιο παίρνουν και αυτοί που τους δίνουν τις δουλειές, οι πολιτικοί και υπηρεσιακοί προϊστάμενοι δηλαδή.
Τι συνέβη και άρχισαν τώρα να βάζουν χέρι σε διάφορες τέτοιες ΜΚΟ; Αλλάζουν τα συστήματα, συμβαίνουν και τυχαία πράγματα (π.χ. η αντίδραση του τότε έλληνα πρεσβευτή στο Λίβανο, που κατέφυγε στις δικαστικές αρχές), κάποια στιγμή έρχεται η ώρα της «κάθαρσης».
Κάτι τέτοιο δεν είχε γίνει και με τη βρομερή «Αλληλεγγύη», τη ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος, που διαχειριζόταν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της επισιτιστικής βοήθειας; Στα πράσα πιάστηκε, αλλά η υπόθεση ρυθμίστηκε «εν στενώ οικογενειακώ κύκλω». Και βέβαια, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι αποκαλύψεις για διάφορες ΜΚΟ αφορούν τον Γιωργάκη Παπανδρέου και τον Κωστάκη Καραμανλή (ή καραμανλικούς όπως ο Στυλιανίδης). Το σύστημα έχει τον τρόπο να στεγανοποιήσει τα πράγματα. Αλλωστε, τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ είναι πολύ μεγαλύτερα απ’ αυτά που διαχειρίζονταν τα λαμόγια των ΜΚΟ και γι’ αυτά τα μυστικά κονδύλια καμιά αποκάλυψη δεν πρόκειται να γίνει, γιατί προστατεύονται ως «εθνικό μυστικό».
Οσο γι’ αυτά που λέγονται, περί καθιέρωσης συστήματος διαφάνειας και ελέγχου, μόνο αφελείς θα μπορούσαν να τα χάψουν. Τι είδους διαφάνεια και έλεγχος μπορεί να υπάρξει σε δουλειές που αφορούν πρακτοριλίκια και πολιτικοοικονομική διείσδυση. Εκείνο που παίζεται είναι το παιχνίδι «φύγε εσύ – έλα εσύ». Σαμαράς και Βενιζέλος θέλουν να προωθήσουν τους δικούς τους, πολλοί από τους οποίους είναι «αλλαξοπιστήσαντες» οπαδοί των προηγούμενων πολιτικών καταστάσεων. Ως γνωστόν, οι πρακτοράντζες και τα μεγαλολαμόγια έχουν όλα τα χαρίσματα του χαμαιλέοντα.
Οπως σημειώσαμε και στο προηγούμενο φύλλο, το σύστημα των ΜΚΟ δεν αφορά μόνο το υπουργείο Εξωτερικών αλλά και άλλα υπουργεία (Υγείας, Περιβάλλοντος και Εργασίας τουλάχιστον). Κι εκτός από μεγαλολαμόγια έχει και ψιλολαμόγια, που τη «γαζώνουν» μια χαρά χρόνια τώρα, διεκπεραιώνοντας «προγράμματα» για ψυχικά ασθενείς, για πρόσφυγες, για άστεγους, για εξαρτημένους, για πρόσληψη πενταμηνιτών με τα κατάπτυστα προγράμματα «κοινωνικής εργασίας» κλπ. κλπ. Γι’ αυτό και θα συμβουλεύαμε τον ΣΥΡΙΖΑ (ιδιαίτερα κάτι στελέχη σαν τον Δ. Στρατούλη) να μην κάνουν τόσο θόρυβο, γιατί οι αντίπαλοί τους ξέρουν πρόσωπα και πράγματα κι αν χρειαστεί θα τραβήξουν την κουρτίνα. Ηδη, ο Περισσός αποκάλυψε ότι ο Δήμος Ν. Ιωνίας, που διοικείται από τον συριζαίο Γκότση, πήρε εργαζόμενους-δούλους μέσω μιας ΜΚΟ -μαγαζί ενός Πασόκου. Το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ διένειμε ανακοίνωση του υποψήφιου δημάρχου Ακτίου-Βόνιτσας, που είναι πρόεδρος της ΜΚΟ «Γέφυρες στον Κόσμο», που «είναι ένα σωματείο, προφανώς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που ασχολείται κυρίως με το θεσμό της αδελφοποίησης της πόλης της Βόνιτσας, με τρεις ευρωπαϊκές πόλεις». Οπως γράφει ο συριζαίος μικιάρχης, «τα έσοδα και τα έξοδά μας είναι απολύτως διαφανή και ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα στον οποιονδήποτε», όμως στο αυτονόητο ερώτημα δεν απαντά: πήραν λεφτά από το κράτος και πόσα;
Μολονότι η ΜΚΟ έχει άλλο σκοπό, ο μικιάρχης παραδέχεται ότι «στα πλαίσια της ευρύτερης κοινωνικής τους δραστηριότητας (sic!) , οι “Γέφυρες στον Κόσμο” πήραν τη πρωτοβουλία και κατέθεσαν αίτηση στο Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας του ΕΣΠΑ για την απασχόληση ανέργων για 5 μήνες, παρόλο που το πρόγραμμα για το Σύλλογο δεν προβλέπει καμιά απολαβή. Oμως η πιθανότητα απασχόλησης ανέργων σε κοινωφελή έργα υποδομής ήταν σημαντική απολαβή για τον Σύλλογο». H εν λόγω ΜΚΟ, λοιπόν, προσέλαβε ανέργους οι οποίοι δούλεψαν στο Δήμο «σε δραστηριότητες κοινωφελούς χαρακτήρα»! Κατάλαβες τώρα, Δ. Στρατούλη; Αυτό που καταγγέλλεις ως «άθλια κατάσταση», μιλώντας και για «νταβατζιλίκι» (η ΜΚΟ έπαιρνε προμήθεια 5%) το έκανε και τουλάχιστον ένας μικιάρχης σύντροφός σου, ο οποίος παίρνει επισήμως συγχωροχάρτι από το Γραφείο Τύπου του Κόμματος.
ΥΓ1: Πριν μερικές μέρες ο Τσίπρας και άλλα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν με αντιπροσωπεία του «κόμματος» Βουδούρη, στην οποία συμμετείχε και κάποιος Στυλιανίδης, από τους μεγαλύτερους μικιάρχες στο χώρο της ψυχικής υγείας.
ΥΓ2: Μήπως μπορεί να μας απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ αν είναι μέλη του οι μικιάρχες του ΣΥΝΕΙΡΜΟΥ;
ΥΓ3: Ο Περισσός δεν δικαιούται να μιλάει. Δεν ξέρουμε αν άνθρωποί του έχουν ΜΚΟ, ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι εδώ και πολλά χρόνια «μασάει» κρατικό παραδάκι όπως οι ΜΚΟ. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Αποζημίωση για πλημμύρα Ποδονίφτη, επιχορηγήσεις για το αρχείο, επιχορηγήσεις για το κτίριο της Μπουμπουλίνας (που μετά το πούλησε στο κράτος), επιχορηγήσεις Τυποεκδοτικής…
